O książce
Dwujęzyczny tomik poezji, który opisuje relacje, pamięć ciała, nieporadne próby zrozumienia siebie. Pokazuje, że po każdym rozpadzie — można złożyć się inaczej, może czasem trochę lepiej.
Ten tomik to wgląd w intymność, wiersze pisane na surowo, nie zawsze doskonałe, a często wręcz… Boleśnie przeciętne. Jak my wszyscy. Czasem nieporadne, czasem jednak trafiające w czułe miejsce.
Mam nadzieję, droga czytelniczko lub czytelniku, że znajdziesz tu choć jedną linijkę, która jakoś z tobą zarezonuje.
Nad książką pracowali:
Michał Smektała
Marcin Filipiak
