Autor tej książki przestał istnieć dla świata na dziesięć lat. Dekadę mierzył dawkami heroiny, gramami amfetaminy i kolejnymi oddziałami zamkniętymi. Gdy wrócił, przywiózł historię, która nie dawała mu spokoju. Spisał ją, chowając się za pseudonimem — nie dla rozgłosu, lecz by chronić ludzi, których cudem odzyskał. Swoją rodzinę. Pisze pod maską, bo tylko ona pozwala na bezwzględną szczerość. Tylko jako Ida Hrumczevsky może wrócić do miejsc, o których inni woleliby zapomnieć.