Ridero
978-83-8104-669-5

DZIAŁALNOŚĆ JEDNOSTKI SS-SONDERKOMMANDO „DIRLEWANGER” (1940-1945)

Elektroniczna Drukowana

SORAYA KUKLIŃSKA

Autor książki

O książce

SS-Sonderkommando „Dirlewanger” była jednostką pod wieloma względami wyjątkową. Począwszy od dowódcy, „owianego” złą sławą dr Oskara Dirlewangera, który zgodnie z rozkazem Heinricha Himmlera miał prawo karania śmiercią swoich podwładnych. Mimo że jednostka należała do SS, elitarnych oddziałów Himmlera, to pod rozkazy Dirlewangera wcielano ludzi różnej proweniencji. Niesłusznie uważa się, że byli to wyłącznie kryminaliści i zbrodniarze. (fragment książki)

O autorze

SORAYA KUKLIŃSKA

Soraya Kuklińska jest doktorantką w Instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się na historii powszechnej XX w. Monografia „Działalność jednostki SS-Sonderkommando Dirlewanger (1940—1945)” powstała przy okazji zbierania materiałów do przygotowywanej rozprawy doktorskiej. Soraya Kuklińska jest również autorką artykułów naukowych dotyczących problematyki II wojny światowej.

dr hab. Aleksander Lasik, prof. UKW

Przedstawiona mi do recenzji publikacja, dotyczy nieznanego szerzej w polskiej historiografii związku taktycznego dowodzonego przez SS-Oberführera dr. Oskara Dirlewangera. Jego działalność opisywana była do tej pory najczęściej w odniesieniu do jej zbrodniczej działalności w trakcie trwania Powstania Warszawskiego w 1944 roku. Autorka postanowiła w swojej publikacji przedstawić genezę owej jednostki SS i jej kolejne etapy rozwoju, zarówno kadrowego, jak i nazewniczego: od SS-Sonderkommando „Dirlewanger”, SS-Sonderbataillon „Dirlewanger”, SS-Sonderregiment „Dirlewanger”, SS-Sturmbrigade „Dirlewanger” po ostateczne przekształcenie (aczkolwiek formalne) w 36. Waffen Grenadier Division der SS. Ponadto autorka postanowiła przybliżyć czytelnikowi samą postać Oskara Dirlewangera, jego karierę w SS oraz odnieść się do kontrowersyjnych i nie do końca wyjaśnionych okoliczności jego śmierci. Temu zadaniu podporządkowała konstrukcję swojej książki (…). Stąd też swoją książkę podzieliła na: wstęp; dziewięć rozdziałów (podzielonych dodatkowo na podrozdziały); aneksów, materiałów ikonograficznych oraz bibliografii. Opiniowaną przeze mnie pracę uzupełnia ponadto indeks osobowy. Taka konstrukcja książki jest — moim zdaniem — prawidłowa i uwzględnia wszystkie najważniejsze aspekty funkcjonowania związku taktycznego Oskara Dirlewangera, jego szlak bojowy oraz zadania, jakie zostały postawione przed tą jednostką bojową Waffen-SS. Należy podkreślić fakt, że opisywana jednostka dowodzona przez Oskara Dirlewangera miała specyficzny — żeby nie powiedzieć — wydzielony charakter, a jej osobowy skład kadrowy składał się głównie z osób o kryminalnej przeszłości, co do wybuchu II wojny światowej nie mogło mieć miejsca, z uwagi na powszechnie uznawaną za elitarną organizację SS. Autorka w swojej pracy dostrzegła ów jej specyficzny charakter na tle całej formacji Waffen-SS, którego głównym celem były zbrodnicze działania pacyfikacyjne (niezależnie od doraźnie tworzonych Einsatzgruppen SS) oraz walka z oddziałami partyzanckimi. Jej specyficzny status polegał również i na tym, że jej żołnierze dopuszczali się zbrodni przeciwko ludzkości i zbrodni wojennych, które praktycznie nie zostały w bardziej szczegółowy sposób opisane w historiografii. Nader cenne w książce „Działalność jednostki SS-Sonderkommando ‹‹Dirlewanger›› podczas II wojny światowej (1940—1945)” jest to, iż w sposób chronologiczny Autorka opisała okoliczności popełnienia owych zbrodni na terenie Polski, Związku Sowieckiego, Słowacji oraz w Niemczech. W miarę możliwości przedstawiła — chociaż w ograniczony sposób — kadrę dowódczą jednostki wojskowej Oskara Dirlewangera, którą można by rozszerzyć o innych esesmanów, których nazwiska i życiorysy można znaleźć m.in. w niewykorzystanym przez Autorkę Bundesarchiv Berlin-Lichterfelde. Na usprawiedliwienie tej uwagi mogę jedynie dodać, iż wstęp do pewnych zbiorów jest utrudniony na poziomie danych personalnych esesmanów. Cennym elementem zawartym w opiniowanym tu opracowaniu jest to, że Autorka podaje (w miarę możliwości) w przypisach oryginalne brzmienie dokumentów. (…) Narracja i przedstawione w książce informacje wskazuje, że Autorka posiadła znaczną wiedzę na temat zbrojnych formacji Sztafet Ochronnych, ich specyfiki i przeznaczenia, a jednocześnie potrafiła ukazać odmienność różnych związków taktycznych Waffen-SS, chociażby na przykładzie oddziału Oskara Dirlewangera. Książka napisana została poprawnym językiem polskim i spełnia kryteria książki naukowej, a jej oś narracyjna jest logiczna i zawierająca wiele nieznanych szerzej faktów historycznych. (…)

0 odpowiedzi

Poleć znajomym

Twoi znajomi mogą rozpowszechnić informację o Twojej książce,
bo jest to łatwe a Tobie sprawi przyjemność