- Dedykacja
- Zanim zaczniemy
- Moja droga do trenerstwa biznesowego
- 1. Zanim zobaczą Twoją markę, musisz zobaczyć siebie
- 2. Siedem sekund, które decydują o tym, kim jesteś w cudzej głowie
- 3. Autentyczność nie oznacza: „pokaż wszystko”
- 4. Nie muszą Cię lubić. Muszą Ci ufać
- 5. Ekspert czy tylko człowiek, który mówi pewnie?
- 6. Jeśli nie opowiesz swojej historii, ktoś inny opowie ją za Ciebie
- 7. Twoim konkurentem nie jest inny ekspert. Jest nim scroll
- 8. Nie buduj followersów. Zbuduj nazwisko, które ludzie polecają
- Dlaczego nie ma osobnego rozdziału o Instagramie, sprzedaży czy AI?
- Rozdział 1. Zanim zobaczą Twoją markę, musisz zobaczyć siebie
- Marka osobista 3.0 zaczyna się głębiej — od psychologicznego obrazu samego siebie
- Kiedy marka staje się lustrem cudzych oczekiwań
- Trzy osoby, które mieszkają w Tobie
- Marka osobista nie powinna być kostiumem
- Psychologiczna autentyczność jest znacznie bardziej złożona
- Nie pytaj tylko: „Kim jestem?”. Zapytaj również: „Kim mogę się stać?”
- Uważaj, czego o sobie słuchasz
- Potrzebujesz dowodów, a nie afirmacji
- Najtrudniejszym audytorem marki jesteś Ty
- Psychologiczne fundamenty rozdziału
- Prezes, który nie potrafił powiedzieć, w czym jest dobry
- To, co dla Ciebie jest zwyczajne, dla innych może być Twoją przewagą
- Liderzy również zakładają maski
- „Nie wiem” może być oznaką dojrzałości, nie słabości
- Marka osobista zaczyna się również w trudnych momentach
- Najbardziej interesujące pytanie nie brzmi: „Jak mnie widzą?”
- Największa zmiana często zaczyna się od jednego zdania
- Rozdział 2. Siedem sekund to dopiero początek
- Twój odbiorca nie widzi Ciebie
- Dwa pytania, które mózg zadaje szybciej, niż myślisz
- Efekt halo: jak jedna cecha wpływa na ocenę całej osoby
- Marka osobista to system sygnałów
- Mózg lubi to, co łatwo przetworzyć
- Czy moja komunikacja pokazuje wiedzę, czy ma udowadniać, że ją posiadam?
- Potem do gry wchodzi efekt potwierdzenia
- Jak widzę to jako trenerka — pierwsze wrażenie w praktyce
- Intencja lidera a doświadczenie zespołu
- „Ale ja zawsze taki jestem”
- Pierwsze wrażenie nie jest prezentacją. Jest doświadczeniem
- Jedno zdanie może zmienić całą atmosferę
- Status zmienia pierwsze wrażenie
- Dwie kamery
- Najczęstszy problem liderów? Nie brak kompetencji. Brak czytelności
- Moja trenerska zasada
- Rozdział 3. Autentyczność nie oznacza: „pokaż wszystko”
- Autentyczność nie jest transmisją na żywo z własnego życia
- Psychologia autentyczności jest znacznie ciekawsza niż slogan „bądź sobą”
- Ty decydujesz, kto ma dostęp
- Dlaczego osobiste historie działają?
- Intymność potrzebuje kontekstu
- Nie każda prawdziwa historia jest historią dla wszystkich
- Historia z blizny, nie z otwartej rany
- Internet wynagradza odsłanianie
- Kiedy zaczynasz handlować własną intymnością
- Lider nie musi być emocjonalnie przezroczysty
- Jestem prawdziwa. Sama decyduję, ile pokazuję
- Trenerka również potrzebuje granic
- Cztery pytania przed opowiedzeniem osobistej historii
- Twoje życie nie jest produktem
- Autentyczność 3.0
- Rozdział 4. Nie muszą Cię lubić. Muszą Ci ufać
- Nie musisz być ulubioną osobą w pokoju
- Czym właściwie jest zaufanie?
- Zaufanie zaczyna się w rzeczach, których nie wpisujesz do bio
- Im więcej wiesz, tym częściej możesz pozwolić sobie na „nie wiem”
- Największe zaufanie widzę nie wtedy, kiedy wszystko idzie dobrze
- Zaufanie nie oznacza: „nigdy mnie nie zawiedziesz”
- Przewidywalność
- Integralność: najbardziej niewygodny filar marki
- Test zamkniętych drzwi
- Zaufanie do lidera ma realne konsekwencje
- To samo zdanie, dwa poziomy zaufania
- Zaufanie jest filtrem interpretacji
- Mikroobietnice budują makroreputację
- Błąd kompetencyjny
- Błąd integralności
- Zaufanie nie potrzebuje perfekcji. Potrzebuje spójności
- Nie pozwól, żeby potrzeba aprobaty decydowała za Ciebie
- Rozdział 5. Ekspert czy tylko człowiek, który mówi pewnie?
- Pewność siebie jest widoczna. Kompetencja często nie
- Sygnał kompetencji ≠ dowód kompetencji
- Ukryta ekspertka
- Pozorny ekspert
- Efekt Dunninga–Krugera — popularny i często upraszczany
- Metapoznanie — kompetencja dotycząca własnej kompetencji
- Kalibracja
- Intellectual humility — pokora intelektualna nie oznacza pomniejszania siebie
- Rozwój wiedzy eksperckiej potrzebuje informacji zwrotnej
- Nie każda Twoja opinia jest opinią ekspercką
- Ekspert 3.0 potrafi mówić prosto bez robienia z rzeczywistości bajki
- Cztery źródła Twojej eksperckości
- Jak pokazać kompetencję w komunikacji marki?
- Czasami największy przełom uczestniczki brzmi: „Jednak jestem dobra”
- A czasami największy przełom brzmi: „Jeszcze za mało wiem”
- AI jeszcze bardziej komplikuje problem ekspertyzy
- Ekspert nie potrzebuje zwyciężać w każdej dyskusji
- Mapa eksperckości: dowód zamiast tytułu
- Nie potrzebuję eksperta, który wie wszystko
- Nie każda krytyczna opinia daje wskazówkę do poprawy
- Model FAKT — INTERPRETACJA — DZIAŁANIE
- Uczę się nie bronić od razu
- Krytyka może wzmacniać markę ekspercką
- Nie mylę krytyki ze znieważaniem
- Nie każda negatywna ocena oznacza błąd w mojej pracy
- Najgorsze, co mogłabym zrobić, to budować swoją wartość na ankietach
- Jak dziś reaguję?
- Najważniejsza lekcja
- Nie próbuj brzmieć jak ekspert. Zostań nim
- Rozdział 6. Jeśli nie opowiesz swojej historii, ktoś inny opowie ją za Ciebie
- Twoje CV mówi, co zrobiłaś. Historia mówi, co to z Tobą zrobiło
- Dlaczego historie są tak skuteczne?
- Tu pojawia się Taksonomia Blooma
- Storytelling nie oznacza opowiadania o sobie przez pół szkolenia
- Historia potrzebuje napięcia
- Model storytellingu 3.0: PRZED — PĘKNIĘCIE — PO
- Storytelling i marka osobista
- Portfel historii marki
- Nie przedstawiaj wymyślonej historii jako własnego doświadczenia
- Nie opowiadaj gotowej puenty zbyt szybko
- Storytelling 3.0 — model sześciu pytań
- Jeśli nie opowiesz swojej historii, ktoś inny opowie ją za Ciebie
- Historia nie ma udowodnić, że jesteś wyjątkowa
- Pokazuję także własne błędy
- Historia pomaga mi budować autorytet bez ciągłego mówienia „jestem ekspertką”
- Wykorzystuję historie, żeby upraszczać trudne pojęcia
- Używam też historii uczestników
- Nie wykorzystuję jednak każdej historii, którą słyszę
- Uczę się odróżniać historię od plotki
- Mój model historii: 5P
- Storytelling w social mediach wykorzystuję inaczej niż na sali szkoleniowej
- Najważniejsze: historia ma prowadzić dalej
- Rozdział 7. Konkurujesz nie tylko z ekspertami. Konkurujesz ze scrollem
- Uwaga nie jest nieskończonym zasobem
- Od zatrzymania uwagi do zapamiętania
- Możesz wygrać scroll i przegrać reputację
- Co zostaje po przyciągnięciu uwagi?
- Dlaczego scroll jest tak silnym przeciwnikiem?
- Nie potrzebujesz clickbaitu. Potrzebujesz znaczenia od pierwszego zdania
- Zdobądź → Utrzymaj → Odśwież → Nagrodź
- Efekt von Restorff — wyróżniające się elementy mogą być lepiej zapamiętywane
- Nie próbuj być inna za wszelką cenę
- Daj się rozpoznać po sposobie myślenia
- Marka osobista potrzebuje kodów rozpoznawczych
- Powtarzalność nie oznacza nudy
- Ten sam rdzeń, nowe sposoby opowiadania
- Ty również możesz wpaść w pułapkę scrolla
- Nie wszystko, co platforma nagradza, musi być dobre dla Twojej marki
- Zasięg, który wspiera reputację
- Model warstwowy treści
- AI sprawia, że content staje się praktycznie nieskończony
- AI może pisać treści. Nie powinno pisać Twojej tożsamości
- Co powierzam AI, za co odpowiadam sama
- Pustka również może przyciągać uwagę
- Nie walcz o każdą uwagę
- Bo w Marce Osobistej 3.0 nie chodzi o to, żeby wygrać internet
- Storytelling stał się dla mnie narzędziem odzyskiwania uwagi
- Uczę się również korzystać z ciszy
- Przestałam bać się zmiany planu
- Uczestnik nie chce kolejnego wykładu. Chce znaleźć siebie w temacie
- Zrozumiałam też, że trener jest częścią doświadczenia
- Jedna z najważniejszych zmian: mniej „ja mówię”, więcej „oni pracują”
- Scroll nauczył mnie, że mam szanować uwagę uczestnika
- Rozdział 8. Nie buduj followersów. Zbuduj nazwisko, które ludzie polecają
- Obserwujący nie są tym samym co relacje
- Najlepszy marketing często dzieje się wtedy, kiedy nie ma Cię w pokoju
- Psychologia rekomendacji zaczyna się od zaufania społecznego
- Czy inni wiedzą, dlaczego warto Cię polecić?
- Nie buduj sieci kontaktów. Buduj sieć znaczących relacji
- Słabe więzi mogą być zawodowo niezwykle silne
- Cztery rodzaje relacji, o które warto dbać
- Najgorszy networking zaczyna się od: „Co mogę od Ciebie dostać?”
- Wzajemność nie jest manipulacją
- Przekroczenie oczekiwań może wzmacniać gotowość do rekomendacji
- Reputacja powstaje przez całą współpracę
- Marka osobista jest tym, co zostaje po kontakcie
- Prośba o polecenie nie jest czymś złym
- Referencja „świetna współpraca” niewiele mówi
- Rekomendacja, która mówi coś konkretnego
- Twoje nazwisko jest obietnicą
- Nie każda relacja musi prowadzić do sprzedaży
- Dlatego rekomendacje wymagają odpowiedzialności
- Zanim kogoś polecisz
- Co inni zyskują dzięki współpracy z Tobą?
- Zostaw w społeczności miejsce na rozmowę
- Co chcesz, żeby Twoje nazwisko znaczyło za dziesięć lat?
- Psychologia małej marki eksperckiej w branży szkoleniowej
- Instagram nauczył nas patrzeć w górę
- Porównujesz swoją rzeczywistość z cudzym wyjątkiem
- O wartości społeczności nie decyduje sam licznik
- Tysiąc właściwych osób może być większą wartością niż sto tysięcy przypadkowych
- Pięć poziomów społeczności
- Zdobycie obserwującego może być początkiem relacji
- Co klient powinien znaleźć na Twoim profilu?
- Jedna właściwa osoba może być ważniejsza niż tysiąc przypadkowych
- Nie każda liczba jest KPI
- Obszary oceny rozwoju marki
- Psychologiczna pułapka „jeszcze tylko…”
- Mała społeczność ma również ogromną przewagę
- Najpierw jakość relacji. Potem większy zasięg
- Follower może stać się relacją. Relacja może stać się reputacją
- Ostateczny test: usuń liczbę
- Osiem pytań, do których warto wracać
- Zaczęłyśmy od Ciebie. Kończymy na Twoim nazwisku
- Podziękowania od autorki
- Bibliografia
E-book
za 39.38
drukowana A5
za 60.81