Liryka to specyficzny rodzaj literacki, kt\u00f3ry nie ka\u017cdemu przypadnie do gustu. Wymaga on ponadto szczeg\u00f3lnych okoliczno\u015bci dla jego odpowiedniego \u201eskonsumowania i przyswojenia\u201d.<\/b><\/p>\n
Tomik wierszy pt. \u201ekrew + krew\u201d otwiera kr\u00f3tka notka biograficzna przybli\u017caj\u0105ca nam posta\u0107 autorki. Anna Chomik to absolwentka germanistyki i translatoryki, obecnie poetka i t\u0142umaczka mieszkaj\u0105ca w Gda\u0144sku. Recenzowany tomik to jej debiut, kt\u00f3ry zawiera 25 wierszy i to w dw\u00f3ch wersjach j\u0119zykowych \u2013 polskiej i angielskiej.<\/p>\n
Jeszcze przed lektur\u0105 wierszy b\u0119dziemy mogli zapozna\u0107 si\u0119 z kr\u00f3tkim wst\u0119pem Katarzyny Mie\u015bnik. Stawia ona pytanie o kondycj\u0119 wsp\u00f3\u0142czesnej poezji oraz o jej zadanie. Jednocze\u015bnie okre\u015bla poezj\u0119 debiutantki jako podnosz\u0105c\u0105 na duchu, ale i brutaln\u0105. Czy po lekturze tomiku i ja b\u0119d\u0119 mia\u0142a podobne wra\u017cenia? Zobaczymy.<\/p>\n
Pierwszy wiersz \u2013 \u201ecia\u0142o\u201d \u2013 to utw\u00f3r o mi\u0142o\u015bci, wzajemnym przyci\u0105ganiu i w ko\u0144cu \u2013 kolizji. Moim zdaniem opowiada on o zwi\u0105zku dw\u00f3ch os\u00f3b, a zaprezentowane odczucia mog\u0105 by\u0107 udzia\u0142em wielu czytelnik\u00f3w. S\u0105 wi\u0119c w pewien spos\u00f3b uniwersalne. A do czego si\u0119 odnosi utw\u00f3r \u201emorze\u201d? Poszukiwanie siebie? Niespe\u0142nione marzenia? Symbole? Pr\u00f3ba odnalezienia siebie? Kto wie. Dla ka\u017cdego z nas b\u0119dzie to najpewniej utw\u00f3r o czym\u015b innym.<\/p>\n
W niepokoj\u0105cy nastr\u00f3j wprowadza nas \u201ewojna & przest\u0119pstwo\u201d. Mi\u0142o\u015b\u0107 jest zawsze niebezpieczna \u2013 zdaje si\u0119 m\u00f3wi\u0107 autorka. Wystarczy chwila nieuwagi i mo\u017ce doj\u015b\u0107 do rozlewu krwi. A czasem mi\u0142o\u015b\u0107 bywa bardzo destrukcyjna. Intryguje wiersz pt. \u201ewytrawne\u201d \u2013 z jednej strony podmiot liryczny twierdzi, \u017ce nigdy nie jest za p\u00f3\u017ano, \u017ceby zm\u0105drze\u0107, a z drugiej \u2013 \u017ce codzienne czynno\u015bci mog\u0105 przynosi\u0107 sporo b\u00f3lu i wi\u0105za\u0107 si\u0119 z przemoc\u0105.<\/p>\n
Wiersze Anny Chomik s\u0105 niepokoj\u0105ce, czasem przesycone ciemno\u015bci\u0105, innym razem pe\u0142ne mi\u0142o\u015bci. Angloj\u0119zyczna wersja pozwala zobaczy\u0107 je z troch\u0119 innej strony. Jednak bez wzgl\u0119du na j\u0119zyk s\u0105 nieoczywiste, nieco magiczne. Pi\u0119kne, cho\u0107 momentami te\u017c przera\u017caj\u0105ce. \u015awiaty, kt\u00f3re buduje poetka, s\u0105 jednocze\u015bnie przyci\u0105gaj\u0105ce i odpychaj\u0105ce, a to dlatego, \u017ce na pierwszy rzut oka s\u0105 one ch\u0142odne i niezbyt przyjazne. A jednak, mimo to, wchodzimy w ten \u015bwiat, nie wiedz\u0105c, co czeka nas za rogiem \u2013 i w\u0142a\u015bnie tego chcemy!<\/p>\n
A jak oceni\u0107 sam debiut? Na pewno jako obiecuj\u0105cy, nieoczywisty, \u015bwie\u017cy. Z du\u017cym potencja\u0142em. Mo\u017cna zauwa\u017cy\u0107 ju\u017c jakie\u015b cechy charakterystyczne, powtarzaj\u0105ce si\u0119 motywy, po kt\u00f3re si\u0119ga autorka. Wida\u0107, \u017ce zaczyna kszta\u0142towa\u0107 sw\u00f3j w\u0142asny j\u0119zyk. Czy to poezja kobieca? Jak najbardziej. A jednocze\u015bnie do\u015b\u0107 uniwersalna, bo pojawiaj\u0105 si\u0119 tu liczne refleksje na temat otaczaj\u0105cego nas \u015bwiata, tego, jak\u0105 rol\u0119 pe\u0142ni cz\u0142owiek w ca\u0142ym tym rozgardiaszu dnia codziennego.<\/p>\n