E-book
13.65
drukowana A5
59.6
drukowana A5
Kolorowa
87.11
Monuments Parisiens

Bezpłatny fragment - Monuments Parisiens

Zabytki Paryża

Objętość:
324 str.
ISBN:
978-83-8189-450-0
E-book
za 13.65
drukowana A5
za 59.6
drukowana A5
Kolorowa
za 87.11

Paryż jako wielkie miasto zaprasza dziś wszystkich. Proszę oto on w całej swojej krasie, opisany wprawdzie nie ze wszystkimi zabytkami ale na tyle aby zmieścić się w niezanudzającej czytelnika formie. Dziękuję za pomoc w opracowaniu książki polskiej Wikipedii. Zapraszam do Paryża. Autor

Eliksiksir de Paris

Krzysztof Jan Derda-Guizot

Christoff Jean Derda-Guizot

Militi Templar le auteur

Paris-Paryż

Herb Paryża

Zapraszam tym razem czytelnika do mojego ukochanego nad życie Paryża a książkę poświęcem samemu miastu i jego zabytkom, Autor

Sekwana i bulwary przy rzece

We Francji mówimy na nasze ogromne jak miasto Paris. Jest to nasza stolica i największe miasto Francji, położone w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną po francusku La Seine. Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. W granicach administracyjnych Paryża zamieszkują ponad 2 mln osób, w tzw. Wielkim Paryżu około 10 milionów a w całym zespole miejskim ponad 12 milionów osób, w tym muszę doliczyć parszywców islamskich, chociaż nie wiadomo ilu ich się tu już wdarło..Jednak na rok 2007 paryską przestrzeń aglomeracji zamieszkiwało 12 067 000 osób. Aglomeracja paryska konkuruje tym samym pod względem liczby ludności w Unii Europejskiej z Londynem. Paryż, który stanowi osobny departament o numerze 75, jest jednocześnie stolicą regionu administracyjnego Île-de-France. Oprócz departamentu paryskiego w jego skład wchodzą inne departamenty. Miasto ma układ koncentryczny z rozchodzącymi się gwiaździście bulwarami. Jego oś stanowi wcięta dolina Sekwany, która dzieli Paryż na dwie części: prawobrzeżną północną, Rive Droite oraz lewobrzeżną południową, Rive Gauche.

Łuk tryumfalny z lotu ptaka

W 2018 roku Paryż odwiedziło 17,95 milionów turystów z całego świata był trzecim najczęściej odwiedzanym miastem świata po Bangkoku i Londynie Według danych ICCA w Paryżu zorganizowano w 2018 największą liczbę kongresów międzynarodowych. Historyczne centrum Paryża stanowi wyspa Île de la Cité na Sekwanie, na której położony jest m.in. Palais de Justice oraz katedra Notre-Dame de Paris. Jest ona połączona z mniejszą wyspą Île Saint-Louis. Paryż był pierwotnie osadą celtycką, głównym ośrodkiem plemienia Paryzjów z łaciny to Parisii, którzy zasiedlili Île de la Cité w III wieku rzed naszą erą. W 52 roku przed naszą erą, przybyli tu Rzymianie. Miasto znane było wówczas pod nazwą Lutetia co oznacza podmokłe miejsce. Niedługo później miasto zaczęło rozwijać się na lewym brzegu Sekwany to dzisiejsza Dzielnica Łacińska. Powoli coraz częściej używano jedynie nazwy Paris. Przez cały okres starożytności Paryż był mało znaczącą osadą i pozostawał w cieniu takich miast jak Lyon czy Bordeaux. Rzymianie władali miastem aż do 508 roku, kiedy Chlodwig I, król Franków, założyciel dynastii Merowingów, uczynił je swoją stolicą przeniesioną z Tournai. Najazdy wikingów w VIII wieku zmusiły mieszkańców do postawienia fortecy. Mimo to 28 marca 845 roku, miasto zostało złupione. Czterdzieści lat później miasto wytrzymało kolejny najazd wikingów od 25 listopada roku 885 do października 886 roku. Słabość karolińskich królów Francji doprowadziła do wzrostu potęgi książąt Paryża. W 987 roku, królem Francji obrany został Hugo Kapet. W XI wieku Paryż został znacząco rozbudowany na prawym brzegu. W XII i XIII wieku, a zwłaszcza za rządów Filipa II, nastąpił szybki rozwój miasta. Powstała pierwsza forteca Luwru oraz ważniejsze paryskie kościoły, w tym katedra Notre Dame. Paryż stał się też żywym ośrodkiem życia intelektualnego powstał tu w XII wieku Uniwersytet Paryski jeden z pierwszych średniowiecznych uniwersytetów, nazywany później zwyczajowo Sorboną. Miasto przeżywało okres rozwoju jako ośrodek handlu oraz centrum naukowe, co zostało przerwane przez epidemię Czarnej Śmierci oraz wojnę stuletnią. Noc świętego Bartłomieja nastąpiła tu rzeź hugenotów w sierpniu 1572 roku. Po wyparciu Anglików, za panowania Walezjuszy, nastąpił bujny rozkwit kulturalny Paryża, choć władcy z tej dynastii często przebywali poza miastem, w zamkach w Dolinie Loary. Franciszek I rozbudował Luwr, był też mecenasem sztuki i sprowadził do Paryża wielu artystów. W II połowie XVI wieku zaostrzył się konflikt między katolikami i hugenotami, co doprowadziło do rzezi zwanej Nocą świętego Bartłomieja. W rezultacie wojen religijnych tron objął Henryk IV, pierwszy z dynastii Burbonów przy tej okazji wygłosił słynne zdanie, że Paryż wart jest mszy. Burbonowie kontynuowali rozbudowę miasta, stawiając wiele znaczących budynków. Powstawały nowe dzielnice. Rozwój Paryża nie został zahamowany mimo przeniesienia przez Ludwika XIV siedziby królewskiej do pobliskiego Wersalu. Rozwijał się przemysł. Wyburzono mury miejskie, na ich miejscu powstały tzw. Wielkie Bulwary. W połowie XVII wieku Paryż miał już około pół miliona mieszkańców. Za panowania Ludwika XV w Paryżu utworzono straż pożarną w roku 1722, i pierwszy urząd pocztowy w roku 1738. Miasto stało się wielkim ośrodkiem kulturalnym i intelektualnym. A 14 lipca 1789 roku, wybuchła zawszona rewolucja francuska, którą zapoczątkowało zdobycie paryskiego więzienia Bastylii. W jej następstwie stracono króla Ludwika XVI i powołano republikę. Paryż był sceną kolejnych przewrotów. Pozostał stolicą Francji w okresie rządów Napoleona Bonaparte i restauracji Burbonów. Za panowania Ludwika Filipa nastąpił gwałtowny rozwój miasta, jak i całej Francji, przeżywającej rewolucję przemysłową.

Okres monarchii lipcowej był też czasem wielkiego rozkwitu kulturalnego, w Paryżu żyli i tworzyli wielcy poeci, pisarze i artyści okresu romantyzmu, nie tylko francuscy. Rewolucja lipcowa we Francji nastąpiła w roku w 1830. Paryskie demonstracje w 1848 roku rozpoczęły Wiosnę Ludów, a we Francji spowodowały powstanie II Republiki. Po dojściu do władzy Napoleona III i ogłoszeniu II Cesarstwa rozpoczęto wielką przebudowę Paryża, nadzorowaną przez Georges’a Haussmanna. Obecny wygląd centrum miasta jest w dużej mierze efektem tych działań. Monumentalne budynki miały świadczyć o znaczeniu Paryża, aspirującego do miana stolicy świata. W 1870 roku wybuchła wojna francusko pruska, po klęsce pod Sedanem proklamowano III Republikę. Podczas długotrwałego oblężenia Paryża przez wojska pruskie miasto doznało największych zniszczeń w swojej nowożytnej historii. Stolica Francji skapitulowała 28 stycznia 1871 roku. Niedługo potem, 18 marca, wybuchła parszywa Komuna Paryska. Mimo wojny i zawirowań politycznych pod koniec XIX wieku Paryż zaczął przeżywać okres rozkwitu, zwany belle époque. Podczas jednej z wystaw światowych, które w Paryżu gościły kilkukrotnie, powstał jeden z symboli miasta wieża Eiffla powstała w roku 1889.

W 1900 roku, ruszyła w miescie pierwsza linia metra. Na przełomie XIX i XX wieku Paryż był uważany za artystyczną stolicę świata, to tu powstawały nowe prądy w sztuce, jak impresjonizm, kubizm i fowizm, a później dadaizm i surrealizm. Duży wpływ na architekturę miasta wywarła secesja. W roku 1900, w Paryżu zorganizowano igrzyska olimpijskie, które ponownie zagościły w mieście w 1924 roku. W czasie I wojny światowej wojska niemieckie zostały odparte, zanim podeszły pod Paryż. Okres międzywojenny to dalszy rozwój miasta w 1931 roku, liczba mieszkańców Paryża sięgnęła blisko 2 miliony 900 tysiecy. Aby jednak złagodzić problemy z brakiem mieszkań, jeszcze w latach dwudziestych zrealizowano projekt budownictwa socjalnego.

Podczas II wojny światowej w 1940 roku Wehrmachtowi udało się praktycznie bez walki zająć miasto, które znalazło się w strefie okupowanej przez III Rzeszę. Okupacja zakończyła się wyzwoleniem Paryża przez Amerykanów w 1944 roku. 17 października 1961 roku, w następstwie zamieszek i demonstracji związanych z wyzwoleniem się Algierii, policja paryska dokonała masakry Algierczyków. Prawdopodobnie zginęło od 50 do 200 osób, wielu było rannych. W maju 1968 roku doszło w Paryżu do protestów i strajków studenckich. Po II wojnie światowej Paryż utracił swoją pozycję kulturalnej stolicy śwata, pozostał jednak ważnym ośrodkiem życia intelektualnego i artystycznego. Duży wpływ na rozwój miasta miały inwestycje poczynione za rządów prezydentów Georges’a Pompidou i François Mitterranda.

Na północy kończy się wielka równina północno europejska i zaczyna Basen Paryski. Otacza on dolinę Sekwany i zajmuje większą część Francji Północnej. Basen Paryski jest największym basenem osadowym Europy. Z punktu widzenia geografii skupia on większość krain położonych wokół Sekwany i Loary średniej, będącej rzeką boczną od końca ery trzeciorzędowej. Grunty paryskie są wapniowe, marglowe, gliniaste i piaskowe. Powierzchnia miasta wynosi 10 540 ha. Panuje tu klimat umiarkowany ciepły morski, na który duży wpływ ma Prąd Północnoatlantycki. Można go opisać jako łagodny i umiarkowanie wilgotny. Lato jest zazwyczaj ciepłe i przyjemne ze średnimi najwyższymi temperaturami pomiędzy 15 a 25° stopni celsjusza z umiarkowanym nasłonecznieniem. Rzadko pada tu śnieg, choć czasami występują tu opady śniegu bez akumulacji. Deszcz pada przez cały rok i, choć Paryż nie jest deszczowym miastem, to jest on znany z nagłych, obfitych deszczy. Średnia roczna suma opadów wynosi ok. 652 mm przy niewielkich opadach rozmieszczonych równomiernie przez cały rok.1 stycznia 1860 roku Paryż podzielony został na 20 dzielnic po francusku to arrondissement. Dzielnice są ponumerowane, a ich numeracja biegnie spiralnie od środka, zgodnie z ruchem wskazówek zegara tworząc kształt muszli ślimaka. Najważniejsze pod względem turystycznym dzielnice mają numery 1 do 8. Leżące zewnętrznie Lasek Buloński i lasek Vincennes należą odpowiednio do 16. i 12. dzielnicy. Każda z dzielnic ma wybieraną radę conseil d’arrondissement, która z kolei wybiera swojego przewodniczącego, tu mera.

Przeczytałeś bezpłatny fragment.
Kup książkę, aby przeczytać do końca.
E-book
za 13.65
drukowana A5
za 59.6
drukowana A5
Kolorowa
za 87.11