To książka o chwili, w której coś zostaje domknięte. Nie przez decyzję — przez dojrzałość.
Świadectwo wychodzenia z milczenia i odzyskiwania własnego głosu na zgliszczach cudzych narracji. Autorka prowadzi nas przez proces, w którym ból zamienia się w fundament, a czekanie — w wolność.
To autobiografia doświadczenia i emocji. Świadectwo przejścia dla każdego, kto został zmuszony do dorosłości zbyt wcześnie i kto dziś szuka drogi powrotnej do własnej suwerenności.
Autorka nie opowiada historii — ona ją utrwala. Jej pisanie jest zapisem procesu, w którym surowe doświadczenie zostaje uporządkowane i doprowadzone do sensu. Tworzy na pograniczu słowa i milczenia, wierna rozpoznaniu, które wyprzedza język. Na co dzień pisze na blogu „Kronika Duszy”.