Nigdy nie trać nadziei.

Panie Józefie, wczoraj otrzymałam od Justyny Pana książkę z dedykacją:,, Dla Ani ...miłej polonistki". Usiadłam do niej późno, bo o 19.00. Przeczytałam od razu, nie potrafiłam się od niej oderwać. Od tego rodzaju książek oczekuję prawdy, szczerości i języka, który jest dostosowany do odbiorcy. Czułam się w taki sposób jakby siedział Pan przede mną i opowiadał historię swojego życia- bez znieczulenia, ale z poszanowaniem prywatności osób, których historie pojawiają się na kartach tej książki. Pomyślałm, że jest to też historia o wspaniałych kobietach, które towarzyszą Panu w życiu: mamie, Justynie, córce. Dobrze, że po historiach, które wywołują łzy daje Pan chwilę na oddech. W tej książę jest samo życie, każdy jego aspekt. I to, co najważniejsze, co świetnie oddaje tytuł, nadzieja, która zawsze zostaje do samego końca. Doceniam przedstawione historie pacjentów- te szczęśliwie i niestety tragicznie zakończone. Jestem z Pana dumna. Podziwiam i jeszcze raz dziękuję za tę literacką, życiową przyjemność. Ania

L. "Cześć Józek, przeczytałam Twoja książkę w trzy dni i brakuje mi słów. Jestem pod ogromnym wrażeniem Twojej szczerości. Pisanie tak otwarcie o swoich najtrudniejszych doświadczeniach, błędach, miłościach musiało Cie kosztować ogrom emocji.To nie jest tylko książka o wyjściu z alkoholizmu - to świadectwo ogromnej sily ducha ,spowiedź człowieka,który wygrał walkę o siebie.Zaskoczylo mnie ,jak głęboko nosisz w sobie wspomnienia nawet z naszych lat szkolnych/ licealnych .Opis pocałunku z naszą wspólną koleżanką Aśką podczas Sylwestra( choć wtedy nie miałam o tym pojęcia) pokazuje,jak dużą wagę przykładałeś do emocji już wtedy.Podziwiam Cie za to,że nie bałeś się pisać o tych osobistych ,czasem dziwnych czy bolesnych detalach.To właśnie ta autentyczność sprawia ,że Twoja książka ma taką moc,,Brawo,,. P.S Szacunek dla Twojej Mamy.Przez długie lata kroczyła niezwykle trudną ścieżką, biorąc ciężar, który rozumie tylko rodzic walczacy o swoje dziecko.Mimo chwil zwatpienia i ogromnego bólu, nigdy się nie poddała. Doczekała się momentu ,który kiedyś wydał się jej marzeniem. _ Józek, Od ponad 8 lat budujesz swoje szczęście u boku żony Justyny.Tworzycie wspaniałą, rozumiejąca się parę ,będąca dla siebie nawzajem największym wsparciem.Ta cała historia to dowod ,że miłość i cierpliwość mają moc uzdrowienia . Wszystkiego dobrego w dalszym niesieniu pomocy i wsparcia potrzebującym L.

Czytając twoją książkę dozowałam sobie każdy jeden rozdział, aby mieć swoje przemyślenia. Na przemian uśmiechałam się i płakałam ( jednak tego było więcej ) Tytuł ,, Niegdy nie trać nadziei ,, jest także skierowany dla osób współuzależnionych. Patrzę oczami żony osoby uzależnionej i podziwiam twoją mamę , jaką ciężką drogę przeszła i jaka jest teraz z ciebie dumna . Podziwiam także cię jako człowieka i terapeutę . Jesteś dla mnie przykładem jak można wyjść z tego bagna i jak można odzyskać spokój duszy .Mam ogromne szczęście że znam ciebie i twoją rodzinę ❤️.To na obozach dawałeś mi wsparcie i nadzieję .Pamiętam jak mówiłeś że współuzależnienie jest gorsze od uzależnienia .Twoja postawa wobec mamy jest dla mnie niezwykłej miłości i wdzięczności . Książka ta będzie na honorowym miejscu w mojej biblioteczce. Dziękuję Józek 👍 Napisała Ania

Dzien dobry. Przeczytalam. Ksiazka mega zajebista. Najlepsza jaka czytalam jesli chodzi o temat uzaleznien. Uwazam ze kazda osoba powinna ja przeczytac. Wzbudza emocje, wzrusza i daje do myslenia. Jak juz skoncze studia i tez bede terapeutka bede ja polecac . Kawal dobrej roboty 👌gratuluje.

Myślałam sobie - kolejna książka o piciu i udanym wydostaniu się z uzależnienia. Siedziałam na plaży w Gdyni, w Warszawie przed Pałacem Kultury. Wszędzie, każde słowo tej książki bolało tak samo. Doświadczenie mojego ukochanego terapeuty okazało się być dokładnie tak samo przykre, jak moje. Nawet w najintymniejszych rozmowach nie czułam się z nim tak blisko, jak podczas czytania tej książki. I chyba dlatego, Panie Józku, ona musiała powstać. By ten zawstydzony pacjent w trakcie lektury mógł się otworzyć. Zupełnie inaczej. Dziękuję za wszystko, co Pan dla siebie i innych pokonał. Było i jest warto