E-book
13.65
drukowana A5
37.59
drukowana A5
Kolorowa
61.65
Stomatologia i Temida Część III. Wątki karne (ciąg dalszy)

Bezpłatny fragment - Stomatologia i Temida Część III. Wątki karne (ciąg dalszy)

(Proces cywilny o zadośćuczynienie skutków błędu medycznego. Przewodnik, na bazie dokumentacji sprawy sądowej o sygnaturze akt: I C 29/15, Sąd Rejonowy w Sokółce, I Wydział Cywilny oraz towarzyszących postępowań karnych)


Objętość:
165 str.
ISBN:
978-83-8155-807-5
E-book
za 13.65
drukowana A5
za 37.59
drukowana A5
Kolorowa
za 61.65

1. Wstęp

„(…) Szkoda musi być realna. Samo wykazanie urzędnikowi, że przekroczył swoje uprawnienia lub nie dopełnił ciążących na nim obowiązków, nie wystarczy do ukarania go za przestępstwo z art. 231 par. 1 kodeksu karnego. W toku prowadzonego postępowania trzeba jeszcze wykazać, że działanie lub zaniechanie urzędnika stanowiło działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 11 maja 2007 r., funkcjonariusz publiczny musi obejmować swoim zamiarem zarówno przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków, jak i działanie na szkodę interesu prywatnego lub publicznego. Nie wystarczy zatem wykazanie, że dany urzędnik celowo np. nie wykonał swoich obowiązków służbowych. Trzeba mu jeszcze udowodnić, że w ten sposób chciał on wyrządzić szkodę, np. określonemu mieszkańcowi gminy. Jeżeli zatem działania urzędnika były jedynie niezgodne z jego uprawnieniami lub nie wypełniał on należycie swoich obowiązków, ale nie groziło to realnym wystąpieniem szkody, to urzędnikowi będzie groziła jedynie odpowiedzialność dyscyplinarna lub służbowa. Nie poniesie on sankcji karnych.

Oznacza to, że zachowanie sprawcy musi stwarzać zagrożenie dla jakiegokolwiek dobra ze sfery publicznej lub prywatnej. Nie musi być to zatem szkoda majątkowa. W praktyce zatem działaniem na szkodę interesu prywatnego będzie np. niezajęcie się sprawą obywatela, wskutek czego bez żadnej podstawy prawnej i bez żadnego uzasadnienia nie będzie on mógł uzyskać warunków zabudowy dla swojej nieruchomości.Co ważne, dla zaistnienia tego przestępstwa nie jest konieczne wystąpienie szkody. W postępowaniu karnym nie trzeba więc udowadniać, że w wyniku niedopełnienia obowiązków przez pracownika gminy, ministerstwa czy innego urzędu Skarb Państwa, samorząd lub jakaś osoba poniosły szkodę określonej wysokości. Wystarczy jedynie, iż zaniedbanie urzędnika realnie groziło niebezpieczeństwem powstania tej szkody. W niektórych sytuacjach nieuczciwy urzędnik może zostać ukarany surowiej. Zgodnie z art. 231 par. 2 kodeksu karnego funkcjonariusz publiczny, który przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego i robi to w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, może zostać ukarany karą pozbawienia wolności od roku do nawet dziesięciu lat. Przestępstwo nadużycia władzy polega więc na tym, że wykorzystując zajmowane przez siebie stanowisko, np. w gminie, określona osoba świadomie decyduje się na to, że nie wykona należących do niej zadań i zachowanie to wywoła szkodę po stronie gminy, jednak jemu samemu przyniesie korzyść majątkową lub osobistą. Co ważne, korzyści tej nie musi odnieść sam działający bezprawnie urzędnik, lecz także inny podmiot, np. jego córka, żona czy prywatny przedsiębiorca, na rzecz którego działał nieuczciwy urzędnik. W toku prowadzonego postępowania urzędnikowi trzeba udowodnić, że działał umyślnie — z zamiarem bezpośrednim lub ewentualnym. Tylko w taki sposób może być popełnione przestępstwo nadużycia władzy z art. 231 par. 1 kodeksu karnego. Jeżeli jednak urzędnik swoim działaniem lub zaniechaniem wyrządzi istotną szkodę, to będzie ponosił odpowiedzialność karną także wówczas, gdy działał on nieumyślnie — a więc nieostrożnie lub niedbale (art. 231 par. 3 kodeksu karnego). Za takie zachowanie będzie mu groziła kara grzywny, kara ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do dwóch lat.Przepisy nie wskazują, co to znaczy, że szkoda jest istotna. W praktyce przyjmuje się, że jest to każda szkoda, której nie można ocenić jako drobnej. Musi być to więc szkoda wyraźnie odczuwalna. Urzędnicy dopuszczający się przestępstw — poza karą orzeczoną przez sąd np. za przestępstwo przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków z art. 231 kodeksu karnego — mogą również stracić pracę i szansę na zatrudnienie w innym urzędzie. Sąd może wymierzyć urzędnikowi także środek karny w postaci zakazu zajmowania określonego stanowiska lub wykonywania określonego zawodu (art. 39 pkt 2 kodeksu karnego). Zakaz taki może być orzeczony wyłącznie wówczas, gdy nieuczciwy urzędnik nadużył przy popełnieniu przestępstwa stanowiska lub wykonywanego zawodu. Orzeczenie tego zakazu możliwe jest także wówczas, gdy urzędnik okazał, że dalsze zajmowanie stanowiska lub wykonywanie zawodu zagraża istotnym dobrom chronionym prawem. W praktyce z tego powodu sąd może nałożyć zakaz na urzędnika np. skazanego za podrabianie dokumentów, gdyby dalej miałby on zajmować się wystawianiem tych dokumentów, co umożliwiałoby mu dalsze poświadczanie w nich nieprawdy. Orzeczenie przez sąd zakazu zajmowania określonego stanowiska lub wykonywania określonego zawodu jest fakultatywne. Oznacza to, że sąd wydając wyrok, może nałożyć na nieuczciwego urzędnika taki zakaz, ale nie musi tego zrobić. Jeżeli jednak sąd się na to zdecyduje, to zakaz może obowiązywać od jednego roku aż do dziesięciu lat.


PRZYKŁAD

Przedsiębiorca złożył w jednym z urzędów podanie o dofinansowanie dla swojej firmy. Urzędnik zaniedbał jednak swoje obowiązki i nie rozpatrzył podania, a termin na wypłatę środków upłynął. Poproszony o wyjaśnienia urzędnik wskazał, że nie znał zakresu swoich obowiązków i nie wiedział, że to on musi rozpoznać złożone podanie. Pomimo takich wyjaśnień urzędnika poniesie on odpowiedzialność za przestępstwo z art. 231 §1 kodeksu karnego. Każdy urzędnik zobowiązany jest bowiem do starannego i sumiennego wykonywania swoich obowiązków, które nakładają na niego przepisy, a także wewnętrzne akty prawne, jak np. decyzje administracyjne, zakresy obowiązków, regulaminy, umowy o pracę czy obowiązki. Obowiązkiem urzędnika jest znajomość tych regulacji i aktów prawnych. Jego argumentacja, że nie znał całego zakresu nałożonych na niego obowiązków, nie będzie skuteczna, ponieważ znajomość aktów określających uprawnienia i obowiązki również jest powinnością urzędnika.(…).”

Arkadiusz Jaraszek, asesor Prokuratury Rejonowej Warszawa-Ochota

https://www.rp.pl/artykul/1193184-Co-grozi-funkcjonariuszowi-publicznemu-za-przekroczenie-uprawnien.html/


P.S. W tekście książki (we wszystkich jej trzech częściach) używam określeń „sfałszowana”, „antydatowana,” „nieautentyczna” (itp.) dokumentacja medyczna lub inna, powiązana ze sprawami dotyczącymi mojego leczenia przez Ewę F. Z ostrożności procesowej informuję, że przed powyższymi określeniami dodaję teraz słowo: „najprawdopodobniej”. Nie udało mi się bowiem uzyskać potwierdzenia sądowego na słuszność użycia tych określeń, bo Sąd cywilny nie uwzględnił Wniosku Dowodowego strony powodowej o powołanie biegłych sądowych: grafologa oraz specjalisty od badania dokumentów na ich wiekowość i autentyczność. Prokuratura zachowała się identycznie nie podając żadnego uzasadnienia swojego stanowiska. Liczę na to, że w razie wniesienia przez Ewę F. pozwu do Sądu o ewentualne naruszenie jej dóbr osobistych, Sąd ten zachowa się inaczej i uwzględni stosowne moje wnioski dowodowe w sprawie powołania tychże biegłych, bowiem jestem przekonany o tym, że w świetle innych dokumentów, jakie przedłożyłem w sprawie, a także i zeznań świadków i innych dowodów, mam całkowitą rację. Nie można bowiem pozwolić na to, aby prawdę zastąpiła nieprawda na skutek braku reakcji zarówno Sądu, jak i Prokuratury w odniesieniu do złożonych kluczowych w sprawach wniosków dowodowych, uniemożliwiając w ten sposób dojście do obiektywnej prawdy materialnej.

Autor

2. Pisma

1) Z pisma do Departamentu Postępowania Sądowego, Prokuratury Krajowej:


Wniosek o zaskarżenie prawomocnego wyroku cywilnego w sprawie o sygn. akt: II Ca 1066/17 (Sąd Okręgowy w Białymstoku)


13.07.2018 r.

Szanowny Pan

Prokurator Marek Cioś

Departament Postępowania Sądowego

PROKURATURA KRAJOWA


Szanowny Panie Prokuratorze,

W nawiązaniu do Pana pisma z dnia 7 listopada 2017 r. (Znak: PK IV Ko c 1290) niniejszym uprzejmie wnioskuję o zaskarżenie przez Prokuratora Generalnego, prawomocnego wyroku zapadłego w dniu 12 lipca 2018 r. w sprawie cywilnej (stomatologicznej) o sygnaturze akt: II Ca 1066/17 (Sąd Okręgowy w Białymstoku, II Wydział Cywilny Odwoławczy), oddalającego Apelację od wyroku Sądu Rejonowego w Sokółce, I Wydział Cywilny, o sygn, akt: I C 29/15. Sprawa ta jest dobrze Panu znana, bowiem ogromna ilość dokumentacji z tej sprawy była rozpatrywana przez Pana i z Pana inicjatywy kwestia ta była w zainteresowaniu IV Wydziału Organizacyjno-Sądowego Prokuratury Okręgowej w Białymstoku. Niestety, Sąd Okręgowy w Białymstoku, II Wydział Cywilny Odwoławczy, mimo zaistnienia wszelkich warunków do tego, aby Apelację rozpatrzyć obiektywnie, rozpatrzył ją stronniczo.

W załączeniu przedkładam Apelację mojego pełnomocnika procesowego wraz z moim tekstem jako załącznikiem do treści Apelacji pełnomocnika procesowego, gdzie zawarta jest wszechstronna argumentacja, która niestety, nie została wzięta pod uwagę.

Nadmieniam, że całkowita wartość sporu w tej sprawie, łącznie z kosztami procesowymi i sądowymi przekracza 50 000 zł (słownie: pięćdziesiąt tysięcy złotych).


Z wyrazami szacunku

dr Edward Kotowski


Załączniki:

1. apelacja kotowski_20171020094936(2).pdf

2. ODWOŁANIE TEKSTWYDR.(1).odt


1a) Pismo do Szefa Prokuratury Regionalnej w Białymstoku:


Dąbrowa Białostocka, 14 lipca 2018r.

Szanowna Pani Prokurator Małgorzata Zińczuk

Prokurator Prokuratury Regionalnej

PROKURATURA REGIONALNA W BIAŁYMSTOKU

ul. Włókiennicza 32

15—464 Białystok


W nawiązaniu do Pani pisma RP III Dsn 97.2018 z dnia 29 czerwca 2018 roku, niniejszym informuję, że w dniu 12 lipca 2018 roku, Sąd Okręgowy, II Wydział Cywilny Odwoławczy wydał prawomocny Wyrok w sprawie II Ca 1066/17 oddalający moją Apelację w odniesieniu do Wyroku I Wydziału Cywilnego Sądu Rejonowego Sokółce, w sprawie o sygn. akt I C 29/15, a to rodzi określone skutki prawne, między innymi, w odniesieniu do następujących spraw powiązanych wprost ze sprawą stomatologiczną:


1) Prokuratura Rejonowa w Sokółce:


PR Ds. 539.2017 (odmowa wszczęcia śledztwa w sprawie o usiłowanie wyłudzenia zawyżonego wynagrodzenia przez biegłego sądowego);

PR Ds. 1190.2016 (odmowa podjęcia na nowo dochodzenia);

PR. Ds. 1047.2017 (odmowa podjęcia na nowo śledztwa);

PR Ds. 799.2016 (odmowa wszczęcia śledztwa);


2) Prokuratura Rejonowa w Hajnówce:


PR Ds. 870. 2017 (odmowa wszczęcia śledztwa z art. 231 &1 kk).


W tej sprawie, po prawomocnym Wyroku Sądu Apelacyjnego, zostały już wyczerpane wszystkie przesłanki przestępstwa z art. 231 & 1 kk, bowiem, na skutek blokowania spraw karnych towarzyszących, tak przez prokuratorów okręgowych w Białymstoku, a w tym i przez Szefa Prokuratury Okręgowej, jak i przez Prokuratora Rejonowego w Hajnówce i w Sokółce, nie doszło do podjęcia na nowo głównych spraw karnych powiązanych ze sprawą cywilną (sprawy o sygn. akt: PR Ds. 1190.2016, PR. Ds. 1047.2017, PR Ds. 799.2016, PR Ds. 539.2017). W ten sposób doszło do powstania realnej i ewidentnej szkody materialnej dla mojego interesu prywatnego w wysokości ponad 34 000 złotych (plus koszty sądowe i procesowe) wynikającej z tego, że Sąd Apelacyjny nie dysponował wyrokami w tych sprawach karnych, co umożliwiłoby mu wydanie prawidłowego orzeczenia związanego z ubieganiem się przeze mnie o uzyskanie zadośćuczynienia z tytułu błędu stomatologicznego. Dla bytu tego przestępstwa (z art. 231 &1 kk), jak wiadomo, konieczne jest działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego. Przestępstwo to musi być zawinione umyślnie, co oznacza, że funkcjonariusz publiczny musi obejmować swoim zamiarem (bezpośrednim lub ewentualnym) zarówno przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków (w wyniku działania lub zaniechania), jak i „działanie” na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, charakteryzujące to przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków” (WK 3/03, OSNKW 2003/5—6/53).

O grożącej możliwości powstania wymiernej szkody na moją niekorzyść uprzedzałem Panią Prokurator we wspomnianym na początku moim piśmie. w następujący sposób: „W tej sytuacji sąd odwoławczy w sprawie cywilnej o sygn. akt: IC 29/15, podobnie jak i sąd na etapie pierwszej instancji, nadal nie otrzyma odpowiedzi na pytanie o to w jaki sposób doszło do sfałszowania dokumentacji medycznej przez pozwaną i przedłożenia jej jako dowodu w sądzie a to może zawaźyć na wyroku instancji apelacyjnej. Jak się okazuje historia powtórzyła się dosłownie a to musi stanowić powód do szczególnej refleksji także Prokuratury Regionalnej. „Cui prodest…?””

Pragnę dodać, że i nadal istnieje możliwość naprawy popełnionych zaniechań, bowiem Kodeks postępowania cywilnego w art. 403 & 1 pkt 1 przewiduje możliwość wznowienia postępowania, jeżeli wyrok został oparty na dokumencie podrobionym, lub przerobionym, czy poświadczającym nieprawdę. Nawet w przypadku, w którym taki dokument odgrywałby podrzędną rolę w oszukańczym mechanizmie wykonawczym, a dochodzone roszczenie rzeczywiście stronie przysługiwałoby, czyn ten nie może pozostać bezkarny. Nie istnieje bowiem prawo upoważniające do działania w stosunkach prawnych na mocy sfałszowanego dokumentu, choćby dla osiągnięcia skutku prawnie dozwolonego.

W związku z powyższym kieruję niniejsze pismo do Pani z przekonaniem, że w ramach wydanego już przez Panią zalecenia Prokuraturze Okręgowej w Białymstoku, aby moją Skargę na postawę i działania Szefa Prokuratory Okręgowej wyjaśnić w trybie procesowym, zaleci Pani analizę wszystkich spraw karnych i pod tym kątem. Jednocześnie wyrażam niepokój, że powierzenie tegoż zadania Prokuraturze Okręgowej w Białymstoku, której prokuratorzy zajmowali stanowisko w tych sprawach niezgodnie z wykładnią SN w sprawach zakończonych w fazie in rem, nie zrodzi w pełni obiektywnych odpowiedzi na postawione pytania, bowiem trudno zachować obiektywizm będąc „sędzią we własnej sprawie”.


Z wyrazami szacunku

dr Edward Kotowski


Do wiadomości:

BIURO PREZYDIALNE

PROKURATURA KRAJOWA


2) Pismo Prokuratora Regionalnego z Białegostoku do Prokuratora Okręgowego w Łomży:


3) Odpowiedź na pismo z dnia 30 lipca 2018 r. do Prokuratury Okręgowej w Białymstoku:


Pani Elżbieta Czupryńska

Prokurator Okręgowy w Białymstoku


Szanowna Pani,

W odpowiedzi na przywołane Pani pismo, wskazuję, że nie zawiera ono żadnych nowych elementów, gdy chodzi o procedurę dotyczącą podejmowania na nowo postępowań przygotowawczych umorzonych w fazie in rem i zmiany takiegoż stanowiska, w obecnych okolicznościach, nie spodziewam się. od Prokuratury Okręgowej w Białymstoku.

Niemniej jednak, załączam skany dwóch pism z Departamentu Postępowania Sądowego Prokuratury Krajowej, z których treści wynika, że powinna być stosowana, aż do upływu terminu przedawnienia, zupełnie inna procedura.

Co do sprawy o sygn. akt: PR Ds. 870.2017, to informuję tylko, że w dniu 12 lipca 2018 r. Sąd Okręgowy, II Wydział Cywilny Odwoławczy, w Białymstoku, swoim prawomocnym wyrokiem oddalił moją Apelację. W ten sposób powstała wymierna szkoda materialna dla mnie, a więc doszło w ten sposób do wypełnienia już wszystkich znamion przestępstwa z art. 231 & 1 k.k., w związku z niedopełnieniem obowiązków i przekroczeniem uprawnień przez osobę, której dotyczy sprawa, a które to zaniechania doprowadziły do tego, że sąd pierwszej instancji, jak i drugiej, rozpoznawał sprawę na podstawie fałszywej dokumentacji dostarczonej sądowi jako dowód w sprawie. i wydał niesprawiedliwy wyrok.


dr Edward Kotowski


Załączniki:

1. PROKURATOR KRAJOWY KUNA1(4).jpeg

2. PROKURATOR KRAJOWY KUNA2(4).jpeg

3. Obraz (19).jpg

4. Obraz (20).jpg


4) Pismo do Prokuratury Krajowej, Departament Postępowania Sądowego:


Szanowny Pan

Prokurator Marek Cioś

Departament Postępowania Sądowego

PROKURATURA KRAJOWA


Wielce Szanowny Panie Prokuratorze

W uzupełnieniu mojego Wniosku z dnia 13 lipca 2018 r., w załączniku przesyłam Wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku, II Wydział Cywilny Odwoławczy, wraz z pisemnym uzasadnieniem, jaki zapadł w dniu 12 lipca 2018 r. w sprawie o sygn. akt: II Ca 1066/17.


Z wyrazami szacunku

dr Edward Kotowski


Załączniki:

1. 20180730095923.pdf


5) Pismo do Prokuratury Regionalnej w Białymstoku:


Szanowna Pani

Elżbieta Pieniążek

PROKURATOR REGIONALNY w BIAŁYMSTOKU


Wielce Szanowna Pani Prokurator Regionalny

W uzupełnieniu mojego Wniosku z dnia 13 lipca 2018 r., a w nawiązaniu do Pani pisma z dnia 25 lipca 2018 roku, (RP III Dsn 139.2018) skierowanego do Prokuratora Okręgowego w Łomży, w załączniku przesyłam Wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku, II Wydział Cywilny Odwoławczy, wraz z pisemnym uzasadnieniem, jaki zapadł w dniu 12 lipca 2018 r. w sprawie o sygn. akt: II Ca 1066/17. Z treści wyroku wynika m.in., że brak orzeczeń w sprawach karnych towarzyszących sprawie stomatologicznej I C 29/15 (I Wydział Cywilny SR w Sokółce) miał wpływ na kształt tegoż wyroku.


Z wyrazami szacunku

dr Edward Kotowski


Załączniki:

— 20180730095923(1).pdf


6) Wniosek w sprawie wszczęcia postępowania przygotowawczego w sprawie PR Ds..870.2017:


Dąbrowa Białostocka, 31 lipca 2018 r.

Edward Kotowski

16—200 Dąbrowa Białostocka

ul. Gen. N. Sulika 14 m 20


dot. sprawy o sygn. akt: PR Ds. 870.2017


Prokuratura Rejonowa w Hajnówce

ul. Warszawska 87

17—200 HAJNÓWKA


KOLEJNY PONOWNY WNIOSEK

o wszczęcie postępowania przygotowawczego w sprawie o sygnaturze akt: PR Ds. 870.2017.


Na podstawie art. 327 &1 k.p.k. oraz &253, & 254 i & 255 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 7 kwietnia 2016 r, (Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury) niniejszym wnoszę ponownie o wszczęcie postępowania przygotowawczego w sprawie o wyżej przywołanej sygnaturze akt.

Wniosek mój uzasadniam następująco:

1). W dniu 12 lipca 2018 r. Sąd Okręgowy, II Wydział Cywilny Odwoławczy, w Białymstoku, swoim prawomocnym wyrokiem oddalił moją Apelację. W ten sposób powstała wymierna szkoda materialna dla mnie, a więc doszło do wypełnienia już wszystkich znamion przestępstwa z art. 231 & 1 k.k., w związku z niedopełnieniem obowiązków i przekroczeniem uprawnień przez osobę, której dotyczy sprawa, a które to zaniechania doprowadziły do tego, że sąd pierwszej instancji, jak i drugiej, rozpoznawał sprawę na podstawie fałszywej dokumentacji dostarczonej sądowi jako dowód w sprawie. i wydał niesprawiedliwy wyrok.

2). W ten sposób doszło do powstania realnej i ewidentnej szkody materialnej dla mojego interesu prywatnego w wysokości ponad 34 000 złotych (plus koszty sądowe i procesowe) wynikającej z tego, że Sąd Apelacyjny nie dysponował wyrokami w tych sprawach karnych, co umożliwiłoby mu wydanie prawidłowego orzeczenia związanego z ubieganiem się przeze mnie o uzyskanie zadośćuczynienia z tytułu błędu stomatologicznego. Dla bytu tego przestępstwa (z art. 231 &1 kk), jak wiadomo, konieczne jest działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego. Przestępstwo to musi być zawinione umyślnie, co oznacza, że funkcjonariusz publiczny musi obejmować swoim zamiarem (bezpośrednim lub ewentualnym) zarówno przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków (w wyniku działania lub zaniechania), jak i działanie na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, charakteryzujące to przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków” (WK 3/03, OSNKW 2003/5—6/53).

3). Pragnę dodać, że i nadal istnieje możliwość naprawy popełnionych zaniechań, bowiem Kodeks postępowania cywilnego w art. 403 & 1 pkt 1 przewiduje możliwość wznowienia postępowania, jeżeli wyrok został oparty na dokumencie podrobionym, lub przerobionym, czy poświadczającym nieprawdę. Nawet w przypadku, w którym taki dokument odgrywałby podrzędną rolę w oszukańczym mechanizmie wykonawczym, a dochodzone roszczenie rzeczywiście stronie przysługiwałoby, czyn ten nie może pozostać bezkarny. Nie istnieje bowiem prawo upoważniające do działania w stosunkach prawnych na mocy sfałszowanego dokumentu, choćby dla osiągnięcia skutku prawnie dozwolonego.

4). W załączniku przesyłam Wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku, II Wydział Cywilny Odwoławczy, wraz z pisemnym Uzasadnieniem, jaki zapadł w dniu 12 lipca 2018 r. w sprawie o sygn. akt: II Ca 1066/17. Z treści wyroku pośrednio wynika m.in., że brak orzeczeń w sprawach karnych towarzyszących sprawie stomatologicznej I C 29/15 (I Wydział Cywilny SR w Sokółce) miał wpływ na kształt tegoż wyroku.


Dr Edward Kotowski

(pokrzywdzony)


Załączniki:

1. 20180730095923(2).pdf


7) Pismo do Prokuratury Krajowej, Departament Postępowania Sądowego:


Szanowna Pani

Prokurator Jolanta Stańczyk

Departament Postępowania Sądowego

PROKURATURA KRAJOWA


Szanowna Pani Prokurator,

Ze zdziwieniem czytam Pani pismo o wyżej przywołanej dacie i sygn. sprawy, zaczynające się tak: „ODPOWIADAJĄC NA PANA PISMO OPATRZONE DATĄ 23 CZERWCA 2018 ROKU, DATA WPŁYWU DO PROKURATURY KRAJOWEJ 25 CZERWCA 2017 ROKU, PRZEKAZANE W DNIU 26 CZERWCA 2018 ROKU DO WYDZIAŁU KASACJI…” a dotyczące postanowienia SR w Sokółce z dnia 24 lipca 2017 roku. Następnie w tym piśmie jest mowa o tym, że chodzi o ponowne wniesienie kasacji i o pozostawieniu jej bez rozpoznania.

Otóż zapewniam Panią, po sprawdzeniu pism wychodzących, że z datą „23 CZERWCA 2018 ROKU”, nie wysyłałem pisma w sprawie II Kp 259/17 w aspekcie sprawy o sygn. akt: PR Ds. 539.2017. Dodam też, że Pani stanowisko w tej sprawie jest mi znane od roku i jego nie kwestionuję. Skąd się wzięło to nieporozumienie nie wiem. 23 czerwca 2018 roku kontaktowałem się z Biurem Prezydialnym Prokuratury Krajowej, ale w zupełnie innej sprawie tematycznej.


Z wyrazami szacunku

dr Edward Kotowski


8) Pismo Prokuratora Okręgowego w Łomży z 31 lipca 2018 r. do Prokuratora Rejonowego w Łomży:


9) Pismo z Prokuratury Okręgowej w Białymstoku, z dnia 2 sierpnia 2018 r.:


10) Odpowiedź dla Pani Prokurator Elżbiety Czupryńskiej z Prokuratury Okręgowej w Białymstoku, z dnia 7 sierpnia 2018 r.:


Pani Elżbieta Czupryńska

Prokurator Prokuratury Okręgowej

w Białymstoku


Pani Prokurator,

Przeczytałeś bezpłatny fragment.
Kup książkę, aby przeczytać do końca.
E-book
za 13.65
drukowana A5
za 37.59
drukowana A5
Kolorowa
za 61.65