Bezpłatny fragment - KSIĘGA EGZORCYZMÓW

Wstęp

Egzorcyzm (gr. ἐξορκισμός, exorkismós — zaprzysiężenie, modlitwa, inkantacja) — obrzęd poświęcenia mający na celu uwolnienie człowieka, zwierzęcia, miejsca lub przedmiotu od wpływu złego ducha. W Kościele katolickim egzorcyzmem nazywany jest obrzęd liturgiczny mający na celu usunięcie bezpośredniego wpływu Szatana na osobę, ewentualnie (rzadziej) zwierzę, miejsce lub przedmiot w formie opętania, dręczenia lub zniewolenia. Egzorcyzmy w Kościele katolickim należą do sakramentaliów. W Kościele katolickim egzorcysta jest biskupem lub wyznaczonym przez niego kapłanem, który ma specjalne zezwolenie na wykonywanie egzorcyzmów.

Szatan, znany jako diabeł, zły, czart, demon i noszący wiele imion to upadły Archanioł zwany Lucyferem. Jak opisują Stary Testament i apokryfy, był on ulubionym stworzeniem Boga. Gdy Wszechmogący stworzył człowieka i nadał Aniołom misję opiekowania się ludźmi, Szatan wraz z wieloma zastępami Duchów Niebiańskich sprzeciwił się woli Stwórcy. Lucyfer w swej pysze uczynił siebie bóstwem i panem Upadłych Aniołów. Zepchnięty przez wojska Archanioła Michała do Otchłani, poprzysiągł zemstę na Bogu. Za cel obrał sobie najsłabsze ze stworzeń — Człowieka. To Lucyferowi jest przypisana odpowiedzialność za grzech pierworodny i tworzenie zastępów piekielnych. Ten który był zwany „nosicielem światła” stał się władcą mroku, siewcą zła, zepsucia oraz wszelkiego rodzaju grzechów, po to by zniszczyć ludzkość.

Inicjator grupy modlitewnej Szafarek i Szafarzy Bożego Miłosierdzia natchniony mocą Ducha Świętego nazywa Szatana „pożeraczem dusz, ponieważ diabeł żywi się światłem cząstki Boga, czyli duszą ludzką.” Mówi także że: „Każda dusza, która trafia do piekła jest dla demonów pokarmem. Nikt sobie nie zdaje z tego sprawy, że cierpienie duszy polega na tęsknocie za Źródłem Wszelkiego Dobra oraz duchowym bólu wskutek pożywiania się nieśmiertelną materią Bożego tchnienia. Zło jest jak pijawka czy wampir. Czyha na ludzką duszę, prowokuje człowieka do czynienia zła, gdyż splamiona dusza nie podoba się Bogu, a jeśli jeszcze człowiek sam świadomie i z własnej woli odda się Szatanowi to Stwórca szanując wolną wolę Swego stworzenia nie może nic uczynić, gdyż byłoby to wbrew boskim zasadom. Każda utrata ludzkiej duszy sprawia naszemu Stwórcy ból. Dlatego tak ważne jest by kapłani za wszelką cenę szli do ludzi z sakramentem pokuty oraz pojednania. Bóg po to wybiera księży i daje im moc odpuszczania grzechów, aby jak najmniej tchnienia Bożego trafiało do czeluści piekielnych, by stać się pożywką dla Szatana i jego demonów. Gdy kapłan zapomina, że jego rolą jest być obrońcą dusz wtedy Szatan wraz z całym piekłem tryumfują. Misją księży na obecne czasy jest aktywne ratowanie ludzkości od złego. Dziś bowiem nie wystarczy siedzieć w konfesjonale i czekać. Trzeba zamienić wygody na pielgrzymowanie po ulicach miast i ścieżkach wsi niosąc Sakrament Pokuty każdemu napotkanemu człowiekowi. Żadna chrześcijańska dusza nie może być utracona.”

Niniejszy zbiór modlitw egzorcystycznych ma stanowić dla każdego wierzącego i ufającego Bogu źródło do codziennego zawierzania swojej duszy Stwórcy, aby On, chronił Swe tchnienie przed Złem. Warto codziennie wyznawać, że Trójjedyny Bóg jest naszym Panem, a wola nasza jest Jego wolą. Szczęść Boże.

Ocal mnie Boże w Miłosierdziu swoim.

Część I

Rozpoczęcie

✠W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.✠

Amen.

Modlitwy wstępne

Przystępuje do oczyszczenia mocą Boga

Duszy swej, ciała i domu swojego.

Tak mi dopomóż Maryjo zawsze Dziewico,

Przemożny i święty Archaniele Michale

I Wy wszyscy Święci, i Duchy niebieskie.

Amen.

Spowierź powszechna

Spowiadam się Bogu Wszechmogącemu

i wam bracia i siostry, że bardzo zgrzeszyłem

myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem:

moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina.

Przeto błagam Najświętszą Maryję, zawsze Dziewicę

wszystkich Aniołów i Świętych

i was, bracia i siostry, o modlitwę za mnie

do Pana Boga naszego.

Módlmy się:

Boże, Ojcze wszechmogący i miłosierny, Ty przez swojego Syna Jezusa Chrystusa objawiłeś światu zwycięstwo światła nad ciemnością i uwolniłeś ludzkość od mocy grzechu i śmierci. Wejrzyj łaskawie na tego człowieka, którego Kościół z ufnością powierza Twojej opiece. Ześlij na niego Ducha Świętego, aby umocnił wiarę, rozproszył wszelki lęk i napełnił serce pokojem pochodzącym od Ciebie. Udziel nam światła i roztropności, aby wszystko, co zostanie dokonane w tym obrzędzie, służyło Twojej chwale, dobru osoby cierpiącej i objawieniu zbawczej mocy Chrystusa. Tobie powierzamy początek, przebieg i owoc tej modlitwy, ufając, że zawsze prowadzisz swój Kościół drogą prawdy, pokoju i miłości. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Amen.

Część II

Liturgia słowa

Księga Tobiasza

A kiedy skończyli jeść i pić, zapragnęli udać się na nocny spoczynek. Odprowadzono młodzieńca i przyprowadzono go do sypialni. 2 Wtedy przypomniał sobie Tobiasz słowa Rafała, wyjął wątrobę i serce ryby z torby, w której je przechowywał, i położył na rozżarzonych węglach do kadzenia. Zapach ryby powstrzymał demona i uciekł aż on aż do Górnego Egiptu. A Rafał poszedł za nim, związał go tam w oka mgnieniu i unieszkodliwił go. Rodzice wyszli i zamknęli drzwi od sypialni. Tobiasz podniósł się z łóżka i powiedział do niej: «Wstań, siostro, módlmy się i błagajmy Pana naszego, aby okazał nam miłosierdzie i ocalił nas». Wstała i ona i zaczęli się modlić i błagać, aby dostąpić ocalenia. I zaczęli tak mówić: «Bądź uwielbiony, Boże ojców naszych, i niech będzie uwielbione imię Twoje na wieki przez wszystkie pokolenia! Niech Cię uwielbiają niebiosa i wszystkie Twoje stworzenia po wszystkie wieki. Tyś stworzył Adama, i stworzyłeś dla niego pomocną ostoję — Ewę, jego żonę, i z obojga powstał rodzaj ludzki. I Ty rzekłeś: Nie jest dobrze być człowiekowi samemu, uczyńmy mu pomocnicę podobną do niego. A teraz nie dla rozpusty biorę tę siostrę moją za żonę, ale dla związku prawego. Okaż mnie i jej miłosierdzie i pozwól razem dożyć starości!» I powiedzieli kolejno: «Amen, amen!»

Księga Samuela

Saula natomiast opuścił duch Pański, a opętał go duch zły, zesłany przez Pana. Odezwali się do Saula jego słudzy: «Oto dręczy cię duch zły, [zesłany przez] Boga. Daj więc polecenie, panie nasz, aby słudzy twoi, który są przy tobie, poszukali człowieka dobrze grającego na cytrze. Gdy będzie cię męczył zły duch zesłany przez Boga, zagra ci i będzie ci lepiej». Saul odrzekł sługom: «Dobrze, wyszukajcie mi człowieka, który by dobrze grał, i przyprowadźcie go do mnie!» Na to odezwał się jeden z dworzan: «Właśnie widziałem syna Jessego Betlejem i ty, który dobrze gra. Jest to dzielny wojownik, wyćwiczony w walce, wyrażający się mądrze, mężczyzna piękny, a Pan jest z nim». Saul wyprawił posłańców do Jessego, by powiedzieli: «Przyślij mi twego syna, Dawida, który jest przy owcach». Jesse wziął pięć chlebów, bukłak wina oraz jednego koziołka i przez swego syna Dawida posłał to Saulowi. Dawid przybył do Saula i przebywał z nim. Saul pokochał go bardzo. Dawid stał się jego giermkiem. Kazał więc Saul powiedzieć przez posłańców Jessemu: «Chciałbym zatrzymać u siebie Dawida, gdyż mi się spodobał». A kiedy zły duch zesłany przez Boga napadał na Saula, brał Dawid cytrę i grał. Wtedy Saul doznawał ulgi, czuł się lepiej, a zły duch odstępował od niego.

Psalmy

Psalm 130

Z głębokości wołam do Ciebie, Panie, o Panie, słuchaj głosu mego!

Nakłoń swoich uszu

ku głośnemu błaganiu mojemu!

Jeśli zachowasz pamięć o grzechach, Panie, Panie, któż się ostoi?

Ale Ty udzielasz przebaczenia, aby Cię otaczano bojaźnią.

W Panu pokładam nadzieję, nadzieję żywi moja dusza:

oczekuję na Twe słowo. Dusza moja oczekuje Pana

bardziej niż strażnicy świtu, <bardziej niż strażnicy świtu>.

Niech Izrael wygląda Pana. U Pana bowiem jest łaskawość

i obfite u Niego odkupienie. On odkupi Izraela

ze wszystkich jego grzechów.

Psalm 51

Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości,

w ogromie swego miłosierdzia wymaż moją nieprawość!

Obmyj mnie zupełnie z mojej winy

i oczyść mnie z grzechu mojego!

Uznaję bowiem moją nieprawość,

a grzech mój jest zawsze przede mną.

Tylko przeciw Tobie zgrzeszyłem

i uczyniłem, co złe jest przed Tobą,

tak że się okazujesz sprawiedliwym w swym wyroku

i prawym w swoim osądzie. Oto zrodzony jestem w przewinieniu

i w grzechu poczęła mnie matka.

Oto Ty masz upodobanie w ukrytej prawdzie,

naucz mnie tajników mądrości. Pokrop mnie hizopem,

a stanę się czysty, obmyj mnie, a nad śnieg wybieleję.

Spraw, bym usłyszał radość i wesele:

niech się radują kości, któreś skruszył!

Odwróć oblicze swe od moich grzechów

i wymaż wszystkie moje przewinienia!

Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste

i odnów w mojej piersi ducha niezwyciężonego!

Nie odrzucaj mnie od swego oblicza

i nie odbieraj mi świętego ducha swego!

Przywróć mi radość z Twojego zbawienia

i wzmocnij mnie duchem ochoczym!

Chcę nieprawych nauczyć dróg Twoich

i nawrócą się do Ciebie grzesznicy.

Od krwi uwolnij mnie, Boże, mój Zbawco:

niech mój język sławi Twoją sprawiedliwość!

Otwórz moje wargi, Panie,

a usta moje będą głosić Twoją chwałę.

Ty się bowiem nie radujesz ofiarą i nie chcesz całopaleń,

choćbym je dawał. Moją ofiarą, Boże, duch skruszony,

nie gardzisz, Boże, sercem pokornym i skruszonym.

Panie, okaż Syjonowi łaskę w Twej dobroci:

odbuduj mury Jeruzalem!

Wtedy będą Ci się podobać prawe ofiary,

dary i całopalenia, wtedy będą składać cielce na Twoim ołtarzu.

Psalm 25

Ku Tobie, Panie, wznoszę moją duszę, mój Boże,

Tobie ufam: niech nie doznam zawodu!

Niech moi wrogowie nie triumfują nade mną!

Nikt bowiem, kto Tobie ufa, nie doznaje wstydu;

doznają wstydu ci, którzy łamią wiarę dla marności.

Daj mi poznać drogi Twoje, Panie, i naucz mnie Twoich ścieżek!

Prowadź mnie według Twej prawdy i pouczaj, bo Ty jesteś Bóg,

mój Zbawca, i w Tobie mam zawsze nadzieję.

Wspomnij na miłosierdzie Twe, Panie, na łaski Twoje,

co trwają od wieków. Nie wspominaj grzechów

mej młodości <ani moich przewin>

ale o mnie pamiętaj w Twojej łaskawości

ze względu na dobroć Twą, Panie! Pan jest dobry i prawy:

dlatego wskazuje drogę grzesznikom;

rządzi pokornymi w sprawiedliwości,

ubogich uczy swej drogi.

Wszystkie ścieżki Pana — to łaskawość i wierność dla tych,

co strzegą przymierza i Jego przykazań.

Przez wzgląd na Twoje imię, Panie, odpuść mój grzech,

a jest on wielki. Kim jest człowiek, co się boi Pana?

Takiemu On wskazuje, jaką drogę wybrać.

Będzie on przebywał wśród szczęścia,

a jego potomstwo posiądzie ziemię.

Pan przyjaźnie obcuje z tymi, którzy się Go boją,

i powierza im swoje przymierze.

Oczy me zawsze zwrócone na Pana,