Spowiedź serca

Co pozostaje z człowieka, gdy pamięć zaczyna kłamać, a świadomość pyta o własne źródło? Spowiedź serca prowadzi przez sny, złudzenia czasu i hipotezę świata będącego symulacją. W cieniu Kartezjusza, Bostroma i neuronauki powraca pytanie, czy nasze „ja” jest czymś więcej niż chwilowym układem wspomnień. Wolna wola ściera się tu z przyczynowością, miłość z przemijaniem, a pragnienie nieśmiertelności z milczeniem śmierci. To rzecz o granicach poznania, których nie da się już przekroczyć samą wiarą.