Cechą wielu wierszy Jacka Okonia jest specyficzny humor — trochę paradoksalny, bliski też grotesce, trochę liryczny, trochę jakby przekornie „cwaniacki”, połączony często z cienką ironią. Wiąże się z nim umiejętność żartobliwego albo pozornie żartobliwego mówienia o problemach serio: etycznych, egzystencjalnych, eschatologicznych. Tonacja taka przybliża jakby pewne problemy, podkreśla ich powszechność… A z pewnością — nadaje wierszom świeżość i wdzięk. (Renata Zwoźniakowa)

Przeczytaj Spis treści

Opinie

Ridero nie weryfikuje, czy opinie publikowane w serwisie pochodzą od użytkowników, którzy nabyli daną publikację za pośrednictwem serwisu Ridero lub innych kanałów dystrybucji.

Ta książka jeszcze nie została oceniona. Zostaw swoją opinię jako pierwszy!

Autor

Jacek Okoń

Jacek Okoń, ur. 1960 r. w Zabrzu, poeta, pisarz, magister teologii, absolwent KUL; 1979—1982 członek Koła Młodych przy katowickim oddziale Związku Literatów Polskich; autor tomików wierszy: „Sen w kolorze” (1980), „Palcem na czole” (1989), „Swój człowiek” (1992), „Wiersze” (2014); obecny w antologiach „W ciemnościach słyszę Boga kroki” (1986), „Póki my żyjemy” (1986), „A Duch wieje kędy chce” (1992.) i „Imię Ojca”(1999). Autor książek o bł. Marii Teresie Ledóchowskiej i św. Mikołaju z Flüe.

... Pokaż więcejZwiń