Joanna Dorobisz dorastała w domu, w którym cisza nie oznaczała spokoju, lecz przetrwanie. Dopiero w dorosłym życiu zrozumiała, jak niewyrażone emocje, kontrola i lojalność wobec tego, co się wydarzyło wcześniej w rodzie, potrafią kształtować nasze życie. „Cisza, z której pochodzę” to historia powrotu do siebie z miejsca, w którym nie było dla niej tej przestrzeni. To opowieść o tym, co dzieje się z człowiekiem, gdy przez lata uczy się nie czuć, nie pytać i nie wychylać.