Bezpłatny fragment - Kreda

Pajęczy akt (motto)

Tkam swój gobelin — lepką pajęczynę.

Jak każdy pająk, służebnik Arachne.

Wpada czytelnik w nią, jakby w naczynie —

W pułapkę. Aż kokon ambrozjami pachnie!

JASZCZURZE WZGÓRZE

W gimnazjum nazywali mnie szczurem. A ja szczur zamieszkał wśród gór.

Jaszczur z suchego wzgórza. Otoczony jaszczurkami, szerszeniami, myszołowami, drapieżnikami. Z czego najbardziej drapieżny jestem ja — szczur. Potomek jaszczurów.

Moje wzgórze — jaszczurze zawiera moje schronienie. W nim staram się żyć

minimalistycznie. Nie jak tyranozaury z miasta.

Zanim będę wymarłym gatunkiem, postaram się być najmniej ekspansywnym ja szczurem.

Kiedyś to wzgórze nie będzie jaszczurze. Ewolucja nie zna sentymentów. Wymrę cicho, bez alimentów.

Nie pozostawię po sobie wiele. Wziąć też nie chcę najwięcej. Ja szczur zna swoje miejsce.

PRZECHADZKA PO PARKU JURAJSKIM

moim jedynym przyjacielem

w dzieciństwie

był niewidzialny duch

pterozaura

przechadzam się po Parku

Jurajskim i widzę

tego latającego gada

wygląda stereotypowo

jak z podręczników sprzed dekad

które wmawiały że był

szkieletem kośćmi i skórą

umawiałem się z nim na 19:30

przed domem

w nawet sobie nieznanym

celu

uśmierciłem go po dwóch

spotkaniach

bez sentymentu

uznając za dziecinadę

to że jest

nieśmiertelnie poważny

KREDA

wspomnienie szkolne

skomplikowane równanie

wynik wynosił zero

a ślady na tablicy

zmazano bez sentymentu

my dinozaury

trwa nasza kreda

wspominamy uderzenie

gąbki-meteoru

po latach stwierdzić możemy

wynieśliśmy z lekcji więcej

niż to zmazane zero

MARTWA PAPUGA

widzę siebie z przeszłości

wystudiowany już na studiach

(trochę zabawny jak clown na szczudłach)

wyżej sięga bo była przysięga

pisze hiperpoprawnie przez gadu-gadu

powtarza niebłąd jak jakieś kakadu

nadawał się do cyrku czyli w zasadzie wszędzie

poprawiał tych którzy nie byli w błędzie

pozjadał wszystkie rozumy

i na końcu własny

bo był on za mało ach za mało

ciasny

LĘK W XXI WIEKU

Płaska Ziemia, choć dawno już po Koperniku.

Wiara w bogów, choć wszyscy, zdaje się, zawiedli.

Mitów, zabobonów wszędzie wciąż bez liku.