Powidoki. Od rzepaków po popioły to poetycki zapis narastającego napięcia — od pragnienia ucieczki z wielkomiejskiego zgiełku na wieś, przez kruche echa przyjaźni i niespełnionych uczuć, po surowy obraz świata rozdartego wojną, atomowym lękiem i moralnym rozkładem. Pozbawione tytułów utwory pozostawiają czytelnikowi pełną swobodę własnej interpretacji.