E-book
20.48
drukowana A5
25.6
Zamknięta w ogrodzie wyobraźni

Zamknięta w ogrodzie wyobraźni

opowiadania


5
Objętość:
97 str.
W księgarniach:
ISBN:
978-83-8126-549-2
E-book
za 20.48
drukowana A5
za 25.6

O książce

Zbiór pozornie niezwiązanych ze sobą opowiadań lirycznych ukazujących, jak w plątaninie codziennych obowiązków i trudnych spraw odnaleźć właściwą drogę. Metafora, bajka, sen, dziecięca wyobraźnia i spora dawka humoru.

Opinie

Edyta

Dla mnie absolutna perełka! Szkoła jest jak stara gazeta- kto inny mógł wpaść na taki pomysł i tak cudownie to rozwiązać? Gotowy przepis by zachęcić dziecko do nauki. Akurat na czasie na początek roku. :D A inne opowiadania?- niebanalne pomysły, zaskakujące porównania. Coś pięknego!

28 sierpnia 2019, o 21:01
Gość

26 kwietnia 2019, o 18:20
Kasia Godefroy

Prace Karoliny wyróżniają się łagodnością. To spojrzenie kogoś, kto wie że życie nie zawsze jest różowe, zazwyczaj ma szarobury kolor, książęta są tylko w baśniach, a nam trafia się Edek. Zamiast narzekać na taki stan rzeczy przyjmuje go z wyrozumiałością. Opowiadania zostawiają nutkę goryczy, taką leciutką, jak po kawie, dlatego bardzo przypadły mi do gustu czym się z Wami chętnie dzielę.

30 marca 2019, o 08:52
Jolanta Czemiel

Kiedy ta dopieszczona książka trafiła w moje ręce, bardzo się polubiłyśmy. Zaczarowany ogród jest równie tajemniczy jak jego mieszkańcy, a perypetie bohaterów opowiedziane w ciepły, niewymuszony sposób

27 maja 2018, o 20:39
Anna Stranc

Książka napisana prostym stylem. Litery same wpadają do oczu, umysłu, serca. Najbardziej podoba mi się Hrabina i Wituś. Czekam z niecierpliwością na ciąg dalszy. Polecam.

27 maja 2018, o 20:12

Autor

Karolina Łucja Kozioł
Bardzo dobrze wykształcona. Bardzo dobrze wychowana. Nadal lubię bajki i baśnie. Wciąż mam kolorowe sny. Kiedy widzę huśtawkę nie mogę się powstrzymać, ale huśtam się już tylko gdy nikt mnie nie widzi. Zachwycam się listkiem, ptaszkiem, chmurką. Dziwię się światu, zupełnie jak dziecko. I ufam temu światu. I ludziom, głupia, wierzę, bardziej niż sobie samej. A potem płaczę, jak dziecko. Od około pół wieku zastanawiam się nad tym, kim tak naprawdę chciałabym być…