Bezpłatny fragment - Mały i waleczny Mikuś

Wstęp: Tajemnica Mikroświata

Istnieje na ziemi stworzenie tak małe, że ludzkie oko mija je każdego dnia, nie wiedząc o jego istnieniu. Nazywa się Niesporczak. Choć nauka nadała mu nazwę, wiedza o nim pozostaje powierzchowna, jakby on sam nie pozwalał do końca odkryć wszystkich swoich tajemnic.

To istota uniwersalna. Nie ograniczają go granice, które zatrzymują innych. Tam, gdzie dla reszty świata kończy się życie, dla niesporczaka zaczyna się po prostu kolejny dzień. Jest jak maleńki, żywy kosmonauta, który od milionów lat czeka, aż ktoś wreszcie zrozumie jego potęgę. Trudno go zbadać, bo wymyka się wszystkim znanym regułom — jest dowodem na to, że największa siła nie potrzebuje wielkich rozmiarów.

Mistrz Przeistoczeń

Mikuś to mały czarodziej natury. Choć nauka mówi o nim „niesporczak”, on sam wie, że jest kimś więcej — jest istotą, dla której czas i kształt nie mają granic.

Kiedy świat wokół niego staje się zbyt trudny, Mikuś nie narzeka. On się przeistacza. Potrafi w jednej chwili zatrzymać swoje serce, wciągnąć nóżki i stać się twardą, lśniącą kuleczką, której nie imają się mrozy ani palące słońce. Jest jak mały podróżnik w czasie, który potrafi zamarznąć w lodowej kropli, by po latach obudzić się z pierwszym promieniem wiosennego słońca.

Dla Mikusia zamrożenie to nie koniec — to po prostu długa, spokojna drzemka. Kiedy poczuje na sobie ciepło, rozmraża się, przeciąga swoje osiem łapek i rusza dalej, jakby nigdy nic się nie stało. To jego największa tajemnica: potrafi stać się niewidzialny dla niebezpieczeństwa, zmieniając swoją postać dokładnie wtedy, gdy świat próbuje go złamać.

1.Mikuś i Olbrzym o Mokrym Nosie

Poranek w Szmaragdowym Lesie Mikusia. Dla nas to kępka mchu przy krawężniku, dla niego to gęsty, wilgotny las o zapachu świeżości. Mikuś „płynie” przez zielone gałązki, ciesząc się słońcem.

Nadejście Gromu

Nagle ziemia drży. To nie jest zwykły wstrząs. Słychać ciężkie tup-tup-tup i głośne sapanie. Mikuś czuje wibracje każdą cząstką swojego ciała. To pies wbiegł na trawnik.

Pojawia się „Mokry Nos” — gigantyczna, czarna jaskinia, która wciąga całe powietrze wokół Mikusia.

Wielki Podmuch i Przeistoczenie

Pies kicha! Dla Mikusia to jak wybuch wulkanu połączony z huraganem. Zostaje wyrwany z mchu i leci w górę. W locie musi podjąć decyzję: Przeistoczenie!

— Akcja: Mikuś w ułamku sekundy chowa nóżki, twardnieje i staje się małą kuleczką-tunnem. Ląduje twardo na betonie, ale dzięki swojej budowie — nic mu się nie dzieje.

Spotkanie Oko w Oko

Pies podchodzi do małej kuleczki na betonie. Wącha ją. Mikuś czuje gorący oddech i widzi ogromne, lśniące oko. Jest w stanie uśpienia, ale „czuje” świat zewnętrzny. Czy pies go zje? Czy go zostawi? Pies jednak trąca go nosem i… idzie dalej, bo Mikuś teraz wygląda jak zwykły ziarenko piasku.

Powrót do Życia

Kiedy robi się cicho, spada kropla rosy (albo pies zostawił mokry ślad). Mikuś „pije” wilgoć, rozwija się i wraca do swojej postaci. Jest dumny — przetrwał spotkanie z Bestią! Zaczynamy od opisu domu Mikusia. Dla nas to kępka mchu przy krawężniku, dla niego to gęsty, wilgotny las o zapachu świeżości. Mikuś „płynie” przez zielone gałązki, ciesząc się słońcem.

Gwiezdny Skok w Futro

Mikuś, będąc w formie twardej kuleczki, zostaje „wciągnięty” przez potężne chrapnięcie psa lub po prostu przykleja się do jednego z jego wielkich, szorstkich włosów.

Mikuś rozwija się z formy kuleczki, chwyta się ośmioma łapkami psiej sierści i nagle… świat rusza z kopyta! To dla niego pędzący pociąg, który wywozi go z nudnej doniczki czy kępy mchu wprost do Wielkiego Ogrodu. Mikuś czuje wiatr we wszystkich swoich czułkach.

2.Mikuś i Oblężenie Zielonego Raju

Desant w Ogrodzie. Pies otrzepuje się z wody lub tarza w trawie, a Mikuś — hop! — ląduje w nowym, gigantycznym świecie. To Ogród.

Mikuś spotyka Pchły, które są dla niego jak szybkie, skaczące motocykle, oraz Mrówki, które maszerują w równych szeregach jak małe wojsko. Mikuś próbuje z nimi rozmawiać, ale oni są tacy zabiegani!

Cisza przed Burzą Nagle sielanka się kończy. Mikuś słyszy coś, czego jeszcze nigdy nie słyszał. To nie jest oddech psa, to metaliczny, niski warkot, od którego drżą korzenie traw.

Z oddali nadciąga Kosiarka-Pożeracz Świata. Ma stalowe zęby i wielkie koła, które miażdżą wszystko na swojej drodze.

Koniec Świata (prawie) To, co dla ludzi jest „strzyżeniem trawnika”, dla Mikusia jest apokalipsą.

Trawa wokół niego znika w ułamku sekundy. Niebo robi się ciemne od pyłu i ściętych źdźbeł. Mikuś widzi, jak jego nowi znajomi (mrówki) uciekają w popłochu. Mikuś musi zdecydować: czy uciekać, czy znów stać się kuleczką? Ale kosiarka ma wciągający wir!

Mikuś i Wielki Bal w Ogrodzie

Desant w Krainie Marzeń

Pies tarza się w trawie, a Mikuś, niczym maleńki spadochroniarz, ląduje na miękkim, aksamitnym płatku koniczyny. Otwiera oczy i wstrzymuje oddech. To nie jest doniczka. To Ogród — gigantyczny, pachnący, tętniący życiem wszechświat. Zapach wilgotnej ziemi, słodycz nektaru i ciepło słońca, które tu świeci zupełnie inaczej.

Wyścig z Pchłami

Pierwsze spotkanie: Pchły. Ale nie są wredne! To dla Mikusia gang wesołych akrobatów. Mają potężne sprężyny w nogach.

— Zabawa: Pchły zapraszają Mikusia do konkursu skoków. Mikuś, choć ma osiem nóżek, nie potrafi skakać tak wysoko, ale za to potrafi się wspinać tam, gdzie one nie dadzą rady. To radosny, pełen śmiechu wyścig po łodydze mlecza.

Tajne Hasło Mrówek

Następne są Mrówki. Maszerują w idealnym porządku, niosąc ogromne (dla nich) kawałki liści. Są bardzo poważne, ale Mikuś, swoim urokiem, sprawia, że na chwilę się zatrzymują.

Zabawa

Mrówki uczą go swojego tajnego języka — dotykania się czułkami. Mikuś dowiaduje się, gdzie jest najlepsza kropla słodkiego soku z mszyc. Pomaga im przetransportować szczególnie trudny patyczek, używając swoich pazurków jak małych dźwigów.

Huśtawka na Pęcherzyku Powietrza

Na koniec Mikuś znajduje coś niezwykłego — pęcherzyk mydlany, który przyleciał z tarasu, gdzie dzieci puszczały bańki.

Zabawa

Bańka osiadła delikatnie na trawie. Mikuś wskakuje na nią i używa jej jak wielkiej, sprężystej trampoliny. Odbija się, robi fikołki w powietrzu i śmieje się do słońca. Jest najszczęśliwszym stworzeniem w całym Ogrodzie.

3.Deszcz Różanych Głazów

1. Nagła Ciemność Mikuś właśnie bawił się z mrówkami, gdy nagle słońce zniknęło. Nad jego głową, wysoko na łodydze, zakwitła róża. Wiatr zawiał mocniej i jeden z jej ogromnych, mięsistych płatków oderwał się od kielicha. Dla nas to chwila poezji, dla Mikusia — nadlatujący meteor.

2. Uderzenie Płatek spada z hukiem, którego my nie słyszymy, ale dla Mikusia to stłumione uderzenie, które więzi go w pułapce. Nagle znajduje się pod ciężką, wilgotną i ciemną płaszczyzną. Zapach kwiatu, który dla nas jest słodki, dla niego staje się duszący i gęsty. Jest przygnieciony. Nie może ruszyć żadną ze swoich ośmiu nóżek.

3. Walka o Wolność (Ruch Żmii) Tu wchodzi Twój świetny pomysł. Mikuś nie panikuje. On wie, że jest niezniszczalny, ale musi być sprytny.

— Technika ucieczki: Zaczyna się wyginać. Pręży swoje maleńkie ciałko, skręca się i ślizga. Wykorzystuje wilgoć płatka, by centymetr po centymetrze „wypływać” spod tego ciężaru. Rusza się zwinnie, elastycznie, właśnie jak mała, silna żmija, która potrafi prześlizgnąć się przez najmniejszą szczelinę.

Wyjście na Powierzchnię

W końcu, po wielkim wysiłku, jego głowa i pierwsze dwie pary nóżek przebijają się na zewnątrz, spod krawędzi płatka. Mikuś wygrzebuje się, otrzepuje z pyłku kwiatowego i staje na szczycie „różanego głazu” jako zwycięzca.