Publikacja stanowi rygorystyczne studium morderstw w Whitechapel z 1888 roku, odrzucające sensację na rzecz analitycznej dekonstrukcji wiktoriańskiego wymiaru sprawiedliwości. Autor bada przepaść między prymitywnymi procedurami epoki, a wymogami nowoczesnej kryminalistyki. To naukowe ujęcie true crime, które demaskuje bezsilność systemu, obala mity o „geniuszu zbrodni” i ukazuje sprawcę jako produkt epoki. Lektura obowiązkowa dla badaczy historii prawa oraz kryminologii.