Paulina Wysocka-Leśniczuk z zawodu nie jest pisarką, ale z zamiłowania — zdecydowanie tak. To jej druga książka. Pierwsza była bardziej osobista, ta jest powieścią, choć również wyrasta z potrzeby opowiadania o pamięci, emocjach i sprawach, które zostają w człowieku na długo. Na co dzień Paulina mieszka w Irlandii. W wolnych chwilach pisze, odkrywa wyspę, zachwyca się przyrodą, słucha historii, kocha, popełnia błędy i próbuje żyć uważnie — najlepiej jak potrafi.