E-book
12.6
drukowana A5
16.01
Zbiór opowiadań krótkich dla odkrywców wielkich i malutkich

Bezpłatny fragment - Zbiór opowiadań krótkich dla odkrywców wielkich i malutkich


Objętość:
39 str.
ISBN:
978-83-293-0081-0
E-book
za 12.6
drukowana A5
za 16.01

W tej oto książeczce znajdują się opowiastki małe,

Które ucieszą rodziców i ich pociechy wspaniałe.

Chodź więc ze mną, podróżniku mały oraz duży.

Zapraszam Cię do wspólnej i magicznej podróży.

Cierpliwy dąb

Razu pewnego, chwilę przed zimy powrotem

Bocian mówił z dębem przed swoim odlotem.


„Biedny przyjacielu, bardzo mi ciebie szkoda.

Bo ja odlatuję tam, gdzie jest ciepła woda.


Ty zostajesz w kraju pozbawionym zieleni

Trzymany korzeniami w zamarzniętej ziemi”.


Stary dąb, co na to odpowiedzieć, już wiedział,

Ponieważ był mądry, więc tak mu odpowiedział:


„Zima choć sroga oraz ciężka, liści mnie pozbawi.

Wielu leśnych przyjaciół w tym czasie mnie zostawi.


Ja będę cierpliwie oczekiwał wiosny.

W końcu przyjdzie, a ja wtedy radosny


Otrzymam nowe liście, życie zacznie się odradzać.

Tylko wolą i cierpliwością trzeba się wykazać”.

Jaskółka

Mała jaskółka psa z gniazda oglądała

I tak też swojej mamie ze smutkiem biadała:

„Pies duży, wesoły po polu biega, bawi się oraz śpiewa,

A ja mała w gniazdku się chowam i obserwuję z drzewa”.


W tym momencie cisza koło drzewa zapadła.

Ptasia mama obok swojego dziecka przysiadła.

Wyciągnęła skrzydło i w stronę psa skierowała,

A następnie tak do małej jaskółki powiedziała:


„Pies tu na zimę zostanie, będzie szukał schronienia.

Za ciepłem będzie tęsknił i płakał z utęsknienia.

Ty zaś stąd odlecisz i powrócisz w dzień ciepły, radosny

Jako symbol wolności, nadziei oraz zwiastun wiosny”.

Chciwy lisek

Szedł lisek przez wieś i w brzuszku mu burczało,

Był bardzo głodny, przez cały tydzień jadł mało.


Nagle zauważył kurnik i pełno kur dookoła.

Podszedł więc po cichu, nikt go zauważyć nie zdoła.


Porwał jedną kurę, ale się zatrzymał i zastanowił.

„Mam jeszcze siły, żeby wziąć drugą” — pomyślał i tak zrobił.


Z dwiema kurami uciekał, ale znów się zatrzymał.

„Dam radę przecież wziąć też trzecią!” i kolejną już trzymał.


Z trzema kurami uciekał, rzekę musiał tylko przeskoczyć.

Nagle się potknął, wszystkie kury uciekły, a on dał się zmoczyć.

Leniwy zajączek

Mały zajączek nie chciał słuchać próśb swojej mamy,

W małej norce robił bałagan niesłychany.

Mama swojego synka wciąż upominała,

Jednakże nic z tego dobrego nie miała.


Zamiast posprzątać po swoich zabawach,

Wolał skupiać się na przyjemnych sprawach.

Cały dzień bawił się z motylkiem w berka,

Aż nagle chęć na obiad dopadła go wielka.


Wrócił do nory, a tam mama płacze i biada,

Bo cała praca domowa na jej barki spada.

Pierze, gotuje i po niegrzecznym zajączku sprząta,

A zajączek tylko przeszkadza, po domu się krząta.


Mały zajączek bardzo się wtedy zasmucił

I do biednej mamy z pomocą się zwrócił.

Posprzątał w swoim pokoju, śmieci w kosz wyrzucił.

Żeby pomóc mamie przy obiedzie, do kuchni się wrócił.


Mama cała szczęśliwa synka w czółko ucałowała

I jego dobre zachowanie potem bardzo pochwalała.

Mały zajączek był szczęśliwy, że mógł pomóc mamie.

Teraz już sprząta, pomaga i niechaj tak zostanie.

Niedźwiedź śpioch

Gdy jesień w zimę przechodziła z końca rokiem,

Zaspany niedźwiedź do jaskini szedł powolnym krokiem.

Znalazł w środku ciepły kącik, w kłębek się złożył.

Do długiego, leniwego snu szczęśliwie ułożył.


Gdy zima dobiegła końca, kwiaty się budziły.

Niedźwiedziowi sen od pobudki był bardziej miły.

Postanowił, że jeszcze na chwileczkę zamknie oczy

I wstanie później wypoczęty, do zabaw ochoczy.


Nim się jednak obejrzał, kolejny rok już minął,

A jemu nadal w marzeniach sennych czas płynął.

Inne niedźwiedzie żwawo go po lesie szukały,

Lecz na nic owe poszukiwania się im zdały.


Przespał tak nasz leniwy niedźwiedź kolejne dwa lata,

Lecz za tak długą drzemkę była wysoka zapłata.

Gdy już się rozbudził, zdał sobie biedny sprawę wraz,

Że przez lenistwo stracił na zawsze bezcenny czas.

Dwie myszki

W małym domku, w dziurze w ścianie dwie myszki mieszkały.

Jedna młoda, druga stara, całe dnie ze sobą spędzały.


Pewnego razu młoda myszka zjeść coś chciała

I tak do starej, mądrej myszki powiedziała:


„Pójdę do kuchni i gdy zapach serka wyczuję,

Szybciutko i po cichutku przynieść nam go spróbuję”.


Starej myszce pomysł się spodobał, ale młodą myszkę upomniała,

Żeby na starego, wygłodniałego kocura bardzo uważała.


„Stary kocur pilnuje lodówki i może cię złapać.

Lepiej zaczekaj, aż sen głębszy go zmorzy i pójdzie spać”.


Jednak młoda myszka była pewna swych umiejętności.

„Stara myszko, jak ty nie doceniasz moich możliwości!


Jestem szybka, na biegi nikt się mnie wyzwać nie waży.

A stary i wolny kot mnie nawet nie zauważy”.


Mała myszka z dziury w ścianie wyszła

I tak do kuchni pewnym krokiem przyszła,


Lecz stary kot łapą ją dosięgnął niespodzianie.

Złapał myszkę oraz zjadł ze smakiem na śniadanie.

Przeczytałeś bezpłatny fragment.
Kup książkę, aby przeczytać do końca.
E-book
za 12.6
drukowana A5
za 16.01