Uniwersytet jako przestrzeń zintegrowanego kształcenia

Dokonując syntezy traumatycznych doświadczeń dzieciństwa oraz braku edukacji wspierającej rozwój dziecka i młodego człowieka, zarówno szkolnej, jak i akademickiej, Autorka przez lata sukcesywnie opisywała zręby systemu kształcenia od najniższych jej szczebli, na poziomie szkół wyższych kończąc. Przegląd tej pracy zawarła w swoim „dziele życia” w postaci esejów oraz refleksji ze spotkań z autorytetami, w których uczestniczyła. Bazą dla „Uniwersytetu Nauk o Sobie i Życiu” stała się psychosynteza.