E-book
6.83
drukowana A5
47.53
Księga Psalmów

Bezpłatny fragment - Księga Psalmów


Objętość:
323 str.
ISBN:
978-83-8221-170-2
E-book
za 6.83
drukowana A5
za 47.53

Księga Psalmów — (ψαλμοί), psalmoi; księga Starego Testamentu. “Psalm” w wolnym tłumaczeniu znaczy tyle, co “muzyka instrumentalna”. W praktyce są to teksty, które tej muzyce towarzyszą. Autorstwo Psalmów jest przypisywane królowi Dawidowi, który miał w zwyczaju modlić się do Boga, grając na harfie. Przestawiony w niniejszym wydaniu przekład pochodzi z Biblii Gdańskiej.

© nada 2020

Psalm I

Ten Psalm iest innych psalmów przedmową, w którym opisuie: I. pobożnych ludzi własności, zabawy i błogosławieństwo doczesne; II. niepoboznych odmianę, i na sądzie Bożym pohańbienie.


1. Błogosławiony mąż, który nie chodzi w radzie niepobożnych, a na drodze grzesznych nie stoi, i na stolicy naśmiewców nie siedzi;


2. Ale w zakonie Pańskim iest kochanie iego, a w zakonie iego rozmyśla we dnie i w nocy.


3. Albowiem będzie iako drzewo nad strumieniem wód wsadzone, które owoc swóy wydawa czasu swego, a liść iego nie opada; i wszystko, cokolwiek czynić będzie, poszczęści się.


4. Lecz nie tak niepobożni; ale są iako plewa, którą wiatr rozmiata.


5. Przetoż się niepobożni na sądzie nie ostoią, ani grzesznicy w zgromadzeniu sprawiedliwych.


6. Albowiem zna Pan drogę sprawiedliwych; ale droga niepobożnych zginie.

Psalm II

I. Dawid dziwuie sie zamysłom bezbożników przeciwko Chrystusowi Panu, i nauce iego. II. Dekret Boży nieodmienny o królestwie iego opowiada, a przytym prorocki i kapłański iego urząd opisuiąc, III. Króle i Sędzie upomina, aby się Chrystusowi Panu poddali, upornym upadek, a posłusznym łaskę obiecuiąc.


1. Przeczże się Poganie buntuią, a narodowie przemyślaią próżne rzeczy?


2. Schodzą się Królowie ziemscy, a Książęta radzą społem przeciwko Panu, i przeciw pomazańcowi iego, mówiąc;


3. Potargaymy związki ich, a odrzućmy od siebie powrozy ich.


4. Ale ten, który mieszka w niebie, śmieie się; Pan szydzi z nich.


5. Tedy będzie mówił do nich w popędliwości swoiéy, a w gniewie swoim przestraszy ie,


6. Mówiąc: Iamci postanowił Króla moiego nad Syonem, górą świętą moią.


7. Opowiem ten dekret: Pan rzekł do mnie: Syn móy iesteś ty, Iam ciebie dziś spłodził.


8. Żąday odemnie, a damci narody dziedzictwo twoie, a osiadłość twoię granice ziemi.


9. Potrzesz ie laską żelazną, a iako naczynie zduńskie pokruszysz ie.


10. Terazże tedy zrozumiéycie, Królowie! nauczcie się, sędziowie ziemi!


11. Służcie Panu w boiaźni, a rozraduycie się ze drzeniem.


12. Pocałuycie syna, by się snadź nie rozgniéwał, i zginęlibyście w drodze, gdyby się naymniéy zapaliła popędliwość iego. Błogosławieni wszyscy, którzy w nim ufaią.

Psalm III

I. Na mnóstwo, złość, i mowy uszczypliwe z Absalomem przestawaiących uskarża się. II. W obronie Bożéy, i iego uchu łaskawém nadzieię zasadziwszy, sobie pokóy, a nieprzyiaciołom upadek obiecuie.


1. Psalm Dawidów, gdy uciekał przed Absalomem, synem swoim.


2. Panie, iako się namnożyło nieprzyiacioł moich! Wiele ich powstawa przeciwko mnie.


3. Wiele ich mówią o duszy moiéy: Niemać ten ratunku od Boga. Sela.


4. Ale ty, Panie! iesteś tarczą moią, chwałą moią, i wywyższaiącym głowę moię.


5. Głosem swym wołałem do Pana, a wysłuchał mię z góry świętéy swoiéy. Sela.


6. Iam się układł, i zasnąłem, a ocuciłem się; bo mię Pan podpierał.


7. Nie ulęknę się wielu tysięcy ludu, którzy się na mię zewsząd zasadzili.


8. Powstań, Panie! wybaw mię Boże móy! albowiemeś ty uderzył w lice wszystkie nieprzyjacioły moie, a zęby niezbożników pokruszyłeś.


9. Od Panać iest wybawienie, a nad ludem twoim błogosławieństwo twoie. Sela.

Psalm IV

I. Niewinności swéy dufaiąc Boga, ratownika swego, o wysłuchanie prosi. II. Przeciwko kłamstwom i potwarzom ludzi nieżyczliwych obroną Bożą się cieszy. III. Nieprzyiacioły do uznania upomina z obrony Pańskiéy, bespieczeństwa sobie otuchę czyniąc.


1. Przednieyszemu śpiewakowi na Neginoth psalm Dawidów.


2. Wysłuchay mię, gdy cię wzywam, Boże sprawiedliwości moiéy! któryś mi sprawił przestrzeństwo w uciśnieniu; zmiłuy się nademną, a wysłuchay modlitwę moię.


3. Synowie ludzcy! i dokądże chwałę moię lżyć będziecie, miłuiąc próżności, a szukaiąc kłamstwa? Sela.


4. Wiedzcież, żeć Pan odłączył sobie pobożnego; wysłucha Pan, gdy zawołam do niego.


5. Lękaycież się, a nie grzeszcie; rozmyślaycie w sercach swych, na łożach waszych, a umilknicie. Sela.


6. Ofiaruycież ofiary sprawiedliwości, a ufaycie w Panu.


7. Wieleć ich mówią: Któż nam da oglądać dobra? Ale ty, Panie! podnieś nad nami światłość oblicza twego.


8. I sposobisz większą radość w sercu moiém, niż oni miewaią, gdy się im zboża ich i wina ich obficie zrodzą.


9. W pokoiu się i położę i zasnę bo ty sam, Panie! czynisz, że bespiecznie mieszkam.

Psalm V

I. Dawid od Saula i pochlebców iego uciśniony prosi Pana, żeby go wysłuchał, i sąd sprawiedliwy nad niepobożnymi wykonał. II. Obiecuie mu za to wesołą piosneczkę i z innymi chwalcami.


1. Przednieyszemu śpiewakowi na Nechylot psalm Dawidów.


2. Przyimi, Panie! w uszy swe słowa moie, i wyrozumi doległości moie.


3. Słuchay pilnie głosu wołania mego, Królu móy, i Boże móy! boć się modlę tobie.


4. Panie! rano usłysz głos móy; ranoć przedłoże modlitwę moię, i będę wyglądał pomocy.


5. Albowiem ty, o Boże! nie kochasz się w nieprawości, a nie zmieszka z tobą złośnik.


6. Nieostoią się szaleni przed oczyma twemi: ty masz w nienawiści wszystkie, którzy broią nieprawości.


7. Wygubisz te, którzy mówią kłamstwo; mężem krwawym i zdradliwym brzydzi się Pan.


8. Ale ia w obfitości miłosierdzia twego wnidę do domu twego, a pokłonię się w kościele twoim świętym boiaźni twoiéy.


9. Panie! prowadź mię w sprawiedliwości twoiéy dla nieprzyiaciół moich, a wyprostuy przed obliczem moiém drogę twoię.


10. Bo niemasz nic szczerego w uściech ich; wnętrzności ich złośliwe, gardło ich, iako grób otwarty, ięzykiem swym pochlebuią.


11. Spustosz ie, o Boże! Niech upadną od rad swoich; dla wielkości przestępstwa ich rozpędź ie, ponieważ są odpornymi tobie.


12. A niechay się rozweselą wszyscy, co dufaią w tobie; na wieki niech wykrzykuią, gdyż ich ty szczycić będziesz, i rozraduią się w tobie, którzy miłuią imię twoie.


13. Albowiem ty, Panie! sprawiedliwemu błogosławić będziesz, a zastawisz go, iako tarczą, dobrotliwością twoią.

Psalm VI

I. Na ciele i duszy schorzały modli się Bogu, żeby surowości zaniechawszy, onemu dla chwały swéy wieku przedłużył. II. Tuszy, że Bóg głos iego wysłucha, a nieprzyiaciół upadkiem iego nie ucieszy.


1. Przednieyszemu śpiewakowi na Neginoth i Seminit psalm Dawidów.


2. Panie! w popędliwości twoiéy nie nacieray na mię, a w gniewie twoim nie karz mię.


3. Zmiłuy się nademną Panie! bomci mdły; uzdrow mię Panie! boć się strwożyły kości moie,


4. I dusza moia bardzo iest zatrwożona; ale ty, Panie! pokądże?


5. Nawróć się, Panie! wyrwi duszę moię; wybaw mię dla miłosierdzia twego;


6. Albowiem w śmierci niemasz pamiątki o tobie, a w grobie któż cię wyznawać będzie?


7. Spracowałem się od wzdychania mego; opływa na każdą noc pościel moia, a łoże moie mokre iest od łez.


8. Zaćmiło się dla gniewu oko moie, a zstarzała się twarz moia dla wszystkich nieprzyiaciół moich.


9. Odstąpcie ode mnie wszyscy, krórzy czynicie nieprawość; albowiem Pan usłyszał głos płaczu moiego.


10. Usłyszał Pan proźbę moię; Pan modlitwę moię przyiął.


11. Niech się zawstydzą i bardzo zatrwożą wszyscy nieprzyiaciele moi; niech tył podadzą, a niech prędko pohańbieni będą.

Psalm VII

I. Modli się, aby go Pan Bóg od nieprzyiaciół wybawił II. sprawę iego rozsądził, i w sprawiedliwości swoiéy nieprzyiacioły pokarał, a złe zamysły ich na nie same obrócił


1. Syggaion Dawidowe, które śpiewał Panu dla słów Chusy, syna Iemini.


2. Panie, Boże móy! w tobie ufam; wybawże mię od wszystkich prześladowców moich, i wyzwól mię; 3. By snadź duszy moiéy nie porwał iako lew, a nie rozszarpał, gdyby nie było, ktoby ią wybawił.


4. Panie, Boże móy! ieźlim to uczynił, a ieźli iest nieprawość w ręku moich;


5. Ieźlim złe oddał temu, który ze mną w pokoiu mieszkał; ieźliżem nie wyrwał tego, który mię dręczył bez przyczyny.


6. Niechayże prześladuie nieprzyiaciel duszę moię, a niechay pochwyci, i podepce na ziemi żywot móy, a sławę moię niech zagrzebie w proch. Sela.


7. Powstańże, Panie! w popędliwości twoiéy, podnieś się przeciwko wściekłości nieprzyiaciół moich, ocuć się, a obróć się ku mnie; boś ty sąd postanowił; 8. Tedy się do ciebie zbieży zgromadzenie narodów; dla nich tedy usiądź na wysokości.


9. Pan będzie sądził narody. Osądźże mię, Panie! według sprawiedliwości moiéy, i według niewinności moiéy, która iest przy mnie.


10. Niechże, proszę, ustanie złość niepobożnych, a umocni sprawiedliwego, który doświadczasz serc i wnętrzności, o Boże sprawiedliwy!


11. Bóg iest tarczą moią, który wybawia ludzi serca szczerego.


12. Bóg iest sędzią sprawiedliwym; Bóg obrusza się co dzień na niezbożnego.


13. Ieźli się nie nawróci, naostrzy miecz swóy; łuk swóy wyciągnął, i nagotował go.


14. Zgotował nań broń śmiertelną, a strzały swoie na prześladowniki przyprawił.


15. Oto, rodzi nieprawość; bo począł boleść; ale porodzi kłamstwo.


16. Kopał dół, i wykopał go; ale wpadnie w dół, który sam uczynił.


17. Obróci się boleść iego na głowę iego, a na wierzch głowy iego nieprawość iego spadnie. 18. Będę wysławił Pana według sprawiedliwości iego, a będę śpiewał imieniowi Pana naywyższego.

Psalm VIII

Dawid I. wysławia wielmożność Bożą, którą i dziatki na hańbę nieprzyiaciół iego wysławiaią. II. Pokazuie, że ta znaczna iest przy stworzeniu wszystkich rzeczy, i w naprawie człowieka przez Chrystusa Pana.


1. Przednieyszemu śpiewakowi na Gitthyth psalm Dawidów.


2. Panie, Panie nasz! iakoż zacne iest imię twoie po wszystkiéy ziemi! któryś wyniósł chwałę twoię nad niebiosa.


3. Z ust niemowiątek i sących ugruntowałeś moc twą dla nieprzyiaciół twoich, abyś wyniszczył nieprzyiaciela, i tego, który się mści.


4. Gdy się przypatruię niebiosom twoim, dziełu palców twoich, miesiącowi i gwiazdom, któreś wystawił,


5. Tedy mówię: Cóż iest człowiek, iż nań pamiętasz? albo Syn człowieczy, iż go nawiedzasz? 6. Albowiem mało mnieyszym uczyniłeś go od Aniołów, chwałą i czcią ukoronowałeś go.


7. Dałeś mu opanować sprawy rąk twoich, wszystkoś poddał pod nogi iego.


8. Owce i woły wszystkie, nad to i zwierzęta polne.


9. Ptastwo niebieskie, i ryby morskie, i cokolwiek chodzi po ścieszkach morskich.


10. Panie, Panie nasz! iako zacne iest imię twoie po wszystkiéy ziemi!

Psalm IX

I. Po zwycięstwie nad Goliatem trzyumfuiąc, Boskim ie sądom przypisuie. II. Na obronę Bożą, żeby się spuszczali ubodzy a utrapieni, upomina. III. Boga prosi, żeby i na potym przy nim stawał.


1. Przednieyszemu śpiewakowi, na Halmutlabben pieśń Dawidowa.


2. Będę wysławił Pana ze wszystkiego serca mego; opowiadać będę wszystkie cuda twoie.


3. Rozweselę się, i rozraduię się w tobie i będę śpiewał imieniowi twemu, o Naywyższy!


4. Że się obrócili nieprzyiaciele moi na wstecz; upadli i poginęli od obliczności twoiéy.


5. Boś ty odprawił sąd móy, i sprawę moię; zasiadłeś na stolicy, Sędzia sprawiedliwy!


6. Rozgromiłeś Pogany, zatraciłeś złośnika, imię ich wygładziłeś na wieki wieczne.


7. O nieprzyiacielu! azaż wykonane są spustoszenia twoie na wieczność? Poburzyłżeś miasta? i owszem ich samych pamiątka zginęła z nimi.


8. Ale Pan na wieki trwa; zgotował stolicę swoię na sąd.


9. On będzie sądził okrąg ziemi w sprawiedliwości, i osądzi narody w prawości.


10. I będzie Pan ucieczką ubogim; ucieczką czasu ucisku.


11. I będą ufać w tobie, którzy znaią imię twoie; albowiem nie opuszczasz tych, Panie! którzy cię szukaią.


12. Spiewaycież Panu, który mieszka na Syonie; opowiadaycie między narody sprawy iego.


13. Bo on szuka krwi, i ma ią w pamięci, a nie zapomina wołania utrapionych.


14. Zmiłuy się nademną, Panie! obacz utrapienie moie od tych, którzy mię maią w nienawiści, ty, co mię wyrywasz z bram śmierci.


15. Abym opowiadał wszystkie chwały twoie w bramach córki Syońskiéy, weseląć się w zbawieniu twoiém.


16. Zanurzeni są Poganie w dole, który uczynili; w sieci, którą skrycie zastawili, uwięzła noga ich.


17. Oznaymił się Pan, gdy uczynił sąd; w sprawie rąk swoich się złośnik usidlił. Rzecz godna rozmyślania! Sela.


18. Niepobożni się obrócą do piekła, wszyscy narodowie, którzy zapominaią Boga.


19. Bo nie będzie na wieki zapamiętany ubogi; oczekiwanie nędznych nie zginie na wieki. 20. Powstańże, Panie! niech się nie zmacnia śmiertelny człowiek; a niech narodowie osądzeni będą przed tobą.


21. Panie! puść na nie strach, aby poznali narodowie, iż są ludźmi śmiertelnymi. Sela.

Psalm X

I. Prosi, żeby go Bóg nie odstępował, gdy nieprzyiaciel Boga bluźni, chcąc iako lew poźrzeć niewinne. II. Cieszy się, że się Pan podeymie utrapionych, a okrutniki uskromi.


1. Panie! przeczże stoisz z daleka? przeczże się ukrywasz czasu ucisku?


2. Złośnik z hardości prześladuie ubogiego; niechayże będą uchwyceni w chytrych zamysłach, które zamyślaią.


3. Bo się chlubi niezbożnik w pożądliwościach duszy swoiéy, a łakomy błogosławi sobie a draźni Pana.


4. Niepobożny dla pychy, którą po sobie pokazuie, nie pyta się o Boga; wszystka myśl iego, że niemasz Boga.


5. Darzą mu się drogi iego na każdy czas; dalekie są sądy twoie od niego; sapa przeciwko wszystkim nieprzyiaciołom swym.


6. Mówi w sercu swém: Nie będę wzruszon od narodu do narodu; bo się nie boię złego.


7. Usta iego pełne są złorzeczeństwa, i chytrości, i zdrady; pod ięzykiem iego uprzykrzenie i nieprawość.


8. Siedzi, czyhaiąc we wsiach, w skrytościach zabiia niewinnego; oczy iego upatruią ubogiego.


9. Czyha w skrytém mieyscu, iako lew w iamie swoiéy, dybie iakoby uchwycił ubogiego, ułapiwszy go ciągnie do sieci swoiéy.


10. Przypada, przytula się, i rzuca się mocą swoią na wiele ubogich.


11. Mówi w sercu swém: Zapomnałci tego Bóg; zakrył oblicze swoie, nie uyrzy na wieki.


12. Powstańże, Panie Boże! podnieś rękę twoię; nie zapominayże ubogich.


13. Przeczże niezbożnik draźni Boga, mówiąc w sercu swém: Nie będziesz się o tym pytał?


14. Ale ty widzisz ucisk, i krzywdę upatruiesz, abyś im odpłacił ręką twą; na ciebieć się spuścił ubogi, tyś iest pomocnikiem sierotce.


15. Potrzyi ramię niepobożnego i złośnika, dowiaduy się o iego niezbożności, aż go nie stanie.


16. Pan iest Królem na wieki wieczne; ale narodowie zginą z ziemi iego.


17. Żądości pokornych wysłuchywasz, Panie! utwierdzasz serca ich, nachylasz ku nim ucha twoiego.


18. Abyś sąd uczynił sierocie i chudzinie, aby go więcéy nie trapił człowiek śmiertelny na ziemi.

Psalm XI

I. Przymawia tym, co się z nadziei iego naśmiewali. II. Cieszy się, że Bóg wszystko widzi, który swoich doświadcza i one miłuie, a niepobozne srodze karze.


1. Przednieyszemu śpiewakowi psalm Dawidów. W Panu ia ufam. Iakoż tedy mówicie duszy moiéy: Ulatuy iako ptak z góry swoiéy?


2. Bo oto niepobożni naciągaią łuk, przykładaią strzałę swą na cięciwę, aby strzelali w ciemności na uprzeyme sercem.


3. Ale zamysły ich będą skażone; bo sprawiedliwy cóż uczynił?


4. Pan iest w kościele świętym swoim, stolica Pańska iest na niebie; oczy iego upatruią, powieki iego doświadczaią synów ludzkich.


5. Pan doświadcza sprawiedliwego; ale niepobożnego, i miłuiącego nieprawość ma w nienawiści dusza iego.


6. Wyleie iako deszcz na niepobożne sidła, ogień i siarkę, a wicher będzie cząstką kielicha ich.


7. Bo sprawiedliwy Pan, sprawiedliwość miłuie, na szczerego patrzą oczy iego.

Psalm XII

I. Prosi Pana, aby pobożne od ucisku i obłudy pochlebców zachował. II. Cieszy się pewnością zniszczenia niezboznych, a pobożnych wybawienia. Powtarza proźbę swą o zachowanie wiernych, przeciwko bezboznym.


1. Przednieyszemu śpiewakowi Seminith, pieśń Dawidowa.


2. Ratuy, Panie! boć iuż niestawa miłosiernego, a wyginęli uprzeymi z synów ludzkich.


3. Każdy mówi kłamstwo z bliźnim swoim; usty pochlebnemi, dwoiakiém sercem mówią.


4. Niechayże Pan wytraci wszystkie wargi pochlebne, i ięzyk mówiący rzeczy wyniosłe.


5. Którzy mówią: Ięzykiem naszym przewiedziemy, wargi nasze za nami są, któż iest panem naszym?


6. Dla zniszczenia ubogich, i dla wołania nędznych teraz powstanę, mówi Pan; postawię w bespieczności tego, na którego sidła stawiaią.


7. Słowa Pańskie są słowa czyste, iako śrebro wypławione w piecu glinianym, siedm kroć przelewane.


8. Ty, Panie! zachoway ie; strzeż ich od rodzaiu tego aż na wieki.


9. Ze wszystkich stron niepobożni krążą, gdy wywyższeni bywaią naypodleysi między syny ludzkimi.

Psalm XIII

I. Uskarza się, że Pan pomoc swą w utrapieniu iego odwłacza. II. Prosi o wybawienie, aby się przeciwnicy iego nie chełpili, Pana za to chwalić obiecuiąc.


1. Przednieyszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.


2. Dokądże Panie? Zapomniszże mię na wieki? dokądże ukrywać będziesz oblicza twego przedemną?


3. Dokądże się będę radził w duszy swoiéy, a trapił w sercu moiém przez cały dzień? Dokądże się będzie wywyższał nieprzyiaciel móy nademną?


4. Weyrzyże, wysłuchay mię, Panie, Boże móy! oświeć oczy me, bym snadź nie zasnął w śmierci;


5. By snadź nie rzekł nieprzyiaciel móy: Przemogłem go; a żeby się nieprzyiaciele moi nie radowali, gdybym się zachwiał.


6. Ale ia w miłosierdziu twoiém ufam; rozraduie się serce moie w zbawieniu twoiém; będę śpiewał Panu, że mi dał wiele dobrego.

Psalm XIV

I. Szaleństwo i złość synom ludzkim przypisawszy, Bożem doświadczeniem tego potwierdza, II. złym strach i pohańbienie, a dobrym wybawienie obiecuie.


1. Przednieyszemu śpiewakowi psalm Dawidów.


2. Głupi rzekł w sercu swoiém: Niemasz Boga. Popsowali się, obrzydliwymi się stali w zabawach swoich: niemasz ktoby czynił dobrze.


3. Pan z niebios poyrzał na syny ludzkie, aby obaczył, byłliby kto rozumny i szukaiący Boga.


4. Aleć wszyscy odstąpili, iednako się nieużytecznymi stali; niemasz ktoby czynił dobrze, niemasz i iednego.


5. Azaż nie wiedzą wszyscy czyniciele nieprawości, że pożeraią lud móy, iako więc chléb iedzą? ale Pana nie wzywaią.


6. Tam się bardzo ulękną, gdyż Bóg iest przy narodzie sprawiedliwego.


7. Hańbicie radę ubogiego; ale Pan iest nadzieia iego.


8. Któż da z Syonu wybawienie Izraelowi? Gdy zasię wyprowadzi Pan z więzienia lud swóy, rozraduie się Iakub, a Izrael się rozweseli.

Psalm XV

Prawdziwych członków, pielgrzymuiącego i tryumfuiącego kościoła Bożego, cnoty i własności opisawszy trwałość im wieczną obiecuie.


1. Pieśń Dawidowa. Panie! któż będzie przebywał w przybytku twoim? Któż będzie mieszkał na świętéy górze twoiéy?


2. Ten, który chodzi w niewinności, i czyni sprawiedliwość, a mówi prawdę w sercu swoiém;


3. Który nie obmawia ięzykiem swoim, nic złego nie czyni bliźniemu swemu, ani zelżywości kładzie na bliźniego swego;


4. Przed którego oczyma wzgardzony iest niezbożnik, ale te, którzy się boią Pana, ma w uczciwości; który, choć przysięże z szkodą swoią, nie odmienia;


5. Który pieniędzy swych nie dawa na lichwę, i darów przeciwko niewinnym nie przyimuie. Kto to czyni, nie zachwieie się na wieki.

Psalm XVI

I. Prosi Dawid, żeby go Bóg zachował, gdy on w nim dufa. II. Upewnia się o przytomności Bożéy, o zmartwychwstaniu swoiém, i o otrzymaniu żywota wiecznego.


1. Złota pieśń Dawidowa.


2. Strzeż mię, o Boże! bo w tobie ufam. Rzecz, duszo moia! Panu: Tyś Pan móy, a dobroć moia nicci nie pomoże,


3. Ale świętym, którzy są na ziemi, i zacnym, w których wszystko kochanie moie.


4. Rozmnożą się boleści tych, którzy się za cudzym bogiem kwapią; nie ukaszę ze krwi mokrych ofiar ich, ani wezmę imion ich w usta moie.


5. Pan iest cząstką dziedzictwa mego, i kielicha mego, ty zatrzymywasz los móy.


6. Sznury mi przypadły na mieyscach wesołych, a dziedzictwo wdzięczne przyszło na mię.


7. Będę błogosławił Pana, który mi dał radę, gdyż i w nocy ćwiczą mię nerki moie.


8. Stawiałem Pana zawsze przed oczyma swemi; a iż on iest po prawicy moiéy, nie będę wzruszony.


9. Przetoż uweseliło się serce moie, a rozradowała się chwała moia; do tego ciało moie mieszkać będzie bespiecznie.


10. Bo nie zostawisz duszy moiéy w grobie, ani dopuścisz świętemu twemu oglądać skażenia.


11. Oznaymisz mi drogę żywota; obfitość wesela iest przed obliczem twoiém, roskoszy po prawicy twoiéy aż na wieki.

Psalm XVII

I. Boga prosi o ratunek przeciw Saulowi i pomocnikom iego. II. Przekłada mu wiarę, szczerość, niewinność, i ufność swoię w nim.


1. Modlitwa Dawidowa. Wysłuchay, Panie! sprawiedliwość moię; miéy wzgląd na wołanie moie; przyymi w uszy modlitwę moię, którą czynię usty nie obłudnemi.


2. Od obliczności twoiéy sąd móy niech wynidzie; oczy twoie niech patrzą na uprzeymość.


3. Doświadczyłeś serca mego, nawiedziłeś ie w nocy; doświadczyłeś mię ogniem, aleś nic nie znalazł; myśli moie nie uprzedzaią ust moich.


4. Co się tknie spraw ludzkich według słowa ust twoich, chroniłem się drogi okrutnika. 5. Zatrzymyway kroki moie na drogach twych, aby się nie chwiały nogi moie.


6. Ia cię wzywam; bo mię wysłuchywasz, Boże! Nakłoń ucha twego ku mnie, wysłuchay słowa moie.


7. Okaż miłosierdzie twoie, ty, który ochraniasz dufaiących w tobie, od tych, którzy powstawaią przeciwko prawicy twoiéy.


8. Strzeż mię iako źrzenicy oka; pod cieniem skrzydeł twoich ukryy mię.


9. Przed twarzą niepobożnych, którzy mię niszczą, przed nieprzyiacioły duszy moiéy, którzy mię ogarnęli.


10. Tukiem swoim okryli się; hardzie mówią usty swemi.


11. Gdziekolwiek idziemy, obtoczyli nas; oczy swe nasadzili, aby nas potrącili ku ziemi.


12. Każdy z nich podobien iest lwowi pragnącemu łupu, i lwięciu siedzącemu w iamie.


13. Powstańże, Panie! uprzedź twarz iego, potrąć go, wyrwi duszę moię od niezbożnego mieczem twoim.


14. Wyrwi mię od ludzi ręką twoią, o Panie! od ludzi tego świata, których dział iest w tym żywocie, a których brzuch z szpiżarni twoiéy napełniasz, zkąd nasyceni bywaią, i synowie ich, a zostawiaią ostatki swoie dzieciom swoim.


15. Ale ia w sprawiedliwości oglądam oblicze twoie; gdy się ocucę, nasycony będę obrazem obliczności twoiéy.

Psalm XVIII

I. Wysławia Boga, że nieprzyiacioły iego poraził i królestwo mu spokoyne przywrócił. II. Opisuie pomoc Bożą, i z niebespieczeństwa wyważenie. III. Niewinność swą pokazawszy, dobre łaską i obroną Pańską cieszy, złym zasię kaźnią przegraża.


1. Przednieyszemu śpiewakowi pieśń Dawida, sługi Pańskiego, który mówił do Pana słowa téy pieśni onego dnia, gdy go Pan wyrwał z rąk wszystkich nieprzyiaciół iego, i z ręki Saulowéy; i rzekł:


2. Rozmiłuję się ciebie, Panie, mocy moia!


3. Pan opoką moią, twierdzą moią, i wybawicielem moim; Bóg móy, skała moia, w nim będę ufał; tarcza moia, i róg zbawienia mego, ucieczka moia.


4. Wzywałem Pana chwalebnego, a od nieprzyiaciółmoich byłem wybawiony.


5. Ogarnęły mię były boleści śmierci, a potoki niepobożnych zatrwożyły mię.


6. Boleści grobu ogarnęły mię były, zachwyciły mię sidła śmierci.


7. W utrapieniu moiém wzywałem Pana, i wołałem do Boga mego; wysłuchał z kościoła swego głos móy, a wołanie moie przed oblicznością iego przyszło do uszu iego.


8. Tedy się ziemia wzruszyła i zadrzała, a fundamenty gór zatrzasnęły się, i wzruszyły się od gniewu iego.


9. Występował dym z nozdrzy iego, i ogień pożyraiący z ust iego, węgle się rospaliło od niego. 10. Nakłonił niebios, i zstąpił, a ciemność była pod nogami.


11. A wsiadłszy na Cheruba latał; latał na skrzydłach wiatrowych.


12. Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiót swóy z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.


13. Od blasku przed nim rozeszły się obłoki iego, grad i węgle ogniste.


14. I zagrzmiał na niebie Pan, a Naywyższy wydał głos swóy, grad i węgle ogniste.


15. Wypuścił strzały swe, i rozproszył ie, a błyskawicami gęstemi rozgromił ie.


16. I okazały się głębokości wód, a odkryte są grunty świata na fukanie twoie, Panie! i na tchnienie wiatru nozdrzy twoich.


17. Posławszy z wysokości zachwycił mię; wyciągnął mię z wód wielkich.


18. Wyrwał mię od mocnego nieprzyiaciela mego, i od tych, którzy mię mieli w nienawiści, choć byli mocnieyszymi nad mię.


19. Uprzedzili mię byli w dzień utrapienia mego; ale Pan był podporą moią.


20. I wywiódł mię na przestrzeństwo; wyrwał mię, iż mię umiłował.


21. Nagrodził mi Pan według sprawiedliwości moiéy; według czystości rąk moich oddał mi.


22. Bom strzegł dróg Pańskich, anim odstąpił od Boga mego.


23. Bom miał wszystkie sądy iego przed oczyma memi, a ustaw iego nie odrzucałem od siebie.


24. Owszem byłem szczerym przed nim, a strzegłem się od nieprawości moiéy.


25. Przetoż oddał mi Pan według sprawiedliwości moiéy według czystości rąk moich, która była przed oczyma iego.


26. Ty, Panie! z miłosiernym miłosiernie się obeydziesz, a z mężem szczerym szczerze sobie postąpisz.


27. Z uprzeymym uprzeymie się obeydziesz, a z przewrotnym przewrótnie sobie postąpisz;


28. Albowiem ty lud utrapiony wybawisz, a oczy wyniosłe poniżysz.


29. Ty zaiste rozświecisz pochodnią moię; Pan Bóg móy oświeci ciemności moie.


30. Gdyż z tobą przebiłem się przez woysko, a z Bogiem moim przeskoczyłem mur.


31. Droga Boża doskonała iest; słowo Pańskie iest ogniem wypławione; tarczą iest wszystkich, którzy w nim ufają.


32. Bo któż iest Bóg, oprócz Pana? a kto opoką Boga naszego?


33. On iest Bogiem, który mię opasuie mocą, a czyni prostą drogę moię.


34. Krzepi nogi moie iako ielenie, a na wysokich mieyscach moich stawia mię.


35. Ćwiczy ręce moie do boiu, tak iż kruszę łuk miedziany ramionami swemi.


36. Dałeś mi téż tarcz zbawienia twego, a prawica twoia podpierała mię, i dobrotliwość twoia uwielmożyła mię.


37. Rozszerzyłeś kroki moie podemną, tak że się nie zachwiały golenie moie.


38. Goniłem nieprzyiacioły moie, a doścignąłem ich; i nie wróciłem się, ażem ie wytracił.


39. Poraziłem ie tak, iż nie mogli powstać; upadli pod nogi moie.


40. Tyś mię opasał mocą ku bitwie; powstawaiące przeciwko mnie obaliłeś pod mię.


41. Podałeś mi tył nieprzyiaciół moich, abym te, którzy mię nienawidzą, wykorzenił.


42. Wałalić, ale nie był, ktoby ie wybawił; do Pana, ale ich nie wysłuchał.


43. I potarłem ie, iako proch od wiatru; iako błoto na ulicach podeptałem ie.


44. Wyrwałeś mię od zwad ludzkich, a postawiłeś mię głową narodom; lud, któregom nie znał, służył mi.


45. Skoro usłyszeli, byli mi posłuszni; cudzoziemcy obłudnie mi się poddawali.


46. Cudzoziemcy opadli, a drzeli w zamknieniach swoich.


47. Żywie Pan, błogosławiona opoka moia; przetoż niech będzie wywyższony Bóg zbawienia mego.


48. Bóg iest, który mi zleca pomsty, i podbiia mi narody.


49. Tyś wybawiciel móy od nieprzyiaciół moich; tyś mię nad powstawaiące przeciwko mnie wywyższył; od męża drapieżnego wyrwałeś mię.


50. Przetoż cię, Panie! będę wyznawał między narody, a będę śpiewał imieniowi twemu.


51. Boś zacnie wybawił Króla swego, a czynisz miłosierdzie pomazańcowi swemu Dawidowi i nasieniu iego aż na wieki.

Psalm XIX

I. Moc i mądrość Boską wszystkiemu światu iawną bydź pokazuie, i porządku i obrotów niebieskich, i wypuszczania głosu Ewangielii na wszystkie kraie świata. II. Panu się modli o grzechów taynych odpuszczenie.


1. Przednieyszemu śpiewakowi psalm Dawidów.


2. Niebiosa opowiadaią chwałę Bożą, a dzieło rąk iego rozpostarcie oznaymuie.


3. Dzień dniowi podawa słowo, a noc nocy pokazuie umieiętność.


4. Niemasz ięzyka ani mowy, gdzieby głosu ich słychać nie było.


5. Na wszystkę ziemię wyszedł porządek ich, a na kończyny okręgu ziemi słowa ich; słońcu na nich namiot wystawił.


6. A to iako oblubieniec wychodzi z łożnicy swoiéy; raduie się iako olbrzym, który ma bieżeć w drogę.


7. Wychodzi od kończyn niebios, a obchodzi ie aż do kończyn ich, a niemasz nic, coby się mogło ukryć przed gorącem iego.


8. Zakon Pański iest doskonały, nawracaiący duszę; świadectwo Pańskie wierne, dawaiące mądrość nieumieiętnemu.


9. Przykazania Pańskie są prawe uweselaiące serce; przykazanie Pańskie czyste, oświecaiące oczy.


10. Boiaźń Pańska czysta, trwaiąca na wieki; sądy Pańskie są prawdziwe, a przytym i sprawiedliwe;


11. Pożądliwsze nad złoto, i nad wiele naywybornieyszego złota, i słodsze nad miód i nad plastr miodowy.


12. Sługa téż twóy bywa oświecony przez nie, a kto ich przestrzega, odnosi zapłatę wielką.


13. Ale występki któż zrozumie? od taiemnych występków oczyść mię.


14. I od swowolnych zachoway sługę twego, aby nie panowały nademną; tedy doskonałym będę, a będę oczyściony od przestępstwa wielkiego.


15. Niechże będą przyiemne słowa ust moich, i rozmyślanie serca mego przed obliczem twoiém, Panie, skało moia, i odkupicielu móy!

Psalm XX

Lud Izraelski Królowi swemu, na nieprzyiaciela idącemu, zwycięstwa od Boga winszuie, pewnie wierząc że iego prawica Króla ich obroni, a nieprzyiacioły, swéy sile ufaiące, porazi.


1. Przednieyszemu śpiewakowi psalm Dawidów.


2. Niech cię Pan wysłucha w dzień utrapienia; niech cię wywyższy imię Boga Iakubowego.


3. Niechci ześle ratunek z świątnicy, a z Syonu niech cię podeprze.


4. Niech wspomni na wszystkie ofiary twoe, a całopalenia twoie niech w popiół obróci. Sela.


5. Niechci da wszystko według serca twego, a wszelką radę twoię niech wypełni.


6. Rozweselimy się w wybawieniu twoiém, a w imieniu Boga naszego chorągiew podniesiemy; niech wypełni Pan wszystkie proźby twoie.


7. Teraześmy poznali, iż Pan wybawił pomazańca swego, a iż go wysłuchał z nieba swego świętego przez zbawienną moc prawicy swoiéy.


8. Iedni w woziech, a drudzy w koniech ufaią; ale my na imię Pana Boga naszego wspominamy.


9. Onić polegli i upadli, a myśmy powstali, i ostoimy się.


10. Panie! ty nas zachoway, a Król nas niech wysłucha w dzień wołania naszego.

Psalm XXI

I. Izraelczycy dziękuią Bogu za zwycięstwa, i za inne błogosławieństwa, które Dawidowi dawał, wychwalaiąc wiarę i ufność iego w Panu. II. Chlubią się nadzieią o zgładzeniu nieprzyiaciół. III. Proszą Pana o dalszy ratunek, wdzięczność obiecuiąc.


1. Przednieyszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.


2. Panie! w mocy twoiéy raduie się Król, a w zbawieniu twoiém wielce się weseli. 3. Dałeś mu żądość serca iego, a proźby ust iego nie odmówiłeś mu. Sela.


4. Albowiemeś go uprzedził błogosławieństwy hoynemi; włożyłeś na głowę iego koronę ze złota szczerego.


5. Prosił cię o żywot, a dałeś mu przedłużenie dni na wieki wieków.


6. Wielka iest chwała iego w zbawieniu twoiém; chwałą i zacnością przyodziałeś go;


7. Boś go wystawił na rozmaite błogosławieństwo aż na wieki; rozweseliłeś go weselem oblicza twego.


8. Gdyż Król nadzieię ma w Panu, a z miłosierdzia Naywyższego nie będzie poruszony.


9. Naydzie ręka twoia wszystkie nieprzyiacioły twoie, prawica twoia dosięże wszystkich, co cię w nienawiści maią.


10. Uczynisz ie iako piec ognisty czasu gniewu twego; Pan w popędliwości swoiéy wytraci ie, a ogień ie pożre.


11. Plemię ich z ziemi wygubisz, a nasienie ich z synów ludzkich.


12. Albowiem czyhali na twoie złe; zmyślali radę, któréy dowieść nie mogli.


13. Przetoż wystawisz ie za cel; cięciwę twą wyciągniesz przeciwko twarzy ich.


Przeczytałeś bezpłatny fragment.
Kup książkę, aby przeczytać do końca.
E-book
za 6.83
drukowana A5
za 47.53