Bezpłatny fragment - Tak! Prawo Przyciągania Działa!

PRAWO PRZYCIĄGANIA DZIAŁA!

TAK! PRAWO PRZYCIĄGANIA DZIAŁA!

PRAWDZIWE HISTORIE

Poznaj 7 zasad, które przyciągną do Twojego życia to, czego pragniesz!

MAGDALENA RADECKA

DARIUSZ ROMANOWICZ

Dla wszystkich, którzy zastanawiają się,

jak zmienić swoje życie na lepsze —

to Ty jesteś kluczem!

Magdalena Radecka

Darek

Dziękuję mojej babci Janinie, która wspierała mnie przez

całe moje życie. Od małego powtarzała mi, że jestem mądry,

oszczędny i że zdobędę wszystko, co tylko zechcę. Dzięki niej

tak dużo osiągnąłem.

Bardzo chciałem zrobić Jej niespodziankę, ale nie zdążyłem;

zmarła, zanim książka zdążyła się ukazać. Dziękuję Bogu,

że przez ostatni rok, kiedy zacząłem wprowadzać zmiany

w swoim życiu, poświęciłem jej więcej czasu niż przez ostatnie

lata budowania firmy. To Babcia wychowywała mnie i zawsze

wspierała.

Dziękuję też moim dzieciom, Dawidowi i Błażejowi, że są,

że mnie kochają.

Dziękuję Magdzie, że zainspirowała mnie do zmian, które

sprawiły, że spędziłem czas z Babcią i wiele uwagi poświęcam

teraz moim dzieciom – odkryłem, jak bardzo je kocham i jak

mało czasu dawałem im w imię rozwoju firm i robienia

pieniędzy. Dzisiaj staram się zachować balans – najpierw

relacje, później biznes.

Bez Magdy nie powstałaby ta książka. Jej energia i podejście

do życia zrobiły ze mnie lepszego człowieka, a to jest więcej

warte niż majątek, który posiadałem.

Dziękuję również mojemu przyjacielowi i wspólnikowi,

Tomkowi Podanowskiemu, który jest ze mną od 15 lat. Zawsze

mnie wspierał i rozumiał. Zawsze trzymał moją stronę. Zawsze

mi ufał. Tak jest do dziś.

Magda

Jest wiele osób, którym chciałabym podziękować i zadedykować

tę książkę. Nie uda mi się wymienić ich wszystkich, mam

jednak nadzieję, że w głębi serca będą o tym wiedziały.

Dziękuję kilku wyjątkowym ludziom – gdyby nie oni, nie byłabym

w miejscu, w którym jestem teraz, i nie napisałbym

tej książki.

Przede wszystkim moi rodzice, którzy całe życie byli przy

mnie i wspierali mnie, niezależnie od tego, co się działo lub

jak wielkie miałam wątpliwości; każde z nich na swój sposób

dodawało mi siły.

Od mamy zawsze słyszałam: „Będzie dobrze, kocham cię.

Jesteś wspaniała i mądra. Dasz radę”. I dawałam, nawet kiedy

kompletnie nie wierzyłam w siebie. Mama zaszczepiła również

we mnie żyłkę przedsiębiorczości – dzięki temu rozwijam

dzisiaj własny biznes.

Od taty zawsze otrzymywałam siłę: w jego spokoju, uśmiechu

i ramionach, kiedy najzwyczajniej w świecie potrzebowałam

po prostu się przytulić.

Kolejną osobą jest mój mentor, Tomasz Wowczuk – człowiek,

który poprowadził mnie na mojej drodze do zmiany i pokonania

lęków, a dzięki któremu mogłam dostrzec to, co hamowało

mnie w życiu, i odważyłam się podzielić tym z innymi.

I Darek. Twierdzę, że pojawił się w moim życiu, ponieważ

go sobie namalowałam. Niesamowity człowiek, mężczyzna

o ogromnym sercu, ogromnej odwadze, wrażliwości i dobroci.

Jego upór, wsparcie i działanie sprawiły, że napisałam tę książkę

i realizuję swoje kolejne marzenia. Od początku czułam przy

nim przede wszystkim spokój, a to właśnie spokój daje największą

siłę.

Jedyną ważną rzeczą w życiu jest twoja opinia o sobie samym, twój szacunek do samego siebie. Wtedy nikt nie jest w stanie zniszczyć twojej godności.

Osho

Wstęp

Znam wielu ludzi, którzy nie wierzą w prawo przyciągania i uważają, że to bzdura. Często mają w głowie definicje, wyrobione zdanie na każdy temat i wyrażają pogląd, że prawo przyciągania to takie magiczne coś, co samo działa; siedzisz, czekasz i zdarza się cud, a gdy cud nie przychodzi, utwierdzają się tylko w swoim przekonaniu.

Jest pewna historyjka:

— Mistrzu — pyta uczeń mistrza. — Jak długo trzeba czekać, by coś zmieniło się na lepsze?

— Jeżeli będziesz czekał — odpowiada mistrz — to bardzo długo.

No właśnie. Nie chodzi o pytanie: „CZY prawo przyciągania działa?”, ale: „JAK działa prawo przyciągania?”.

Choć dysponowałam sporą wiedzą, nie do końca byłam przekonana, czy wierzyć — przez długi czas nie miałam tego, o czym marzyłam; ani w związku, ani w pracy.

Gdy po raz pierwszy zetknęłam się z prawem przyciągania ponad piętnaście lat temu, uznałam, że to nie dla mnie, i nawet nie spróbowałam. Nie zachęciły mnie opowieści, że działa, nie przekonały historie sukcesów czy niemal cudów, które potwierdzały, że innym udało się przyciągnąć do swojego życia wszystko, czego pragnęli. Nie zrobiłam nic. Teraz wiem, dlaczego; zabrakło jednego istotnego elementu, którego jeszcze wówczas nie posiadałam.

Dwa lata temu trafiła w moje ręce książka „Prawo przyciągania” Joe Vitale, wkrótce potem „Sekret”, Rhondy Byrne. O „Sekrecie” nie raz słyszałam. Znajomy kilkakrotnie przekonywał mnie również do obejrzenia filmu.

Teraz wiem, że tak miało być; gdybym wtedy spróbowała wdrożyć rady zawarte w książce, pewnie nic by z tego nie wyszło, a ja utwierdziłabym się w przekonaniu, że prawo przyciągania nie działa. Nie byłam po prostu gotowa.

W 2014 roku kolejny raz natknęłam się na prawa przyciągania. Jack Canfield, Anthony Robbins, T. Harv Ecker, Blair Singer — każdy z nich na swój sposób pisał o prawie przyciągania, o sile naszego umysłu, o sekrecie. Tym razem wręcz wchłonęłam całą treść. Dlaczego? Ponieważ tym razem byłam gotowa.

Po przeczytaniu zebrałam wszystkie opisane zasady i zaczęłam je stosować. Jaki był tego wynik? Zadziałało! Zadziałało wszystko, co wdrożyłam.

Co było brakującym elementem? O tym jest ta książka.

Nie będziemy przekonywać Cię do tego, że prawo przyciągania działa. Opowiemy Ci kilka historii. Moja opowieść jest dowodem na to, jak można zmienić swoje życie i zacząć spełniać swoje marzenia. Sam zdecydujesz, w co chcesz wierzyć i co chcesz zrobić ze swoim życiem.

Magda

Gdy piszę tę książkę, mam 36 lat. Mimo wcześniejszej wiedzy na tematy związane z rozwojem osobistym, psychologią i biznesem moja prawdziwa podróż ze zmianą i przyciągnięciem wszystkiego, czego pragnęłam, zaczęła się pod koniec 2013 roku.

23 grudnia 2013 roku zrobiłam krok, który okazał się początkiem ogromnych zmian w moim życiu.

Wszystko zaczęło się od myśli, strachu i telefonu, który zmienił całe moje życie. Po kilku miesiącach intensywnej pracy nad sobą i zdobywaniu wiedzy usiadłam i opisałam swoje cele w głównych obszarach swojego życia. Nie powstrzymywałam siebie w określaniu wszystkiego, czego pragnę.

BIZNES:

Prowadzić własny, międzynarodowy biznes. Jeździć po świecie i nawiązywać kontakty. Współpracować z partnerami biznesowymi, którzy na równi ze mną będą angażowali się w rozwój firmy. Móc swobodnie rozwijać biznes, nie martwiąc się o pieniądze. Mieć radość ze wszystkiego, co robię.

ZWIĄZEK:

Spotkać miłość mojego życia! Partnera, który będzie dzielił moje pasje, prowadził ze mną biznes i tak jak ja zechce rozwijać się przez całe życie. Będzie ciekawy świata i ludzi. Będzie mnie kochał, szanował, uwielbiał i nie będzie bał się tego okazywać. Będzie umiał podejmować decyzje. Będzie ryzykował. Będzie wyższy ode mnie, mądry, zabawny, wrażliwy.

PASJA/ROZWÓJ:

Zostać coachem i mówcą motywacyjnym. Występować i przemawiać na międzynarodowych scenach, opowiadając swoją historię i inspirując innych do działania.

MARZENIE:

Napisać i wydać książkę, w której opowiem moją historię i zainspiruję innych do wiary, że można zmienić swoje życie, że warto to zrobić i że marzenia się spełniają!

Co nastąpiło po kilku miesiącach od spisania tych celów? Zmiany! Rok 2015 okazał się niezwykłym rokiem, a rok 2016 jest jeszcze lepszy!

Miejsce, w którym jestem, pisząc tę książkę:

BIZNES:

Jestem prezesem i współzałożycielem dwóch firm: jednej w Polsce, drugiej w Holandii. Moi wspólnicy to ludzie z pasją, którzy tak jak ja działają i rozwijają się. Mam klientów na całym świecie. Łączę kontakty w Danii, Holandii, RPA, Izraelu, a ludzie sami zgłaszają się do mnie z nowymi projektami. Nie szukam. Ciągle otrzymuję lukratywne propozycje i to ja wybieram, z kim chcę pracować. Swobodnie rozwijam swój biznes, nie martwiąc się o pieniądze.

ZWIAZEK:

Żyję i mieszkam z miłością mojego życia! To najlepszy mężczyzna pod słońcem! Wspólnie rozwijamy nasze pasje i łączymy siły w biznesie. Jest moim przyjacielem, kompanem, wsparciem. Mamy podobne poglądy na świat, podobnie patrzymy na ludzi, życie i wszechświat, wierząc, że od nas zależy, w jaki sposób żyjemy. Cały czas rozwijamy się i uczymy. Nie znam osoby, która tak jak on potrafiłaby podejmować decyzje, nie bojąc się ryzyka, wierząc i angażując się we wszystko, co zdecyduje się robić. Jest wyższy ode mnie, przystojny, wrażliwy, zabawny i super mądry!

PASJA:

Od 2015 roku niespodziewanie zaczęłam występować i być zapraszana na konferencje i eventy w różnych krajach świata: Danii, USA, Holandii, Nigerii, UK, Niemczech. Dzielę się moją historią i pasją. Wystartowałam z ofertę coachingu i szkoleń w Polsce i Holandii. A to dopiero początek!

MARZENIE:

Właśnie czytasz moją pierwszą książkę! Druga będzie o tym, jak pokonać strach i zmienić swoje życie.

Czy spisanie i określenie celów to był ten magiczny klucz? Nie.

Czy miało to znaczenie? Tak!

Opowiem Ci, jakie czynniki zdecydowały o tym, że prawo przyciągania zadziałało.

Razem — moc miłości

Dlaczego piszemy tę książkę razem? Ponieważ zauważyliśmy, że kiedy wspólnie działamy, prawo przeciągania działa jeszcze mocniej.

Od wielu wspaniałych ludzi z całego świata — trenerów, coachów i ludzi sukcesu — słuchałam i uczyłam się, w jaki sposób myśleć i przyciągnąć do siebie pieniądze i sukces. Gdy spotkałam Darka, okazało się, że stosuje ten „magiczny” sposób działania i myślenia, kompletnie o tym nie wiedząc! Jest jedną z niewielu znanych mi osób, która ma niesamowite nastawienie i która udowadnia, że dzięki właściwemu myśleniu i działaniu można w krótkim czasie osiągnąć wymarzony sukces w biznesie. Kiedy go poznałam i wysłuchałam jego historii, moją reakcją było wielkie: „Wow!”. Przekonywałam go, że powinien występować na scenie i dzielić się swoimi opowieściami, by motywować i inspirować innych. Co ciekawe i ważne — nie wiedział o tym. Dlaczego? Zrozumiesz już niedługo.

Podobne historie słyszałam od największych światowych trenerów, tymczasem tu, w niewielkiej miejscowości w Polsce, spotkałam tak wyjątkowego człowieka. Chyba dlatego się odnaleźliśmy. Chyba dlatego się przyciągnęliśmy. Każde z nas uczyło i uzupełniało się wzajemnie, byśmy mogli realizować swoje cele i marzenia.

Pamiętam, że odbywałam podróż służbową, gdy zadzwonił do mnie.

— Piszę książkę! — oznajmił.

— Wow! — odpowiedziałam. — Super!

— Musisz spisać swoją część — przerwał mi. — To będzie nasza wspólna książka i wydamy ją razem!

Zaskoczył mnie, ale zgodziłam się, płynąc na fali pozytywnej energii. W głowie jednak zaczynały pojawiać się wątpliwości: „Przecież tyle tematów i projektów mamy…!”.

— Już rozmawiałem z wydawcą — usłyszałam, zanim zdążyłam je wypowiedzieć. — Mamy trzydzieści dni na napisanie, więc do dzieła! Przecież zawsze chciałaś napisać i wydać książkę!

Nie mogłam zaprotestować. On tak po prostu ma. Ale to dobrze, bo dzięki niemu i jego podejściu zrealizowałam jedno ze swoich największych marzeń. I dostałam kolejny dowód na to, że prawo przyciągania działa, jeśli znasz i stosujesz jego zasady.

Jedną z mocnych stron Darka jest działanie, a raczej — szybkość działania — połączona z odwagą w podejmowaniu ryzyka. To istotne elementy, aby prawo przyciągania mogło zadziałać. Stale uczę się tego od niego. On z kolei uczy się innej, równie ważnej zasady — wiary w siebie w pozostałych dziedzinach życia. Jak to robię? Zwyczajnie — kochając go codziennie takiego, jaki jest.

To nie magia

Czy rzeczywiście można przyciągnąć miłość? Tak.

Czy rzeczywiście można przyciągnąć sukces i pieniądze? Tak.

Czy rzeczywiście można przyciągnąć szczęście? Tak.

Czy można się tego nauczyć? Tak.

Czy to wszystko stanie się samo, bez wysiłku z naszej strony? Nie.

To nie magia. To nie cuda, chociaż ze względu na niesamowite niekiedy działanie i efekty tak to nazywam. Żeby żyć tak, jak chcę, żeby czuć się szczęśliwa, potrzebowałam zrozumieć coś bardzo ważnego.

Mam nadzieję, że początek, który opiszę, pozwoli Ci uwierzyć i zacząć budować takie życie, jakiego pragniesz.

Po przeczytaniu książki odpowiedz sobie na pytanie, czy prawo przyciągania działa. Zatrzymaj się na chwilę i zobacz, ile podobnych przypadków może pojawić się w Twoim życiu. Odwiedź wtedy moją stronę — www.magdalena.radecka.com — i podziel się swoją historią. Stań się inspiracją dla innych!

Skąd pomysł na książkę

Czy są reguły, których trzeba przestrzegać? Sposoby na to, aby nasze marzenia zaczęły się spełniać i aby przyciągać do swojego życia to, czego pragniemy? Tak. Odkryłam to doświadczyłam tego.

Dlatego napisaliśmy tę książkę. Przedstawimy, co zrobiłam, a co zadziałało u Darka. Jak przyciągnęliśmy pieniądze, sukces, szczęście i miłość do naszego życia.

Dlaczego postanowiliśmy podzielić się prywatnymi opowieściami ze światem? Na co dzień spotykam osoby, od których słyszę, że pomaga im to, co opowiadamy o sobie; że dostrzegają zupełnie inny punkt widzenia; że wiele wcześniej skomplikowanych kwestii po naszej rozmowie staje się dla nich łatwych. Dzięki książce chcemy dotrzeć do jeszcze większej liczby osób.

Opowiadając Ci historie z naszego życia, jednoczenie przekażemy Ci reguły i czynniki, które zdecydowały o tym, że prawo przyciągania zadziało. Postanowiłam przyjąć rolę opowiadającego i komentującego narratora, ale to Darek jest osobą, której przykłady opisuję i która zmotywowała mnie do opisania wszystkiego.

Książka jest podzielona na pięć części.

Cześć pierwsza to rodzaj wprowadzenia, czyli jak to wszystko się zaczęło — moja przygoda ze zmianą oraz prawo przyciągania w moim życiu.

Poznasz moją definicję prawa przyciągania, którą stworzyłam na bazie własnych doświadczeń, obserwacji i doświadczenia innych osób.

Dowiesz się również, jakie dwa istotne elementy mają według mnie wpływ na całe nasze życie. Moje spostrzeżenia i wnioski to wiedza zdobywana latami, zaczerpnięta z wielu źródeł, oraz wynik ponad dwuletniej pracy nad sobą w pokonywaniu lęków.

Nie dam Ci gotowej recepty na szczęście, ale podzielę się z Tobą swoim przepisem.

Część druga opowiada o strefie finansów. Przeczytasz nie tylko historie o pieniądzach i sukcesie w biznesie, lecz także opis działania prawa przyciągania, zasady, jakie zostały zastosowane, oraz poznasz pierwsze kroki, jakie możesz podjąć, aby prawo zaczęło działać.

W części trzeciej skupimy się na związkach i miłości. Dowiesz się, jak przyciągnęłam do siebie miłość, jakie zasady prawa przyciągania zastosowałam i czy rzeczywiście wszystkie z nich zadziałały.

Część czwarta to podsumowanie wszystkich zasad, które stosowaliśmy i które nadal stosujemy, aby realizować swoje cele i marzenia. W tej części odpowiemy na pytanie, dlaczego prawo przyciągania nie działa u niektórych osób.

Ostatnia cześć jest o sukcesie. Podsumujemy wszystko i opowiemy, czym dzisiaj jest dla nas sukces, i co robimy, aby nadal realizować swoje kolejne plany, cele i żyć tak, jak tego pragniemy.

Początek — zmiany

Moją największą motywacją do zmiany okazał się strach, że nigdy nie wykorzystam w pełni swoich możliwości i że moje życie już do końca będzie wygadać tak samo.

Magdalena Radecka, „Ławeczka”

Weź odpowiedzialność za swoje życie

„Stare sposoby nie otworzą nowych drzwi!” — to zdanie jest bardzo proste i niezwykle czytelne. Jeżeli chcesz, aby Twoje życie zmieniło się i wyglądało lepiej, musisz zacząć działać inaczej niż do tej pory; to jedna z podstawach zasad wszelkich zmian w życiu. I chyba najprostsza.

Często ludzie, którzy chcą zmienić swoje życie, narzekają, że jest im źle, że nie wychodzi biznes, że nie udaje się związek, że psują się relacje, tymczasem nie robią niczego, absolutnie niczego, żeby zmienić swoje działanie.

Moje doświadczenie pokazało również, że jedną z podstaw do zmiany swojego życia jest wzięcie za nie stuprocentowej odpowiedzialności. Szczególnie za to, jak się czujemy i co robimy. To my sami, nie czynniki zewnętrzne, nie inni ludzie jesteśmy odpowiedzialni za swoje życie; za to, co mamy, co robimy i w jaki sposób żyjemy.

Wiele osób może się zbuntować i powiedzieć: „Nie. Nie mam wpływu na czynniki zewnętrzne. Nie mam wpływu ani na miejsce, w którym się urodziłem lub w którym obecnie mieszkam, ani na to, co mi się przydarzyło”. Zgadza się, ale masz wpływ na swoje myślenie i swoje działanie.

Jakiś czas temu mnie również nie odpowiadało takie podejście. Dlaczego? Ponieważ oznaczało, że będę musiała włożyć wysiłek, aby coś się zmieniło. Ja. Nikt inny.

Dlaczego to takie trudne i dlaczego często tego nie robimy? Zmiana miejsca zamieszkania, zmiana firmy, zakończenie pracy są łatwiejszymi decyzjami w porównaniu do wysiłku, jaki musimy włożyć w pokonanie swoich ograniczeń, czyli lęków, i zmianę swojego myślenia. Ale od tego wszystko się zaczyna i to właśnie pokazały mi moje doświadczenie i moja historia. Nie jesteśmy w stanie kontrolować czynników zewnętrznych ani odpowiadać za nie, ale czy tego chcemy czy nie, decydujemy o sposobie, w jaki zareagujemy na daną sytuację, oraz uczuciach, na jakich się skupimy.

Dlatego tak ważne jest, co myślimy. Myślenie kreuje nasze życie.

Teraz wiem, że to najlepsze, co możemy mieć. Nasze życie to nasze myśli. Twoja rzeczywistość to Twoje myślisz, wierzenia i to, co widzisz. I to dostajesz.

Moja historia zaczyna się w momencie, w którym w swoje ręce biorę i moje życie, i odpowiedzialność za nie. Tym razem za całe życie, nie tylko kawałek, który mi pasuje, jak jeszcze do niedawna. Przede wszystkim jednak biorę w swoje ręce moje myślenie. Uwierz mi, nie było to łatwe.

Koniec 2013. Znalazłam się w punkcie, w którym życie przestało mieć sens. Straciłam pracę i nie miałam pomysłu na to, co dalej. Mój związek się zakończył. Czułam się zła, sfrustrowana, przestraszona, smutna i sama. Czułam, że utknęłam.

„Mam dosyć — pomyślałam. — Poddaję się. Skoro to, co robię, i jak to robię, nie sprawdza się, to muszę znaleźć inny sposób. Działając i myśląc tak, jak dotychczas, będę miała dokładnie to, co mam teraz. I nic się nie zmieni”. Właśnie wtedy zaczął się proces mojej zmiany. Od myśli, która była wynikała z sytuacji, w jakiej się znalazłam.

Pięć rozdziałów życia

Pisząc tę książkę, zastanawiałam się, jak Ci to przedstawić. Jaki przykład należycie zobrazuje to, co przeżyłam, i jak wyglądało moje życie przed zmianą i po niej. Jak było, zanim wzięłam odpowiedzialność za swoje życie i zaczęłam pracować nad swoim myśleniem i pokonywaniem swoich lęków. I wtedy ponownie zadziałało prawo przyciągania.

Widzisz, ono działa cały czas podczas pisania tej książki, dając mi odpowiedzi i podsyłając to, czego w danym momencie potrzebuję. Gdy pewnego dnia zadawałam sobie powyższe pytania, szukając przykładu i inspiracji, żeby pisać dalej, otrzymałam od znajomego wiadomość z linkiem do filmu i dopiskiem: „Musisz to koniecznie zobaczyć!”.

Nie miałam czasu, żeby obejrzeć film, tym bardziej że trwał dwie godziny. Plan na ten dzień przewidywał pisanie książki. Potrzebowałam inspiracji; wiedziałam, że muszę pisać dalej i całą swoją energię poświecić książce. Miałam poczucie, że utknęłam. Zaczynało mnie to męczyć. Poddawałam w wątpliwość wszystko, o czym piszę. Nie umiałam wyjść z tego stanu.

Nie słuchałam siebie, mimo że prawo spełniało moje bardzo moce życzenie, czyli intensywną myśl: „Potrzebuję dobrych przykładów do książki i inspiracji, żeby znowu zacząć pisać!. Skoro jednak uparcie nie chciałam tego dostrzec, mój plan na ten dzień musiał zostać zmieniony.

Zasiadłam zatem do pisania, ale byłam spięta i zmartwiona. Nic mi nie wychodziło. Zaczynałam odczuwać coraz większe napięcie, nerwy i irytację. Kompletnie nie miałam natchnienia do pisania, a tym bardziej do pozytywnego przekazu. Znalazłam się w nieciekawym miejscu.

Kiedyś taki stan ciągnąłby się długo — dzień lub tydzień, na szczęście znam już sposoby na to, jak z niego wyjść, dodatkowo jeden z tych sposobów został mi przecież podsunięty pod sam nos: film. W końcu poddałam się i przestałam walczyć ze sobą. Odłożyłam wszystko i uruchomiłam nagranie, które przecież z jakiegoś powodu zostało mi przesłane, choć nie umiałam tego zauważyć.

To było najlepszy, co mogłam zrobić. Film opowiadał o wszystkim, o czym piszę i w co wierzę. „Shift” i Wayne W. Dyer. Niesamowity film, niesamowity człowiek. Oglądając, poczułam się, jakby ktoś mi powiedział: „To, co robisz, ma sens. Nie poddawaj się. Nie wątp. To, co mówisz, jest dobre. Podziel się tym z innymi. Po prostu bądź sobą”.

Dzięki filmowi dowiedziałam się o istnieniu Wayne’a W. Dyera. Następnego dnia zaczęłam studiować jego pracę i poznawać jego życie. Moją uwagę niespodziewanie przykuło jedno z nagrań. Tym razem włączyłam je od razu. To był celny strzał — usłyszałam historię, która jak fragment puzzli trafiała w moje poszukiwania dotyczące naszej książki.

Podczas jednego ze szkoleń poproszono uczestników, aby na pięciu kartkach opisali pięć rozdziałów swojego życia. Pewna kobieta zrobiła to w wyjątkowy sposób. Oto, co napisała:

Rozdział pierwszy mojego życia.

Idę ulicą. W chodniku jest duża, głęboka dziura. Wpadam w nią! Czuję się zagubiona, bezradna. Nie wiem, co zrobić. To nie moja wina. Wieki zajmują mi próby wydostania się stamtąd.

Rozdział drugi mojego życia.

Idę tą samą ulicą. W chodniku jest duża, głęboka dziura. Udaję, że jej nie widzę. Znowu w nią wpadam! Nie mogę uwierzyć, że ZNOWU znalazłam się w tym samym miejscu! To nie moja wina. Nadal dużo czasu zajmuje mi wydostanie się stamtąd.

Rozdział trzeci mojego życia.

Idę tą samą ulicą. W chodniku jest duża, głęboka dziura. Widzę ją. Nadal w nią wpadam! To jakiś nawyk! Wreszcie otwieram oczy. Wiem, gdzie jestem, i wiem już, że to jest moja wina i moja odpowiedzialność. Wydostaję się stamtąd natychmiast.

Rozdział czwarty mojego życia

Idę tą samą ulicą. W chodniku jest duża, głęboka dziura. Widzę ją. Obchodzę ją bokiem.

Rozdział piąty mojego życia.

Wchodzę na nową ulicę.

Nie wiem, jak jest w Twoim przypadku, ale na mnie opis zrobił bardzo duże wrażenie; uznałam, że jest strzałem w samo sedno. W prosty sposób obrazował, jak często powodem, dla którego tkwimy wciąż w tym samym miejscu i nie możemy ani się ruszyć, ani niczego zmienić, jest po prostu nasze podejście, nasze myślenie. Ciągle wpadamy w tę samą dziurę, w dodatku przekonani, że to nie nasza wina. Dopóki nie zmienimy naszego myślenia, naszych nawyków i nie weźmiemy pełniej odpowiedzialności — nic się nie zmieni. Dotyczy to każdego zagadnienia w naszym życiu. I tak również przedstawia się moja historia.

Moja dziura

Do grudnia 2013 roku wchodziłam cały czas na tę samą ulicę. Wiesz, co było moją dziurą? Rzeczą, którą ciągle powtarzałam?

Robienie wszystkiego we własnym zakresie. Samodzielne szukanie odpowiedzi. Obawa przed proszeniem o pomoc.

Sama, niestety, nie mogłam dostrzec, co robię źle lub co mogłabym robić inaczej. Owszem, byłam w stanie dojść do pewnego poziomu, ale wyżej nie dawałam już rady. Nie mogłam przejść na nową ulicę. Ponad dwa lata temu znalazłam się w miejscu, w którym wiedziałam, że muszę zmienić coś w moim działaniu, w przeciwnym razie moje życie będzie nadal wyglądało tak samo.

Wtedy proszenie o pomoc było dla mnie równoznaczne z przyznaniem się, że jestem słaba, że sobie nie radzę, że czegoś nie wiem, a nawet — że coś robię źle. Oznaczało prawdziwą katastrofę, ponieważ w moim umyśle wizerunek samej siebie zakładał, że zawsze sobie radzę i jestem silna. Niemal idealna, niemal perfekcyjna. To, co robię i jak robię w mojej głowie łączyło się z tym, jak odbiorą mnie inni i czy mnie zaakceptują. Ponadto często słyszałam: „Ty zawsze dajesz sobie radę. Jesteś mądra”, co z jednej strony łechtało moje ego, z drugiej oznaczało strach, który ograniczał mnie w działaniu i sprawiał, że pojawiały się obawy typu: „Nie mogę pokazać, że sobie nie radzę, bo znajomi powiedzą, że jestem słaba. Jeżeli okażę słabość, wyśmieją mnie i przestaną lubić”. Tym samym długi czas, nie zdając sobie z tego sprawy, sama nakładałam na siebie dużą presję. To przekonanie, ten strach powstrzymywały mnie przed działaniem inaczej, żeby w pełni móc żyć tak, jak chcę. Sęk tkwił w tym, że nawet nie domyślałam się istnienia tego lęku we mnie. Dopiero ktoś inny mi go uświadomił.

Moją największą motywacją do zmiany okazał się strach, że nigdy w pełni nie wykorzystam swoich możliwości, a moje życie już do końca będzie wygadało tak samo, ponieważ się boję!

Magdalena Radecka, „Change without fear”

Na szczęście przyszedł moment, w którym strach przed tym, co powiedzą inni, strach przed tym, że moje życie będzie cały czas wyglądało tak samo, że będę wiecznie miała poczucie, że czegoś mi brakuje i nie do końca robię to, czego chcę, przegrał ze strachem przed zmianą swojego działania, czyli poproszeniem o pomoc, wspólnym poszukiwaniem odpowiedzi i przyznaniem, że sobie nie radzę.

To było najlepsze, co mogłam dla siebie zrobić. Do tej pory każdego dnia dziękuję sobie za to.

I tak zaczęła się moja droga do zmiany i przyciągania do życia wszystkiego, czego pragnęłam; droga pokonywania swoich lęków i zaczynania nowego życia.

To właśnie wtedy dowiedziałam się o przekonaniach, które dotąd kontrolowały moje życie. To właśnie wtedy nazwalam je, zrozumiałam i zaczęłam pracę nad pozbyciem się ich. Paradoksalnie byłam przekonana, że nic mnie nie ogranicza i że dzięki posiadanej wiedzy z psychologii dobrze sobie w życiu radzę. To była cenna lekcja. Doświadczanie pokazało mi, jak mało jesteśmy w stanie zobaczyć sami w sobie. Jak bardzo ograniczone mamy widzenie. Wtedy również dopowiedziałam się, że to nie moje małe miasteczko mnie ograniczało i nie pozwalało rozwinąć skrzydeł, ale mój umysł, myślenie o sobie i lęki.

Nieważne, dokąd zechcesz wyjechać lub uciec; swoje myślenie zawsze zabierasz ze sobą. Wiem o tym, bo choć mieszkałam w czterech krajach i sporo podróżowałam po świecie, dzisiaj mieszkam w tym samym małym miasteczku, w którym przyszłam na świat; realizuje swoje cele i spełniam marzenia.

Kiedy zmienisz sposób patrzenia na rzeczy wokół Ciebie, zmienią się rzeczy wokół Ciebie.

Prawo przyciągania — moja definicja

Choć jest wiele informacji na temat prawa przyciągania, nie ma jego stałej definicji. W najbardziej znanej książce na ten temat — „Sekret” — prawo przyciągania zostało podsumowane jako siła oparta na ludzkiej wierze w sukces lub porażkę, czyli siła naszego umysłu, mająca na celu przyciąganie do życia rzeczy, o których myślisz.

Jak zadziałała w mojej historii?

Jak już wspomniałam, w moim przypadku zmiana i przyciągnięcie do życia tego, czego chciałam, zaczęły się od przyznania się przed samą sobą, że sobie nie radzę. Teraz mogę to powiedzieć: szukanie odpowiedzi na wszystkie pytania we własnym zakresie było stratą czasu, stratą energii, wariactwem i powielaniem tych samych błędów.

Kiedy w końcu pozwoliłam sobie na słabość, kiedy przyznałam się, że czegoś nie wiem, że sobie nie radzę, nagle okazało się, że znalazły się osoby, które mogą i które chcą mi pomóc; otworzyły przede mną nowe drzwi, wskazując zupełnie nowe możliwości.

Co ma prawo przyciągania do mojej historii? Wiele.

Temat prawa przyciągania pojawił się ponownie w moim życiu po kilku miesiącach od dnia, w którym rozpoczęłam pracę nad sobą i pokonywaniem własnych lęków. Rozumiałam moje główne obawy i uczyłam się nimi zarządzać. Podczas tej drogi do zmiany swojego myślenia i pozbycia się ograniczeń zaczęłam z pełną świadomością stosować prawo przyciągania i wdrażać zasady, o których przeczytałam — połączenie, które zapewniło mi niesamowite wyniki. Dostrzegłam później, że właśnie takie podejście wyróżniało mnie od osób, w przypadku których prawo przyciągania nie zadziałało.

Po dwóch latach, jak dotąd — najważniejszych latach mojego życia, przeczytaniu wielu książek, udziale w szkoleniach prowadzonych przez światowej klasy trenerów, wysłuchaniu tysiąca historii, ale przede wszystkim — pracy nad sobą i gromadzeniu doświadczeń — postanowiłam stworzyć własną definicję prawa przyciągania:

Prawo przyciągania to siła naszego umysłu, której najważniejszymi warunkami działania są miłość i akceptacja siebie samego.

Magdalena Radecka

Skąd ten wniosek? Dlaczego miłość i akceptacja siebie samego sprawiają, że prawo zadziała? Ponieważ dopiero wtedy przestajemy być kimś, kim ktoś nam powiedział, że powinniśmy być. Dopiero wtedy zaczynamy naprawdę wierzyć w siebie i w to, co chcemy osiągnąć. Dopiero wtedy przestajemy myśleć o sobie w kategoriach tego, co mamy, co osiągnęliśmy lub co pomyślą o nas inni. Dopiero wtedy zaczynamy poznawać, akceptować, kochać siebie i czuć się szczęśliwi sami ze sobą, nawet gdy popełniamy błędy. Tak, dopiero wtedy — i tylko wtedy — możemy prawdziwie zacząć przyciągać do życia to, czego pragniemy. Dopiero wtedy zaczynamy żyć tak, jak chcemy. Nie blokuje nas strach przed brakiem akceptacji czy odrzuceniem. Nieważne staje się, co myślą inni oraz co w danym momencie posiadamy. Mając miłość i akceptację najważniejszej dla nas osoby, uruchamiamy mechanizm prawa przyciągania — my sami, nasze myśli i to, w co wierzymy, zmieniają nasze życie.

To nie magia. To nie fabuła książki. To historia mojego życia.

Napełnij umysł pozytywnymi myślami, a Twoje życie zacznie się zmieniać.

Co widzisz w lustrze?

Wiara, miłość i samoakceptacja stają się nastawieniem, które wypracowujesz w sobie z czasem.

Może nie wiesz, że posiadamy najpotężniejsze, w dodatku darmowe narzędzie do kreowania naszego życia — nasz umysł.

Wiedziałam o tym, ale nie sądziłam, że posiada taką moc! Dlaczego? Ponieważ samo pozytywne myślenie i wiedza nie wystarczyły. Zabrakło czegoś bardzo ważnego. Teraz wiem, że aby narzędzie zaczęło działać, musiałam najpierw zrozumieć, doświadczyć i przeżyć coś, czego — jak się okazało — nie miałam: musiałam zaakceptować, pokochać i uwierzyć w siebie. I zbudować najważniejszą relację w moim życiu — relację z samą sobą.

Niby prosta rzecz. Zapewne powiesz: „Ja siebie akceptuję. Nie mam z tym problemu”. Kiedyś myślałam podobnie. Ale czy jesteś w stanie spojrzeć teraz w lustro i powiedzieć do siebie na głos: „Nieważne, co myślą inni. Kocham siebie, akceptuję siebie, podobam się sobie. Taki, jaki jestem dzisiaj”? No właśnie…

Odpowiedz sobie — ale szczerze — na jedno proste pytanie: „Kogo widzisz, gdy patrzysz w lustro?”. Opisz tę osobę, by przekonać się, co mówi na swój temat. Czy umiesz powiedzieć sobie z pełnym przekonaniem: „To, jaki jestem, jest wystarczające”? Czy umiesz powiedzieć: „Jestem cudowny. Jestem wyjątkowy”? Czy możesz powiedzieć to sobie na głos?

Odpowiedz będzie dla Ciebie wskazówką na temat tego, co myślisz o sobie i w jaki sposób siebie postrzegasz. Warunek jest jeden: musisz być naprawdę szczery. Nie mów tego, co chcesz usłyszeć, ale to, w co wierzysz i co czujesz. Po co? Aby zobaczyć, gdzie tkwi problem. To nie czynniki zewnętrzne kształtują Twoje życie i Twoje samopoczucie ani inni ludzie; robisz to sam przez sposób, w jaki o sobie myślisz.

Aby tworzyć dobre relacji z innymi i zacząć realizować swoje cele, najpierw musisz zbudować relację z najważniejszą osobą w Twoim życiu — sobą samym. Przed wszystkim sprawdź, jak ta relacja wygląda dzisiaj? Co mówisz sobie każdego dnia? Jak traktujesz sam siebie?

Dopiero będąc szczery wobec siebie, możesz zacząć wprowadzanie zmian do swojego życia. Dopiero kiedy zaczynasz myśleć o sobie dobrze, wierzyć w siebie, być sobą i robić to, co chcesz robić, słuchając swoich pragnień, zamiast pragnień i pomysłów na życie innych ludzi — magia zaczyna działać. Dopiero kiedy przestaniesz zrzucać odpowiedzialność za swoje życie na innych, na okoliczności zewnętrzne i zaczniesz od pracy nad sobą — jesteś w stanie coś zmienić. Kim jesteś? Jak siebie postrzegasz? Co o sobie myślisz i co robisz, że wpływa to negatywnie na Twoje życie? Jak możesz to zmienić?

Twoje myśli i to, na czym się skupiasz, to Twoja rzeczywistość.

To jest właśnie początek — uzyskanie świadomości i wiedzy o najważniejszej rzeczy powstrzymującej Cię przed prowadzeniem takiego życia, jakie pragniesz mieć: Twoje myśli. Twój umysł. Twoje przekonania przede wszystkim — na temat Ciebie samego, a potem na każdy inny: związków, miłości, pieniędzy, biznesu, zdrowia, szczęścia. Po rozpoczęciu pracy nad sobą z zaskoczeniem odkryłam duże braki na temat tego, co o sobie myślę i jak siebie widzę.

To była pierwsza i najważniejsza zasada, którą połączyłam z pozostałymi elementami, by uzyskać własny pakiet i by prawo przyciągania zaczęło działać.

Dwa światy

Pracując nad sobą, ucząc się, rozwijając i doświadczając zmian, doszłam do wniosku, że nasze życie składa się z relacji, które można podzielić na dwie najważniejsze kategorie: świat zewnętrzny oraz świat wewnętrzny.

ŚWIAT ZEWNĘTRZNY

Pierwsza relacja to relacja ze światem zewnętrznym. Składają się na nią: nasza praca, nasz dom, nasz wygląd, nasze reakcje, nasze myślenie, nasze poglądy na różne tematy, a także takie tematy jak: związek, rodzina, miłość, praca, pieniądze, zdrowie, sukces, relaks, religia, wiara. Na tę relację wpływają również relacje z innymi ludźmi — zarówno bliskimi, jak i nieznajomymi.

ŚWIAT WEWNĘTRZNY

Druga relacja to relacja z samym sobą. Po szeregu zmian, jakich dokonałam, uważam, że jest to najważniejsza relacja w naszym życiu. Od niej zaczyna się cała reszta. Ta relacja rzutuje na naszą relację ze światem zewnętrznym, czyli określa, jak będzie wyglądało nasze życie w domu, w pracy, w związkach z innymi ludźmi.

Co w środku, to i na zewnątrz

Jak wygląda relacja z samym sobą? Dokładnie opisałam ją w mojej książce „Ławeczka. Dlaczego wciąż siedzisz na swojej ławeczce, czyli jak pokonać strach i zacząć szczęśliwie żyć”. Poniżej przedstawiam Ci wizualną wersję mojej teorii dwóch światów:

Dlaczego świat wewnętrzny jest taki ważny? Ponieważ wpływa na każdą dziedzinę naszego życia. Poniżej znajdziesz krótki opis.

Dobry i zły rodzic

Relację z sobą samym można porównać do „dobrego” i „złego” rodzica.

Jeśli mamy dobrą relację z samym sobą, nasze wewnętrzne ja, nasz wewnętrzny głos jest „dobrym rodzicem”, który:

— kocha nas niezależnie od błędów, jakie popełniamy;

— szanuje nas i akceptuje takimi, jacy jesteśmy;

— wierzy w nas i mówi, że możemy wszystko;

— motywuje nas.

Ten rodzic nie zmienia zdania na nasz temat i nie przestaje nagle nas kochać tylko dlatego, że coś nam nie wyszło. Nadal jest, nadal wspiera, nadal podnosi i mówi: „OK, idź dalej. Jestem z tobą”.

To jest dobra relacja. To jest relacja wspierająca, która pomaga nam żyć tak, jak tego pragniemy. Która pomaga realizować nasze marzenia i plany. Która pomaga nam uwierzyć, że możemy ufać sobie i temu, kim jesteśmy.

Dlaczego ta relacja jest tak ważna, najważniejsza?

Ponieważ jesteśmy w stanie się podnieść, iść dalej i mobilizować siebie, niezależnie od sytuacji, które przytrafiają nam się w życiu. Dzięki takiej relacji nie odnosimy do siebie naszych potknięć, porażek, upadków i błędów i nie zaniżamy swojej wartości jako człowieka. Nie obarczamy siebie winą i nie uważamy, że coś jest z nami nie tak.

Mając dobrą relacje ze sobą, wiemy, że popełnianie błędów, niepowodzenia i potknięcia nie mają nic wspólnego z tym, jakim człowiekiem jesteśmy. Jesteśmy w stanie dojrzale wyciągać wnioski i analizować, co poszło źle, co możemy zmienić w przyszłości, czego się nauczyliśmy. I iść dalej. Próbować i nie poddawać się. Uczyć się i zmieniać swojej życie. Nie rezygnować z marzeń i celów. Mamy świadomość, że błędy i potknięcia są wpisane w życie, dlatego nie podcinają nam skrzydeł. Wierzymy w siebie. Mamy chęci i wiarę do dalszego działania. A im bardziej wspieramy siebie, tym mniej błędów popełniamy i tym większą mamy odwagę do spełniania swoich marzeń. Wiem z własnego doświadczenia, że niezależnie od sytuacji wsparcie, które sobie zapewniamy, działa cuda. Dlaczego? Ponieważ przestaje mieć znaczenie, co mówią i myślą inni. Byłam dla siebie złym rodzicem, byłam dla siebie dobrym rodzicem. Wiesz, jaka jest różnica?

Różnica to całe moje życie.

„Zły rodzic” to poglądy, przekazy, myśli i wierzenia przekazane nam w przeszłości przez inne osoby. Ktoś kiedyś powiedział nam, że się nie nadajemy. Że jesteśmy niewystarczający. Że nie potrafimy. Że to nie dla nas. Wdrukował nam wiele myśli i negatywnych przekazów na nasz temat. Zostało to tak zakorzenione w naszym umyśle, że w pewnym momencie stało się naszymi myślami o nas samych, które potem przez lata pielęgnujemy. I chociaż na głos może jesteśmy w stanie powiedzieć: „Uda mi się”, w głębi duszy, umysłu, podświadomości wcale w to nie wierzymy. A to właśnie nasza podświadomość kreuje to, w co naprawdę wierzymy, i kieruje naszymi działaniami. Ten „zły rodzic” to ktoś, kto w sytuacji, gdy nam się nie uda, gdy się potkniemy, gdy popełnimy błąd — w pracy, w biznesie, w związku, w relacji — mówi: „Widzisz, co znowu narobiłeś?! Jaki z ciebie głupek! Jak mogłeś tego nie wiedzieć?! Nie przewidzieć?! A za takiego mądrego się uważałeś! I co? Teraz będą się z ciebie śmiać. Ale nic dziwnego, bo do niczego się nie nadajesz! Wiecznie robisz coś nie tak! Popatrz na siebie: nawet takiej prostej rzeczy nie umiesz zrobić! Z taką osobą nie da się żyć! Nie da się pracować! Co ja się z tobą mam! I jeszcze narzekasz, płaczesz. Nie dziwnego, że nikt cię nie chce i że w kółko ci nie wychodzi!”.

To mówi nam „zły rodzic”. To sami sobie mówimy.

Największym wrogiem, z którym musisz sobie poradzić, jesteś ty sam! Kiedy nie ma wroga wewnątrz, wróg na zewnątrz nie może zrobić nam żadnej krzywdy.

Less Brown

Często, niestety, stajemy się surowym sędzią dla samych siebie, nie dziwmy się wiec, że brak nam motywacji i chęci do zmiany swojego życia. Kiedy coś nam nie wychodzi, uważamy że to nasza wina. Nie patrzymy pod kątem odpowiedzialności lub możliwości naprawy, tylko uważamy, że coś z nami jest nie tak, że to o nas chodzi. Porażki, błędy, potknięcia, niedoskonałości łączymy z poczuciem własnej wartości.

Tymczasem to, że coś nam w życiu nie wyjdzie, jest więcej niż pewne. Nie znam nikogo, kto nie popełnia błędów. Różnica dotyczy sposobu, w jaki traktujemy porażki, i tego, co z nimi zrobimy. Czy jak dobry rodzic powiemy sobie: „OK, stało się, poniosę konsekwencje, ale nie definiuje mnie to jako człowieka. To jest po prostu lekcja. Dowiem się, co następnym razem zrobić inaczej”, czy powtórzymy słowa złego rodzica: „No tak, wiedziałem, że tak będzie…! Po co w ogóle próbuję? Najwyraźniej się nie nadaję i rzeczywiście coś ze mną jest nie tak, więc lepiej dam sobie już spokój”.

Zaryzykujesz czy nie spróbujesz i zgodzisz się na to, co masz, nie dając sobie szansy być szczęśliwym i poddając się strachowi?

Kiedy zaczynasz dostrzegać, jak ważne jest to wszystko i jak się ze sobą łączy, dociera do Ciebie, że jest to proste i takie oczywiste. To, co jest w środku, wpływa na to, co otrzymujesz z zewnątrz. Jak w drzewie, które mając zdrowe korzenie, wydaje na świat piękne owoce, a kiedy korzenie są chore lub zaczynają gnić, drzewo wcześniej czy później drzewo umiera.

Moja zmiana polega na tym, że kiedyś moim życiem rządził lęk. Teraz ja zarządzam lękiem.

Magdalena Radecka

Doświadczyłam wpływu „złego rodzica” i lęków, które ograniczały mnie w każdej dziedzinie mojego życia. Pracując nad sobą, dokonałam ogromnych zmian i wypracowałam w głowie „dobrego rodzica”.

Jak wspomniałam, różnicą jest całe moje życie. Ten „dobry rodzic”, czyli samoakceptacja i miłość do siebie samej, to marzenia, które w końcu zaczęły się spełniać. To odwaga, żeby realizować swoje plany i żeby w każdej dziedzinie stawiać sobie wysoko poprzeczkę. To spokój na co dzień i pewność, że najważniejsza osoba w moim życiu jest zawsze po mojej stronie, szczególnie gdy potknę się lub poczuję słaba. To daje ogromną siłę. Największą. Dzięki niej przyciągnęłam do swojego życia ludzi, którzy także oferują mi akceptację, miłość i wsparcie — te wartości są bezcenne!

Przyznaj teraz sam, nie odwołując się jakichkolwiek czarów, magii, prawa przyciągania, mojej historii:

— jak możemy oczekiwać, że coś dobrego do nas przyjdzie, skoro uważamy, że na to nie zasługujemy?

— jak możemy oczekiwać, że ktoś zatrudni nas na menadżera w wymarzonej firmie, skoro nie wierzymy, że się nadajemy?

— jak możemy oczekiwać, że odniesiemy sukces finansowy, skoro jesteśmy przekonani, że pieniądze są złe albo przeznaczone tylko dla wybranych?

I jeszcze jedno: proszę, powiedz, jak możemy oczekiwać, że ktoś nas pokocha, zaakceptuje i będzie szanował, skoro najważniejsza dla nas osoba w naszym życiu — my sami! — tego nie robi?

Tak więc jeszcze raz: umysł i Twoje myślenie są kluczem do każdego sukcesu. Ale musisz zacząć od siebie, od tego, co myślisz o sobie w każdej dziedzinie swojego życia, i upewnić się, że są to dobre myśli i że jesteś wyjątkowy. Dlaczego? Ponieważ każda myśl wpływa na nasze działanie i na nasze życie. I tak jak w jednej dziedzinie możesz myśleć o sobie dobrze, tak w innej niekoniecznie może tak być.