O książce
„Fizjonomia” to książka o dwóch twarzach — tak jak jej bohater.
Pierwsza część to proza psychologiczna opowiadająca o młodym mężczyźnie, który po pożarze w domu rodzinnym próbuje odnaleźć siebie w świecie, który nie ma dla niego litości. Zniszczona twarz staje się nie tylko fizyczną barierą, ale także metaforą wykluczenia, lęku i samotności.
Druga część, „Iryzacja wyblakłych chmur”, to zbiór wierszy pisanych na przestrzeni miesięcy — zapis osobistych przemyśleń, obserwacji i nastrojów.
