ZAKAZANY MĄŻ

Między lękiem a uczuciem – „Zakazany Mąż” Eweliny C. Lisowskiej „Zakazany Mąż” to powieść, która od pierwszych stron wciąga w emocjonalny wir sprzecznych uczuć, lęków i pragnień. To romans erotyczny, ale zdecydowanie wykraczający poza schemat prostej historii miłosnej. Autorka z odwagą sięga po tematy trudne, bolesne i kontrowersyjne, nie rezygnując przy tym z wrażliwości i subtelności narracji. Albert Broll to bohater tragiczny – mężczyzna złamany przez traumatyczne dzieciństwo, przemoc i lęk przed kobietami, który skrywa się pod „maską wyuczonego homoseksualizmu”. Jak sam przyznaje: „Na sercu Alberta spoczywał bowiem ogromny ciężar”, a jego życie staje się transakcją – „firma w zamian za wnuki”. To nie tylko dramat jednostki, lecz także gorzka opowieść o presji społecznej, rodzinnej i emocjonalnym szantażu. Eliza jest jego przeciwieństwem – młoda, cicha, pozbawiona wyboru. Zmuszona do małżeństwa, by uniknąć klasztoru, mówi wprost: „Jeśli miała wybierać: wstąpienie do zakonu na wieki, czy ślub z obcym mężczyzną […], wolała to drugie.” Jej postać porusza autentycznością i bezradnością, a jednocześnie siłą, która objawia się w zdolności do miłości bezwarunkowej, nawet jednostronnej. „Być mu chociaż przyjaciółką, pokrewną duszą” – to jedno zdanie doskonale oddaje emocjonalną istotę tej relacji. Relacja Elizy i Alberta rozwija się powoli, często w ciszy, spojrzeniach i gestach. Jedna z najpiękniejszych scen pokazuje, że bliskość nie zawsze potrzebuje słów: „Ten bezsłowny dialog był dla nich nietypowym odkryciem, że można mile spędzić czas we dwoje, nawet bez rozmowy.” Autorka niezwykle subtelnie opisuje rodzące się uczucie, które musi zmierzyć się z traumą, zazdrością i poczuciem winy. Ewelina C. Lisowska nie unika tematów przemocy, gwałtu, chorób psychicznych i destrukcyjnej władzy rodzicielskiej. Sceny te są trudne, ale potrzebne, napisane z empatią i wyczuciem. Szczególnie poruszające są wyznania Alberta o matce: „Matka była moim katem od dziecka” – to zdanie zostaje w pamięci na długo. Język autorki jest lekki, a jednocześnie nasycony emocjami. Bohaterowie są „jak żywi”, a opisy – zwłaszcza przyrody i przestrzeni – zachwycają symboliką, jak choćby ogród przypominający szachownicę, metaforę losu, którego „już nie można zmienić”. Fabuła jest płynna, akcja wartka, a książkę czyta się jednym tchem. Powieści Eweliny C. Lisowskiej od dawna zajmują szczególne miejsce wśród współczesnych romansów, a mimo to za każdym razem potrafią mnie czymś nowym zaskoczyć. Sięgając po jej kolejne książki, mam poczucie, że wciąż odkrywam autorkę na nowo – nawet po tylu przeczytanych powieściach. Ta myśl towarzyszyła mi od pierwszych stron „Zakazanego Męża”. Lisowska po raz kolejny udowadnia, że także w ramach dobrze znanego gatunku potrafi opowiadać świeżo, emocjonalnie i bez popadania w schematy. „Zakazany Mąż” to dojrzały, wciągający romans, który umiejętnie łączy silne emocje, namiętność i wysokiej jakości literaturę rozrywkową. Z czystym sumieniem polecam szczególnie czytelnikom ceniącym żywych, wiarygodnych bohaterów, płynną akcję i historie, od których naprawdę trudno się oderwać. Zaskakuje intensywnością uczuć oraz odważniejszą, bardziej szczegółową warstwą sensualną, dlatego jest to lektura dla dorosłych (18+). To powieść, która boli, wzrusza i zostaje w pamięci na długo. /Czytadło-JagodaBuch

Mężczyzna, który nienawidzi kobiet Dlaczego? Odpowiedź na postawione w tytule pytanie poznamy w najnowszej powieści Eweliny C. Lisowskiej pod enigmatycznym tytułem Zakazany mąż. To subtelny erotyk z nowymi dylematami, rozterkami bohaterów. Poznajemy zupełnie nowe postaci, akcja osadzona została w czasach współczesnych. Aczkolwiek mentalność Elizy i Alberta przypomina tę z XIX wieku, naznaczoną konwenansami i ograniczeniami. Utwór Zakazany mąż odsłania przed nami dzieje młodziutkiej uczennicy szkoły prowadzonej przez zakonnice oraz starszego znacznie od niej mężczyzny z problemami. Co możemy o nich powiedzieć? Albert Broll to młodzieniec specyficzny, pełny sprzeczności i nieco pogubiony. Wmawia sobie wiele rzeczy, ponieważ nie potrafi uporać się z traumami przeszłości. Czy świeżo poślubiona żona mu tu ułatwi? Zanim do tego dojdzie, dziewczyna zobligowana zostaje do podpisania restrykcyjnego dokumentu. Co zawiera Kodeks Postępowania? Kto wpadł na pomysł jego powstania? ''Uwięziony w pułapce przeszłości, żył od zawsze w tym wewnętrznym piekle, które nie chciało się skończyć''. Czy to jest nienawiść, czy jednak miłość? Co takiego kryje się w przeszłości Alberta, że stanowi przeszkodę w relacjach z innymi? Targają nim silne emocje. Jaką ów skrywa tajemnicę. Dlaczego młodzieniec boi się bliskości i nie potrafi zaufać żadnej kobiecie? Czy ostatecznie Broll podda się uczuciu, któremu nie wolno było się narodzić? ,,Miłość czasami bywa nierozsądna, nielogiczna i głupia. Ponoć dobiera ludzi na zasadzie kontrastów i przeciwieństw''. Skomplikowane relacje między Elizą i Albertem są pogłębione, dzięki czemu poznajemy ich prawdziwe uczucia: lęki, niepokoje, wewnętrzne rozdarcie. Oboje różnią się między sobą pod każdym względem, mają inne doświadczenia życiowe, inaczej postrzegają świat, o czym innym marzą. Wiele ich dzieli, ale też sporo łączy? Co takiego? ''Nie mogła przecież wiedzieć, że w środku czuł ogień pragnienia, którego nie potrafił niczym ugasić, odkąd po raz pierwszy ją zobaczył''. Czy mężczyzna otworzy wreszcie się przed żoną? Książka sklasyfikowana została jako erotyk, ale ta jednak nie stanowi istoty fabuły, raczej ją uzupełnia. Opowieść ,,Zakazany mąż'' stanowi zapowiedź nowej serii pt.: Miłosny Hiatus. Współpraca recenzencka.

Zakazny mąż - Ewelina C. Lisowska Dziękuję autorce za możliwość przeczytania tej książki. Historia, która jest mocna i zdecydowanie dla dorosłych czytelników. Cała książka jest nasiąknięta emocjonalnie. Kurcze...to było....Wow. Aż do płakania. On. Albert Broll. 26 lat, z traumatyczną przeszłością, która go prześladuje. Ona. Eliza Sarna. Świeżo po 18. Z trudną sytuacją w domu. Czy dadzą sobię szansę na miłość jako małżeństwo? Nawet jeśli to układ dla spokoju. Dużą rolę odegrały tutaj dwie postacie. Jego przyjaciel, Damian Starski. A także kuzyka Damiana - Monika Wolańska, która jest przyjaciółką Elizy. Nie można też tutaj zapomnieć o siostrze Elizy. Ale co i jak to się sami przekonacie. To historia była tak mocna, że czytałam cały czas w wielkimi emocjami. Współczułam Albertowi. To czego się dowiadujemy, co przeżył, to aż przechodzą ciarki. Nadal nie wiemy jak umysł reaguje w pewnych sytuacjach. Dla mnie zawsze najgorsze będzie to, jak ofiara staje się katem. Tacy ludzie nie raz są gorsi od poprzedników. Lektura zwraca uwagę na stany lękowe. Ten temat nadal jest ignorowany... Niestety... Czy polecam? Tak. To ważna historia, która pokazuje, że nawet najbardziej zniszczona osoba zasługuję na miłość. Ważne jest otocznie w jakim się znajdziemy. Moja ocena 10/10 Cytaty z książki: "— Damian! Stary! Nie dręcz mnie! — warknął rozdrażniony Broll. — Żartuję! Uśmiechnij się trochę, chłopie! — Klepnął go w ramię. — Nie potrafię żartować z tych spraw — zabrzmiał grobowym tonem. Przecież życie sypało się mu na głowę. — Co się martwisz!? Najwyżej ją potem zamordujesz! — Zaśmiał się Starski. — Prędzej ja umrę ze strachu… — na zawał serca, gdy zobaczę, jak przekracza próg mojego domu." "Eliza otarła łzy, które niekontrolowanie wyciekły z jej oczu. Teraz już niczego nie musiała udawać, nawet przed samą sobą. Czuła miażdżącą ją od środka tęsknotę, i wiedziała, że nigdy jej nie ugasi. Kochała go z każdym dniem coraz bardziej, i każdego dnia musiała uświadamiać sobie to, że nigdy nie będzie kochana przez niego." " Miłość czasem bywa nierozsądna, nielogiczna i głupia. Ponoć dobiera ludzi na zasadzie kontrastów i przeciwieństw: stąd biorą się największe zakazane namiętności. Ona właśnie tkwiła w jednej z nich." "— Tak, tego mi właśnie brakowało — powiedział uradowany. W mroku widziała niewyraźne rysy jego twarzy. — Czego? — Żeby zobaczyć z tobą gwiazdy — zerknął na nią i znów zapatrzył się na nieboskłon. — Gdy ogląda się je samotnie, po głowie chodzą człowiekowi różne rzeczy. — Spuścił głowę, następnie dotknął czułą dłonią jej policzka. — Na przykład? — Szuka się w nich czegoś, czego się nie ma, wymyśla się marzenia i sny. A gdy ma się obok miłość swojego życia, patrzenie w gwiazdy nabiera całkiem innego znaczenia. — Tak? — Właśnie tak. Nie domyślasz się? Wtuliła się w niego. — Nie, Kochanie. — To wspólne patrzenie w przyszłość, wspólne plany i marzenia… Ale wcale nie trzeba wznosić się ku gwiazdom, aby życie było piękne. Wystarczy to, że ma się obok swoją miłość, która jest tak nieśmiertelna i piękna jak te niezwykłe ciała niebieskie nad naszymi głowami. — Ucałował czubek jej głowy i mocno ją do siebie przytulił."

Recenzja „Zakazany mąż” Autor: Ewelina C. Lisowska "Dlaczego tak mocno mnie trzymasz, Albercie? Nie byłoby łatwiej, gdybyś mnie puścił, abym spadła i rozsypała się na miliony drobnych kawałeczków?" „Zakazany mąż” to powieść, która nie zaczyna się od marzeń, lecz od przymusu. Od decyzji, które nie są wyborem, a koniecznością. Od świata, w którym uczucia stanowią zagrożenie, a bezpieczeństwo buduje się na kontraktach, regułach i chłodnej kontroli. I właśnie dlatego ta historia tak mocno uwiera, bo nie pozwala czytać jej obojętnie. Eliza ma zaledwie siedemnaście lat, gdy zostaje zmuszona do dorosłości. Alternatywa, przed którą ją stawiają, zakon albo małżeństwo z rozsądku, brzmi bardziej jak wyrok niż realna decyzja. Podpisany Kodeks Postępowania odbiera jej sprawczość, spontaniczność i prawo do własnych emocji. W tej surowej konstrukcji codzienności pobrzmiewa coś z dawnych epok: podporządkowanie, cisza, posłuszeństwo. Choć to romans współczesny, jego fundamenty przypominają romanse historyczne, w których kobieta była częścią układu, a miłość luksusem, na który rzadko można było sobie pozwolić. Albert Broll doskonale wpisuje się w ten klimat. Chłodny, zdystansowany, obudowany zasadami niczym murem obronnym, sprawia wrażenie człowieka niezdolnego do czułości. Nie jest bohaterem, którego łatwo pokochać. Jest za to postacią fascynującą w swojej niejednoznaczności. Autorka nie wybiela go ani nie usprawiedliwia na siłę, pozwala czytelnikowi stopniowo odkrywać, że za surowością kryją się rany, lęk i głęboka potrzeba kontroli, która ma chronić przed kolejnym bólem. Relacja Elizy i Alberta rozwija się powoli, z napięciem, które narasta nie poprzez wielkie gesty, lecz milczenie, spojrzenia i drobne pęknięcia w murach, jakie wokół siebie wznieśli. Motyw hate to love nie jest tu schematem, lecz procesem, bolesnym, pełnym sprzeczności i emocjonalnej niepewności. Miłość rodzi się najpierw w wersji platonicznej, cichej i jednostronnej, przesiąkniętej tęsknotą oraz rezygnacją, by dopiero później nabrać cielesności, która nie epatuje dosłownością, lecz podkreśla wagę emocji i bliskości. Eliza i Albert nie dostają od losu niczego za darmo. Zanim odważą się nazwać to, co naprawdę między nimi rośnie, muszą przejść długą i bolesną drogę pełną wewnętrznych sprzeczności, niedopowiedzeń i trudnych wyborów. Na ich relację czyha wiele wyzwań i problemów, zarówno tych narzuconych z zewnątrz, jak i tych wynikających z własnych lęków oraz ograniczeń. Autorka nie unika również cielesnego wymiaru tej historii, czytelnik otrzymuje sporą dawkę erotyki, podanej jednak w sposób, który nie dominuje fabuły, lecz podkreśla intensywność emocji, napięcie i naturę rodzącego się uczucia. Największą siłą „Zakazanego męża” są emocje, surowe, niekomfortowe, prawdziwe. To książka, która boli, frustruje i wzrusza jednocześnie. Pokazuje, jak cienka bywa granica między obowiązkiem a pragnieniem, jak łatwo zamknąć się w roli narzuconej przez innych i jak trudno pozwolić sobie na miłość, gdy całe życie uczono, że jest ona słabością. To nie jest lekki romans do przeczytania jednym tchem. To historia, która zostaje pod skórą i zmusza do refleksji nad wolnością wyboru, ceną lojalności wobec samego siebie oraz nad tym, czy nawet najgrubsze mury naprawdę są nie do zburzenia. To opowieść o tym, że nawet najbardziej zamknięte serce może pęknąć, jeśli trafi na kogoś, kto nie boi się zostać z nim w ciszy. I o tym, że miłość bywa najbardziej niebezpieczna wtedy, gdy jest absolutnie zakazana. „Zakazany mąż” zachwyci czytelników poszukujących emocjonalnej głębi, skomplikowanych relacji i opowieści, które balansują między współczesnością a duchem dawnych romansów. To historia o miłości trudnej, niewygodnej i właśnie dlatego tak poruszająco prawdziwej.