Bezpłatny fragment - Starcie. Psychologiczna gra o konfliktach

Instrukcja do Psychologicznej Gry Rozwiązywania Konfliktów „Starcie”

Psychologiczna gra „Starcie” pomaga w rozwiązywaniu konfliktów interpersonalnych i intrapersonalnych. Unikając bezpośrednich starć interesów i adresując potrzeby z nimi związane, podejście to pozwala zaspokoić te potrzeby. Taki sposób podejścia pomaga zrównoważyć stan emocjonalny uczestnika, prowadząc do rozwiązania sytuacji konfliktowej lub wewnętrznego napięcia, zwłaszcza gdy mamy do czynienia z konfliktem wewnętrznym w jednostce. Autorem gry jest Anastasia Kolendo-Smirnova, psycholog, hipnoterapeuta i specjalista w dziedzinie psychosomatycznej.

Zestaw gry jest przeznaczony dla psychologów, terapeutów, studentów uczelni psychologicznych i prowadzących gry psychologiczne.

Przygotowanie do gry:

Aby przeprowadzić grę, będziesz potrzebował wydrukować obszary gry dla odpowiedniej liczby graczy, z jedną planszą gry na konflikt. Jeśli grasz z wewnętrznym konfliktem, przygotuj jedną planszę gry na każdego gracza. Jeśli grają dwie sprzeczne jednostki, dzielą jedną planszę gry. Jeśli uczestników konfliktu jest więcej niż dwóch, przygotuj połowę planszy gry (wielkość dłoni) na jednego gracza. Ponadto będziesz potrzebować metaforycznych kart narracyjnych skojarzeń. Jeśli ich nie masz, możesz wydrukować je z dostępnych na końcu książki. Jeśli masz talie kart metaforycznych, możesz użyć jednej lub więcej talii.  Jeśli chciałbyś nabyć metaforyczne karty, ale nie wiesz, gdzie i jakie są najlepsze oraz do jakich celów, możesz skontaktować się bezpośrednio z autorem. Jeśli chcesz uzyskać certyfikat prowadzącego tę psychologiczną grę, możesz go zakupić za dodatkową opłatą w formie elektronicznej u autora. Aby skontaktować się z autorem, możesz napisać na adres e-mail Basssia@ukr.net.

Rozdaj plansze gry i długopisy uczestnikom oraz wybierz karty metaforyczne, aby rozpocząć grę. Gra składa się z 6 etapów.

Etap 1: Przygotowanie do Gry

Jeśli mamy do czynienia z konfliktem wewnętrznym, prowadzący podkreśla znaczenie pokojowego rozwiązania, porównując je do znaczenia obu rąk — jeśli odłączysz lub ukryjesz jedną, nic dobrego z tego nie wynika. W przypadku konfliktu między graczami, prowadzący zaznacza, jak istotne jest dostosowanie się do rozwiązania, aby zmniejszyć wewnętrzne napięcie. Dzieje się tak, ponieważ problem dotyczy wszystkich.

Omawiamy również różne metody rozwiązywania konfliktów. „Przymusowy” — gdy jedna strona tłumi drugą. „Kompromisowy” — gdy wszyscy coś poświęcają dla pokoju. „Wycofanie się” — gdy ktoś po prostu odchodzi. Proponujemy ideę „Zintegrowanego Modelu”, który wykracza poza sam konflikt i uwzględnia interesy zaangażowanych stron, aby znaleźć najlepsze rozwiązanie.

Przeanalizujmy różne podejścia do rozwiązania opisanych powyżej konfliktów:

**Podejście kompromisowe:**

— *Istota:* Znalezienie kompromisu, który satysfakcjonuje obie strony.

— *Przykład:* Dwoje współpracowników może zgodzić się na klarowniejsze rozdzielenie obowiązków, aby zapewnić sprawiedliwość w pracy.

**Podejście przymusowe:**

— *Istota:* Jedna strona narzuca swoją wolę, tłumiąc drugą.

— *Przykład:* Wewnętrzny konflikt między pragnieniem osobistego rozwoju a lękiem przed porażką może zostać rozwiązany, jeśli jednostka zdecyduje się iść naprzód pomimo swoich obaw.

**Podejście wycofania się lub strategia wyjścia:**

— *Istota:* Jedna strona opuszcza, unikając konfliktu.

— *Przykład:* W konflikcie interpersonalnym związanym z różnicami w wartościach jeden z przyjaciół może zdecydować się zaprzestać komunikacji, aby uniknąć dalszych sporów.

**Zintegrowany Model Rozwiązywania Konfliktów:**

— *Istota:* Skupienie się na interesach stron, a nie tylko na samym konflikcie, aby znaleźć najlepsze rozwiązanie.

— *Przykład:* Wewnętrzny konflikt między samorealizacją a zobowiązaniami rodzinymi może zostać rozwiązany poprzez znalezienie sposobów integrowania tych dwóch aspektów w życiu jednostki.

**Mediacja:**

— *Istota:* Włączenie trzeciej neutralnej strony do pomocy w rozwiązaniu konfliktu.

— *Przykład:* Dwoje przyjaciół doświadczających konfliktów może zwrócić się o pomoc do wspólnego przyjaciela lub profesjonalnego mediatora, aby pomóc im w rozwiązaniu swoich różnic.

Etap 2: Konflikt

Uczestnicy proszeni są o zapisanie konfliktu na planszy gry, gdzie przedstawione są dwie dłonie. Na przykład na pierwszej dłoni mogą napisać „opuszczenie męża”, a na drugiej „zostanie z mężem”. Lub w scenariuszu konfliktu interpersonalnego żona może napisać „Chcę pojechać do Egiptu”, podczas gdy mąż pisze „Nie chcę jechać do Egiptu”. W ten sposób przedmiot konfliktu zostaje udokumentowany i zobrazowany na planszy gry.

Etap 3: Interesy lub Potrzeby

W trakcie tego etapu uczestnicy zostają poproszeni o zapisanie interesów lub potrzeb dążonych przez każdą ze stron konfliktu na palcach przedstawionych dłoni, w zakresie od 3 do 5 punktów. Na przykład w scenariuszu, gdy osoba zastanawia się, czy odejść z pracy, w dłoni oznaczonej jako „odejście”, mogą napisać interesy takie jak „nuda, poszukiwanie ekscytacji”, „chęć nawiązania nowych kontaktów” i „uczucie upokorzenia przez szefa, poszukiwanie szacunku”. Na drugiej dłoni oznaczonej jako „zostanie”, mogą wymienić „stabilność”, „wynagrodzenie” i „ubezpieczenie”. Ten krok ma na celu odkrycie i wyrażenie ukrytych interesów lub potrzeb, które napędzają każdego uczestnika konfliktu.

Etap 4: Dążenie do Zaspokojenia Potrzeb

W tym etapie uczestnicy przechodzą do strony z zilustrowanym sercem. Moderator wyjaśnia, że będą oni losowo wybierać karty (uczestnicy mogą losować karty na zmianę) i dla każdej karty muszą znaleźć odpowiedź na pytanie „jak mogę zaspokoić tę potrzebę w inny sposób?” Innymi słowy, dla każdej karty każdy uczestnik projektuje pytanie dotyczące swojego własnego zainteresowania lub potrzeby i zapisuje odpowiedź w sercu. Celem jest wygenerowanie 5—10 alternatywnych sposobów zaspokojenia każdego zainteresowania zapisanego na palcach dłoni (dostosowując się do czasu i liczby uczestników).

Na przykład, gracz mający zainteresowanie „1. Nuda” i pytanie „jak mogę się zabawić, żeby to było interesujące?” losuje kartę i znajduje odpowiedź „zaangażować się w samodoskonalenie i medytację.” Następnie, losuje kolejną kartę z tym samym pytaniem i widzi odpowiedź „mieć zwierzęta domowe.” Na trzeciej karcie odkrywa „podróżować,” a na następnej „zarządzać własnymi emocjami.”

Ten proces kontynuuje się dla każdego zainteresowania lub potrzeby wymienionego na palcach dłoni, generując różnorodne alternatywne sposoby zaspokojenia tych potrzeb lub zainteresowań.

Etap 5: Rozwiązania

Podczas tego etapu uczestnicy przeglądają wszystkie wcześniejsze wpisy i wybierają te, które uważają za najbardziej akceptowalne i osiągalne w ich obecnej sytuacji życiowej. Uczestnicy również rozważają reakcję drugiej strony konfliktu, pytając siebie: „czy będą przeciwne takiemu działaniu?” Jeśli druga strona nie jest przeciwna, najbardziej realistyczne i odpowiednie rozwiązania są przenoszone na następną stronę planszy do gry.

Przykład:

Potrzeba: „Nuda”

Rozwiązanie: Zaangażuj się w samodoskonalenie i medytację.

Rozwiązanie: Zaplanuj krótkie wypady lub wakacje na nadchodzące weekendy.

Rozwiązanie: Zacznij praktykować techniki zarządzania emocjami, takie jak medytacja lub joga.

Etap 6: Planowanie. Porozumienie

Podczas tego etapu, jeśli gra dotyczyła konfliktu wewnętrznego, uczestnicy przechodzą na ostatnią stronę planszy do gry i zaznaczają daty kalendarza dla realizacji tych rozwiązań, zamieniając je w konkretne cele. Jeśli gra odbyła się między dwoma uczestnikami, tworzą rodzaj porozumienia, opisując wspólne przyszłe działania.

© A. Kolendo-Smirnova 2017