Ridero
978-83-8155-138-0

MODE-DE-VIE

Agnieszka Krizel

Autor książki

O książce

Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku! Tomik ten powstawał przez ostatnie cztery lata, a moją myślą przewodnią było, aby czytało się go lekko, mile spędzając czas. Wiersze nie są pisane według sztywnych ram, czy określonych szablonów, a pod wpływem impulsów, chwili, emocji. Wdzięczna będę za każdy Wasz głos, opinię, wrażenia, o których napiszecie mi na adres e-mailowy: stokrotka954@wp.pl Znajdziecie mnie także na profilu FB — Recenzje Agi. Do ponownego spotkania w świecie poezji! Agnieszka

O autorze

Agnieszka Krizel

Agnieszka Krizel — rocznik 1982. Żyje i tworzy w Borach Tucholskich. Laureatka kilkunastu konkursów poetyckich na szczeblu ogólnopolskim. Amatorsko fotografuje. Członkini DKK. Amatorsko występuje również w kółku teatralnym, działającym przy Gminnej Bibliotece Publicznej w Kęsowie. Prowadzi blog literacki „Recenzje Agi” (nietypowerecenzje.blogspot.com)

www.nietypowerecenzje.blogspot.com
Ewa Ossowska, poetka z Borów Tucholskich, nauczycielka

Wiersze to lektura niełatwa, ale oswojone zapraszają nas w kręgi życia Agnieszce bliskie. Poetka ukazuje się w nich jak w utworze pt. „W lustrze — dans le miroir” — „bliżej siebie”. Kolejne wersy prowadzą na łąki, w zagajniki i nad jeziora. Przyroda jednak zdaje się być tylko delikatnym okryciem dla wrażliwości autorki, którą Agnieszka chce przedstawić nie wprost, a właśnie kryjąc się w półcieniu lasu czy w zmierzchu wieczoru. Tytułowa „moda na życie” staje się kluczem do rozszyfrowania poetyckich sensów kolejnych utworów. Ta „moda” wyraża się poprzez pytania i wątpliwości, dla których poetka szuka rozwiązań zarówno w codziennym doświadczaniu świata przyrody, w obserwacji innych ludzi jak i w lekturach, z których czerpie inspiracje. Odsłaniane przed czytelnikiem obrazy poetyckie nabierają swoistego charakteru także dzięki bogatemu językowi. Metafory: „kiedyś było jaśniejsze pełne planów budowało fundamenty…” lub „a ja w wiosennej szafie siedzę i przebieram…” wyraziście kreują wewnętrzny świat młodej kobiety, a epitety, np. „drogi kręte, wyboiste, szybkie i dalekie…” czy „moja kraina dzieciństwa pod bosymi stopami kłujące rżyska…” nadają mu barw. Świat wartościowych wspomnień, świat urody i radości życia, ale również świat niepozbawiony niepokoju i refleksji nad tym, co nadaje życiu tę prawdziwą wartość, dla której właśnie trzeba nam żyć. Warto zagłębić się w lekturę poezji Agnieszki Krizel, by poznać jej odpowiedź na to odwieczne pytanie o sens życia.

0 odpowiedzi
Andrzej Drelich, twórca i redaktor portalu Tucholanin.pl, patron medialny

„Zazdroszczę Ci Agnieszko spacerów. Są cudne, skoro inspirują w Tobie tak piękne słowa. W czasie, gdy ja tonę w Twojej poezji ekran mojego monitora muszę dzielić z małym robaczkiem i zastanawiam się co napisałaby o nim poetka Agnieszka? Wiem jak pięknie pisze o motylach w kieszeniach „Dziewczynki w warkoczykach” — to jest urocze, cudne. I gdy już myślałem, że poezja Agnieszki w tym tomiku to egzemplifikacja (piękna, ekspresyjna) borowiackiej przyrody, trafiam na retrospektywną „Krainę dzieciństwa”. Obrazy z wiersza stanęły mi przed oczami. Poczułem zapach wsi a pod stopami ściernisko. I dziękuję Ci Agnieszko, jako osoba zajmująca się fotografią, za „albumy wypchane wspomnieniami”. Jako wielbiciel prozy Marka Hłaski za jego wspomnienie. I za wiele innych wierszy, za kałamarze, krople rosy, nostalgię, tęsknotę i za cieszę „zaklejoną w kopercie”. Andrzej Drelich, twórca i redaktor portalu Tucholanin.pl, patron medialny

0 odpowiedzi
Tomasz Witkowski, kolega po piórze

Nie mogę napisać tej recenzji uczciwie, ponieważ musiałbym „przysiadać” jak pszczółka na każdym wierszu — kuszące, jak diabli… Żaden ze mnie poeta, a ponad wszelką wątpliwość, mierny krytyk literacki, ale takie właśnie recenzje — pisane od serca, bez wyrachowania, są najcenniejsze. Przez wiersze Agnieszki Krizel się żegluje… Czuć w nich zapachy, widać kolory, a emocje… cóż, nie wiem, czy ten tomik przez ich mnogość się „domknie”. Serdecznie polecam. Tomasz Witkowski, kolega po piórze

0 odpowiedzi
Anna Kasiuk, pisarka

Nie znałam Agnieszki z tej strony. Nie znałam Jej nostalgicznej duszy, którą misternie utkała pomiędzy kolejne wersy Jej poezji. Ja jestem urzeczona szczerością, wrażliwością i szczodrością, jakie znajdziecie w tym tomiku. Serdecznie polecam. Anna Kasiuk, pisarka

0 odpowiedzi
Anna Sakowicz, pisarka

W utworach Agnieszki Krizel widać mnóstwo kolorów, słychać muzykę i szept, czuć kobiecą wrażliwość. A wszystko misternie utkane słowami, zamknięte w metafory dające „względne świata widzenie. Anna Sakowicz, pisarka

0 odpowiedzi
Małgorzata U. Laska, pisarka

Moda na życie, właśnie przez takie wiersze człowiek ma możliwość zajrzeć w głąb siebie, zauważyć codzienne rzeczy, na które normalnie nie zwraca uwagi. Małgorzata U. Laska, pisarka

0 odpowiedzi
Anita Scharmach, pisarka

Nostalgia, emocje, piękne chwile, wzruszenie. Agnieszka Krizel porusza poetycką nutkę w każdym czytelniku. Polecam! Anita Scharmach, pisarka

0 odpowiedzi
Marek Sass, poeta

Jest taka Agnieszka, która życie swoje skroiła na miarę własną. Rozumie co to „codzienność między powiekami”, jest przecież „dziewczynką w warkoczykach” o twarzach czterech roku pór, która „zagląda motylom w oczy”. Potrafi również spojrzeć w lustro, gdzie bez cienia, można o wiele więcej zrozumieć. „Szeptem” zamiata zakamarki, aby odnaleźć „skrawki marzeń”, chociaż wie, że splątane w pajęczynach, jakże bywają ulotne… Marek Sass, poeta

0 odpowiedzi
Skarlet (autorka książek)

Zawsze lubiłam poezję i zawsze czytanie tomików zajmuje mi sporo czasu. Dla mnie najpiękniejsze wiersze to te, które zatrzymują, zmuszają do refleksji, nie pozwalają ot, tak, przejść do następnego. Właśnie takie są wiersze Agnieszki. Czuję też, że są mi bardzo bliskie. Czytając wiersze nie próbuję odpowiedzieć sobie na szkolne pytanie „co poeta chciał przez to powiedzieć?”, bo sadzę, że powinno ono być zadawane poecie. Czytelnik może tylko opowiadać o swoich odczuciach. Może sobie wyobrażać jakim człowiekiem jest autor. Ja zobaczyłam wrażliwą osobę, która w piękny sposób opowiada o sobie, o mnie, o Tobie i wielu ludziach, którzy nie zawsze potrafią ubrać w słowa swoje myśli i odczucia. To poruszająca poezja zrozumiała dla każdego. Chwile nostalgii zdarzają się w naszym życiu nie raz. Czasem ogarnia nas smutek, bo: (… ) kiedyś po prostu było sukienkę założyło oko podmalowało namiętnością pachniało kiedyś było teraz jest pająk zawieszony na ścianie za oknem zmierzch ciche tykanie zegara W chwilach radości świat jest piękny. Czy nie jest tak, że chciałoby się wtedy: zaglądać motylom w oczy rozmawiać z biedronkami cykać ze świerszczami tańczyć na wiatrów nosie Miałam wielki problem, żeby wybrać krótkie cytaty z wierszy Agnieszki, bo w każdym jest „coś”, każdy przyciąga, z wieloma się utożsamiam. Na koniec „Przypadek” — jeden z moich ulubionych. jak masz na imię? Przypadek a… to ty… przypadkiem wskoczyłam do lodowatej wody przypadkiem płakałam za tobą przypadkiem mam na imię Julia? nie Anna przypadkiem usunąłeś z nieba słońce przypadkiem wynająłeś chmury by padał deszcz (…) Każdy z nas powinien od czasu do czasu podarować sobie miłe chwile. Jeśli może Ci je zapewnić poezja, sięgnij po wiersze Agnieszki. I zrób to nie przypadkiem. Skarlet (autorka książek)

0 odpowiedzi

Poleć znajomym

Twoi znajomi mogą rozpowszechnić informację o Twojej książce,
bo jest to łatwe a Tobie sprawi przyjemność