Nauczycielka, o szczególnych predyspozycjach do pracy z najmłodszymi uczniami, w ramach edukacji wczesnoszkolnej. Osoba z bogatą wyobraźnią, o filozoficznym i refleksyjnym podejściu do życia, lubiąca marzyć, obserwować świat — ludzi i naturę. Z obserwacji czerpie inspiracje do realizacji swoich pasji. Wyznacznikiem jej poezji jest jej osobowość, toteż ma ona sentymentalny charakter, duży ładunek emocjonalny i formę psychologicznej interpretacji rzeczywistości. Jej poezja — nieskomplikowana, ale uczuciowa, podyktowana sercem, zawiera przekaz do odbiorców, że człowiek, który mocno stąpa po ziemi, może być równocześnie w sferze duchowej, delikatny i wrażliwy, odkrywający jakby sekrety duszy — własnej i innych. Dla niej poezja jest czymś, co pozwala uwolnić się od codzienności — prozy życia. Wiele napisała wierszy refleksyjnych, ale też głoszących pochwałę przyrody, wierszy o miłości, o kwiatach, wierszy dla mamy i dla dzieci. Zamiłowanie do turystyki, zaowocowało zdobyciem kilku cennych dla niej trofeów z tej dziedziny. Swoje wędrowanie, zwiedzanie i wypoczynek, a także szczególnie ciekawe spostrzeżenia utrwala na fotografiach. Inspiruje ją natura, zjawiska w niej zachodzące oraz ludzie jako wyjątkowe istoty nierozerwalnie współgrające z przyrodą. Dodatkowej satysfakcji twórczej poszukuje w zestawianiu fotografowanej rzeczywistości z formą poetyckiego przekazu.
Motto na życie
Trzeba w życiu trwać i kochać —
troską wspierać,
sercem darzyć,
duszą bliskość dawać duszy
i zaglądać z czułym słowem
do schylonej w smutku głowy —
by poznała wśród rozpaczy
co miłości siła znaczy.
Kim jesteś dla mnie?
Złotem — z bliska lśniącym, a czasem z daleka.
Tajemnicą — niby znaną, która wciąż na odkrycie czeka.
Skarbem — bogactwem mojej duszy i serca mojego.
Sensem — czyli szczęściem mego dnia każdego.
Prezentem — pocałunkiem losu niespodziewanie.
Kimś wyjątkowym — cudownym moim oczarowaniem.
Przyjaźń… Miłość…
Czy mają jakąś część wspólną?
Czy mają choć cienką granicę?
Czy się wzajemnie przenikają?
Co jest trwalsze, a co być może wartościowsze?
Co jest ważne, a co jeszcze ważniejsze?
Jak się rodzą w naszych uczuciach,
by wypełnić nasze myśli, dążenia, pragnienia?
By układać nasze usta do uśmiechu.
Gdy trzeba, otwierać serce na pomoc, współczucie,
ale też na dzielenie wspólnej radości,
przeżywanie szczęścia
biorącego się z bycia razem
w każdym tego słowa znaczeniu —
tym fizycznym, zmysłowym
i tym duchowym.
Przyjaźń… Miłość…
to głębia uczuć,
bogactwo doznań,
nieskończoność marzeń,
skarbnica wyzwań, inwencji, pomysłów,
eksplozja namiętności,
a nade wszystko — potrzeba bliskości…