moje rozważania

Mam 29 lat. Jestem mieszkanką pięknego, bieszczadzkiego Leska. Urodziłam się w 1987 roku 10 maja w Sanoku. Moje dzieciństwo było przeplatane wyjazdami do szpitala, ponieważ od urodzenia jestem chora… Bardzo lubię słuchać muzyki-nie wyobrażam sobie życia bez niej. Lubię też czytać-pożeram książki- jestem jak taki mól książkowy. W wolnych chwilach pomagam mamie w domu. Historia z pisaniem zaczęła tak właściwie kiełkować w moim sercu, kiedy napisałam pierwsze opowiadanie,,Miłość i cud””. Treść opowiadań nasuwa się sama. Ukazuję w nich cierpienia ludzi, którzy potrafią mimo swoich dolegliwości spełniać marzenia, którzy pomimo chorób walczą o to, by być wśród rówieśników nie traktowanym jak,, inni””. Wygrałam również konkurs w Tarnobrzegu, wysyłając jedno ze swoich opowiadań. Dostałam tomik Asnyka i dyplom. Jeden cel osiągnięty. Kiedy w 2009 roku weszłam w świat Ośrodka dla osób niepełnosprawnych w Lesku i zobaczyłam jak ludzie są chorzy postanowiłam pisać ...To ludzie dodają mi siły, inspiruują. Każde napisane opowiadanie jest wyjątkowe, daje do myślenia, porusza ale pozwala również spojrzeć inaczej na sprawy choroby i cierpienia.. wiem jak wiele osób tego nie potrafi i odtrąca ludzi niepełnosprawnych… Wystarczy zaufać, poznać człowieka i dać mu szansę na lepsze życie.. Ja takie dostałam i jestem wdzięczna rodzicom. Mam cudownego chłopaka dla którego moja choroba nie ma znaczenia… jest ze mną mimo wszystko… Mam kilku nielicznych Przyjaciół którzy inspirują mnie do tworzenia opowiadań, a to już wiele…